ทดลองอ่าน แม่ทัพใหญ่ผู้นี้คือสามีข้า บทที่ 3-บทที่ 4

พอกำลังจะนำทาง หลี่ชีฉือก็ดึงหลี่เยี่ยนที่จูงมืออยู่ออกมา พูดกับเขาว่า “ลืมบอกเจ้าไป คนที่ถูกเจ้าผลักเมื่อตอนกลางวันคือหลานชายข้า ผู้สืบทอดตำหนักกวงอ๋อง”

นายทหารหนุ่มตัวแข็งทื่อ เหลือบมองหลี่เยี่ยนที่หนึ่ง ก่อนจะกลอกตาไปมาสองตลบแล้วยิ้มแห้งๆ “เช่นนั้นเรียกผลักได้อย่างไรกันเล่าขอรับ ข้าตั้งใจจะประคองเขาต่างหาก”

พูดจบก็เอื้อมมือมาจะประคองหลี่เยี่ยนจริงๆ แต่ถูกเด็กชายเบี่ยงตัวหลบ

หลี่ชีฉือเอ่ย “ไปกันเถิด”

หลัวเสี่ยวอี้เหมือนยกภูเขาออกจากอก “ขอรับๆ ไปเดี๋ยวนี้”

โคมไฟส่องสว่างตามรายทาง ประตูเมืองเปิดออกในยามวิกาลเพียงเพื่อต้อนรับนายหญิงที่เพิ่งมาถึง

ในเมื่อแดนเหนือมีสมญานามว่าแปดกองพลสิบสี่เมือง กองบัญชาการกองทัพพิทักษ์อุดรจึงมีกองกำกับการของแปดกองพลสิบสี่เมืองอยู่ใต้อาณัติ กองบัญชาการฮั่นไห่คือที่พำนักของผู้บัญชาการสูงสุด เป็นจวนผู้บัญชาการ

ฟังแค่ชื่อก็ทรงอำนาจเหลือเกินแล้ว ซินลู่กับชิวซวงกระซิบกระซาบกันบนรถไม่ยอมหยุด ต่างคิดตรงกันว่าจวนแห่งนั้นต้องไม่ธรรมดา

หลี่เยี่ยนเองก็เคยร่ำเรียนเรื่องเหล่านี้มาก่อน นั่งรถม้าไปได้สักพักจึงเข้าไปร่วมวงสนทนากับพวกนางอย่างอดไม่ไหว “ยิ่งใหญ่ถึงเพียงนั้นจริงหรือ”

“แน่นอนสิเจ้าคะ ดูแค่ส่งกองทหารมารับนายหญิงอย่างวันนี้ก็นับว่ายิ่งใหญ่มากแล้ว”

เด็กชายนึกถึงการล่วงเกินเมื่อตอนกลางวัน คิดในใจว่าหากไม่ทำเช่นนี้ เห็นทีท่านอาหญิงคงไม่ยอมขึ้นรถม้ามาด้วยเป็นแน่

หลี่ชีฉือฟังทั้งสามพูดกันคนละทีสองที ทว่าหัวใจกลับกระหวัดนึกไปถึงเหตุการณ์เมื่อบ่าย

หากรู้แต่แรกว่าเป็นเขา นางคงเหลือบตาขึ้นมองอย่างเปิดเผยไปแล้ว

ผู้บัญชาการกองทัพพิทักษ์อุดรถือกระบี่มาพบภรรยา ช่างเหี้ยมหาญเสียนี่กระไร

นางคิดๆ ไปก็ยกยิ้มตรงมุมปากโดยไม่รู้ตัว

ซินลู่แอบดึงแขนเสื้อซื่อจื่อของตนชี้ชวนให้มอง พร้อมกระซิบเบาๆ “เห็นหรือไม่เจ้าคะ นายหญิงก็อารมณ์ดีเช่นกัน”

หลี่เยี่ยนงึมงำ “อย่างนั้นหรือ เช่นนั้นก็คง…เป็นเรื่องดีกระมัง”

สัญญาณคำสั่งดังกังวาน รถม้าหยุดลง

ทหารอารักขาทั้งสองกองไม่ส่งเสียงใดๆ ทั้งสิ้นตลอดทาง พอสั่งให้หยุดก็หยุดยืนเรียงแถวเรียบร้อยเป็นเส้นตรง

หลัวเสี่ยวอี้ร้องบอกอยู่ข้างนอก “ถึงแล้วขอรับ”

ม่านหน้ารถถูกแหวกออก หลี่ชีฉือก้าวลงจากรถม้า ดึงหมวกขึ้นคลุมศีรษะ ทอดตามองประตูคฤหาสน์ตรงหน้า

ใบหูพลันแว่วเสียงหลัวเสี่ยวอี้กระซิบสั่งสารถีอยู่ข้างหลัง “อย่าลืมเอาม้าไปคืนที่กองทัพล่ะ”