ทดลองอ่าน เสน่หามายาจอมนาง บทที่ 1

ก่อนหน้านี้นางยังสามารถมีดวงตาแฝงรอยยิ้มบอกให้คนทางบ้านวางใจได้ แต่ตอนนี้พอจากครอบครัวมาอยู่เพียงลำพังในวังลึกกำแพงแดงนี้จริงๆ ความหวาดกลัวที่ซ่อนลึกอยู่ในใจก็ค่อยๆ เริ่มแผ่ขยายออกมา

อย่างไรเสียนางก็เป็นเพียงเด็กสาวที่เพิ่งถึงวัยปักปิ่น เท่านั้นและเพราะวัยเด็กร่างกายอ่อนแอต้องใช้ชีวิตอยู่กับท่านยายที่ตำบลเล็กๆ ในเจียงหนานการต่อสู้แย่งชิงหน้าตายศศักดิ์ในเมืองหลวงนั้นนับว่าสัมผัสมาไม่มากจริงๆ

หมัวมัวเข้ามาแล้วค้อมกายคารวะอย่างนอบน้อม ส่วนนางกำนัลก็ทยอยเดินเข้ามา สองมือถือสุรา

เสิ่นหุยในใจเคร่งเครียด

ฮ่องเต้บ้าตัณหา สนมชายามีจำนวนนับไม่ถ้วน นางกำนัลภรรยาขุนนางเลือกเด็ดชมตามใจชอบ ในหมู่ราษฎรเล่าลือกันว่าฮ่องเต้มัวเมาในสตรีเกินไปแล้ว ถึงขั้นมีคนเล่าลือว่าช้าเร็วฮ่องเต้ต้องเป็นโรคติดต่อ ตายอยู่บนร่างของสตรีแน่นอน

ฮ่องเต้เช่นนี้ทำให้พี่สาวของนางตาย ต่อให้ตอนนี้เสิ่นหุยต้องทำตามคำสั่งขึ้นเป็นฮองเฮา แต่นางจะปรนนิบัติด้วยความยินดีอ่อนโยนได้อย่างไร

เสิ่นหุยหลุบตาลง ลูบกำไลเงินที่บนข้อมือ กำไลเงินทำอย่างประณีตงดงาม ปล้องไผ่ประสานกันข้อต่อข้อ มีเอกลักษณ์อย่างยิ่ง

“เหนียงเหนียง*** ควรสรงน้ำเปลี่ยนอาภรณ์ได้แล้วเพคะ”

ขนตาของเสิ่นหุยสั่นเล็กน้อย นางยื่นมือให้หมัวมัว ปล่อยให้นางกำนัลช่วยถอดชุดพิธีการที่ซับซ้อนหนาหนัก หลังจากชำระกายแล้วก็เปลี่ยนไปสวมชุดคลุมลำลองสีแดงทั้งร่าง

ตั้งแต่ต้นจนจบหมัวมัวคอยดูอยู่ด้านข้าง ดึงปิ่นปักผมออกจากศีรษะของเสิ่นหุย เมื่อไปปรนนิบัติฮ่องเต้บนร่างย่อมมีของแหลมคมไม่ได้ หลังแต่งตัวเรียบร้อยแล้วเสิ่นหุยก็นั่งเกี้ยวเดินทางไปตำหนักหยวนหลง

เสิ่นหุยนั่งรออยู่บนขอบเตียงมังกรสีเหลืองอร่ามอย่างกังวลใจ

จนกระทั่งฮ่องเต้ที่ดื่มสุราจนเมาแล้วกลับมา

ในตำหนักหยวนหลงมีเสียงตะคอกขว้างปาข้าวของดังขึ้น นางกำนัลขันทีต่างคุกเข่าลงบนพื้น

จากนั้นก็ตามด้วยเสียงชักกระบี่ ขันทีรุ่นเล็กข้างกายฮ่องเต้ศีรษะตกลงบนพื้นด้วยเหตุนี้ ศีรษะคนหมุนกลิ้ง เลือดสดเปื้อนพื้นสีทอง

เสิ่นหุยห่อตัวใต้ผ้าห่ม ห่างเพียงฉากบังตากั้น นางมองเห็นเงาของฮ่องเต้กวัดแกว่งกระบี่ฟันไปทั่วอย่างตื่นกลัว เลือดสดสาดกระเซ็นติดบนภาพภูเขาลำน้ำของฉากบังตาหยก ตามด้วยเสียงร้องอุทานอย่างตกใจที่พยายามสะกดกลั้นอารมณ์ของนางกำนัล จากนั้นก็เป็นเสียงก่นด่าและเสียงแส้ของฮ่องเต้ ทั้งยังมีเสียงที่ไม่พึงประสงค์บางอย่าง

ในคืนวันอภิเษกสมรสของฮ่องเต้กับฮองเฮา ฮ่องเต้สังหารคนและร่วมรักกับนางกำนัลคนหนึ่งผ่านฉากบังตา

เสิ่นหุยเริ่มรู้สึกกลัว นางคิดไม่ถึงว่าเรื่องไม่คาดคิดเช่น ‘การมีระดูกะทันหัน’ นี้จะทำให้ฮ่องเต้กริ้วหนักเช่นนี้ นางไม่มั่นใจเช่นกันว่าสิ่งที่ตนเองทำนี้เสี่ยงเกินไปหรือไม่

เสียงสะอื้นเบาๆ ที่พยายามสะกดกลั้นไว้ของนางกำนัลนอกฉากบังตาดังมาเข้าหู เสิ่นหุยที่อยู่อีกฝั่งหนึ่งของฉากบังตากำผ้าห่มแน่น ร่างกายสั่นไปทั้งตัว น้ำตาไหลลงมาหยดแล้วหยดเล่า ใบหน้าเล็กเท่าฝ่ามืออาบด้วยน้ำตา

เดิมทีคิดว่าตนเองเตรียมการมาดีแล้ว ตอนนี้จึงรู้ว่าสภาพการณ์น่ากลัวกว่าที่นางคิดไว้มาก

นางรู้สึกกลัว นางอยากกลับบ้าน

ผู้ใดจะช่วยนางได้บ้าง พานางออกจากไปที่นี่…