ทดลองอ่าน เรื่องราวของเรากับนาง บทนำ

บทนำ

ฤดูใบไม้ผลิหิมะตกในยามค่ำคืน ปลิวลงมาราวกับผงแป้งสีขาวโพลน

บนคูน้ำที่ไหลเข้าเมืองลั่วหยางมีเกล็ดหิมะโปรยปราย ลมตะวันออกในช่วงพลบค่ำพัดเอาดอกเหมยที่ผลิบานเป็นครั้งที่สองร่วงหล่นลงมามากมาย เนื่องจากยังมีน้ำแข็งลอยตัวอยู่เหนือผิวน้ำ เวลานี้มันจึงนอนนิ่งอยู่บนผิวน้ำ ไม่มีวี่แววว่าจะจมลงไป

เมืองจินยงทางตะวันตกเฉียงเหนือมีแสงไฟสว่างไสว เขาเป่ยหมางที่อยู่เบื้องหลังมีหิมะปกคลุมยอดเขาหนาแน่นจนมองไม่เห็นสิ่งอื่นใด

สองฟากของถนนถงถัวปลูกต้นอวี๋กับต้นหยาง ไว้ตามทาง ใต้ร่มเงาไม้มืดครึ้มนั้นรถม้าที่มีม่านกั้นคันหนึ่งเคลื่อนผ่านทางนี้ไปอย่างเงียบๆ

ชายหนุ่มที่บังคับรถม้าซ่อนใบหน้าไว้ใต้หมวกสานไม้ไผ่ ดูเหมือนกำลังนอนหลับอยู่

ทันใดนั้นเสียงกระพรวนทองแดงที่ไม่เป็นจังหวะเสียงหนึ่งก็ดังมาจากบนทางที่หนาวเย็นเงียบสงบ จากไกลเข้ามาใกล้ พร้อมกับเสียงสวบสาบของเท้าที่เปลือยเปล่าเหยียบลงบนพื้นหิมะ

คนบังคับรถม้าชักกระบี่ออกจากฝัก ดันหมวกสานไม้ไผ่ขึ้น มองไปตามถนนหลวงที่กว้างขวาง

หิมะฤดูใบไม้ผลิในรัชศกซิงชิ่งปีที่สิบสองโปรยปรายอย่างเงียบสงบ

กลิ่นหอมเย็นของดอกเหมยซึมลึกเข้ากระดูก สะกิดเส้นขน เส้นผม และผิวเนื้อของผู้คนตลอดเวลา

ยามวิกาลเช่นนี้คนที่กำลังวิ่งหายใจหอบเหมือนจะอาเจียนเอาหัวใจกับปอดออกมา ยิ่งเข้ามาใกล้ยิ่งร้อนรน เกิดเป็นเสียงกระพรวนทองแดงที่ทำให้รู้สึกน่าเวทนา

คนบังคับรถม้าดึงสายบังเหียนสีแดงไว้แน่น หันหน้าไปพูดเสียงเบาว่า “คุณชาย เป็นหญิงผู้หนึ่งขอรับ”

คนในรถม้าไม่มีการตอบสนองใด

ลมที่พัดมาพลิกเปิดม่านรถม้าขึ้นมุมหนึ่ง เผยให้เห็นข้อมือที่วางพาดอยู่บนหน้าตัก รอยแส้ที่ฟาดจนหนังเปิดรอยหนึ่งปรากฏให้เห็นอย่างเด่นชัดบนข้อมือนั้น

“จะให้ขวางไว้หรือไม่ขอรับ”

เสียงไอดังออกมาจากในรถม้า จากนั้นก็เป็นคำพูดสองคำที่เอ่ยอย่างไร้ความรู้สึก

“ไม่ต้อง”

ฝีเท้าม้าหยุดลงในทันใด หางม้าตวัดเกล็ดหิมะ รอคนที่ตื่นตระหนกหวาดกลัววิ่งใกล้เข้ามาตรงหน้าอย่างอดทน

หญิงผู้นั้นมีผมดำขลับดกหนายาวลงมาถึงข้อพับเข่า เวลานี้เรือนผมของนางไร้ซึ่งปิ่นปักผม จึงสยายปลิวพลิ้วไปตามสายลมราวภูตผีวิญญาณ กระพรวนทองแดงบนข้อเท้ากระทบกันไปมาตามฝีเท้าของนางที่ล้มลุกคลุกคลาน บางครั้งก็ครูดไปบนพื้น เสียงผสมปนเปวุ่นวายไปหมด

ร่างกายท่อนล่างของนางมีเพียงกางเกงชั้นในตัวบางที่ขาดรุ่ย เปิดเปลือยขาที่เรียวงามราวแท่งหยกคู่หนึ่ง ตรงหัวเข่ามีบาดแผลมากมายคล้ายเพิ่งผ่านการถูกทารุณอย่างไร้ความเมตตามา สองตาแดงก่ำ ริมฝีปากแห้งแตก ร่างกายที่เหมือนถูกหักกระดูกนี้โผตัวล่องลอยมาทรุดลงตรงหน้าม้า