ทดลองอ่าน เสน่หามายาจอมนาง บทที่ 89-90

ฉีอวี้ตกตะลึง คิดว่าตนเองได้ยินผิดไป

เสด็จน้าเมินเฉยเขามานานแล้ว ไม่ชอบเขาแล้วมิใช่หรือ นางยังสนใจความเป็นความตายของเขาอีกหรือ

ไม่ช้าฉีอวี้ก็ถูกนางกำนัลช่วยขึ้นมาได้

เสิ่นหุยเห็นฉีอวี้ไม่เป็นอะไรมากก็รู้สึกโล่งใจ นางไม่มีแก่ใจจะสนใจเรื่องอื่น อุ้มฉีอวี้ไว้ในอ้อมแขนแล้วรีบวิ่งกลับไป นางวิ่งไปพลางสั่งการไปพลาง

“รีบไปเชิญหมอหลวงแล้วไปต้มน้ำร้อน เตรียมเสื้อผ้าสะอาดไว้!”

ฉีอวี้เม้มริมฝีปากจ้องมองดวงตาที่ตื่นตระหนกของเสิ่นหุย

แม่นมซุนเคยบอกว่าสายตาของคนโกหกไม่เป็น ดูเถิด เสด็จน้าเป็นห่วงเขาจริงๆ!

เสิ่นหุยวิ่งเหยาะๆ อุ้มฉีอวี้กลับเข้าห้องโดยสาร วางเขาลงบนม้านั่งยาวแล้วเริ่มถอดเสื้อผ้าเปียกชุ่มบนร่างของเขาทันที

ฉีอวี้ได้สติกลับมา ออกแรงผลักเสิ่นหุยทันที “อย่าแตะต้องกระหม่อม!”

“อย่าก่อเรื่องอีกเลย จะเป็นหวัดเอาได้!” เสิ่นหุยร้อนใจ ออกแรงดึงเขากลับมาแล้วถอดกางเกงของฉีอวี้ออก

บนร่างของฉีอวี้เหลือเพียงกางเกงตัวใน กางเกงเนื้อบางเปียกชุ่มแนบติดตัว ดูเหมือนไม่ได้ใส่อะไร

เสิ่นหุยชะงักไปชั่วขณะ

นางตั้งใจจะช่วยสนับสนุนฉีอวี้ แต่ฉีอวี้กลับเป็น…เด็กหญิง

ร่างของเสิ่นหุยค่อยๆ เลื่อนลง ทรุดนั่งบนพื้นอย่างหมดเรี่ยวแรง

ติดตามตอนต่อไปวันที่ 18 เม.ย. 69