ทดลองอ่าน บัญชาปราบโฉมงาม บทที่ 7

ยิ่งนางไม่ยอมบอก เขาก็ยิ่งอยากรู้ เขาจะต้องรู้ความเป็นมาของนางให้จงได้

เป็นครั้งแรกที่เขามีความคิดเช่นนี้ และรู้ตัวว่าเขาเกิดความสนใจในตัวนางขึ้นมาแล้ว

นางยิ่งทำตัวลึกลับ เขาก็ยิ่งไม่คิดจะปล่อยนางไป เขามักรู้สึกว่าเมื่อใดที่ปล่อยนางไป ต่อไปภายหน้าก็อาจไม่มีวันได้พบนางอีกแล้ว ด้วยเหตุนี้เขาจึงจงใจสร้างเหตุผลขึ้นมาเพื่อจะไม่ปล่อยนาง

แต่เขามีความหยิ่งทะนง ดังนั้นเขาจึงไม่ให้นางล่วงรู้ถึงความคิดของตน และไม่ให้นางพบว่าจำนวนครั้งที่ตนแอบมองนางนับวันยิ่งมากขึ้นทุกที

วันนี้ก่อนพลบค่ำพวกเขาเดินทางมาถึงโรงเตี๊ยมแห่งหนึ่ง โรงเตี๊ยมแห่งนี้ตั้งอยู่ตรงทางแยกระหว่างเส้นทางสองเส้นทางพอดี เปิดมาเพื่อให้คนเดินทางเข้าพักโดยเฉพาะ

“ขอห้องพักหนึ่งห้อง”

ตันไหวชิงวางเงินแท่งหนึ่งลงตรงหน้าหลงจู๊โรงเตี๊ยม หลงจู๊เก็บเงินไว้ อดไม่ได้ที่จะมองหญิงสาวที่อยู่ด้านหลังลูกค้าผู้นี้

ตันไหวชิงย่นหัวคิ้ว รีบขยับตัวบังสายตาของหลงจู๊เอาไว้ นัยน์ตาคมกริบดุจใบมีดมองจ้องจนหลงจู๊ขนหัวลุกชัน รีบค้อมตัวขออภัยไม่หยุด

“ข้าน้อยจะให้คนพานายท่านเข้าไปเดี๋ยวนี้ขอรับ” หลงจู๊ไม่กล้ามองส่งเดชอีก รีบเรียกลูกน้องมาพาแขกขึ้นไปชั้นบน ปากยังบ่นพึมพำ “กระทั่งมองก็ไม่ได้ ขี้หึงเสียจริง”

“เจ้าว่าอะไร” ตันไหวชิงหันหน้ามาเอ่ยเตือนเสียงเยียบเย็น

“ไม่มีอะไรๆ” หลงจู๊รีบโบกไม้โบกมือ ไม่กล้าพูดมากอีกแม้แต่คำเดียว

อูมู่ฉินไม่ได้ยินว่าพวกเขาพูดอะไร นางเดินตามเสี่ยวเอ้อร์ขึ้นไปชั้นบน ตันไหวชิงเช่าห้องพักเพียงห้องเดียว แสดงว่าแม้แต่ตอนกลางคืนเขาก็ยังจะคุมนาง นางนึกขำอยู่ในใจ วรยุทธ์ของนางถูกปิดกั้น เขายังจะกลัวนางหนีอีกหรือไร

นางไม่ประท้วงคนแซ่ตันเรื่องต้องพักอยู่ในห้องเดียวกัน เพราะหากทำเช่นนั้นคนแซ่ตันคงเพียงหัวเราะนางว่ามองตนเองสูงส่งเกินไป ในสายตาของเขา นางก็แค่โจรหญิงผู้หนึ่งเท่านั้น

หลังจากเดินเข้าไปในห้อง ตันไหวชิงเอ่ยสั่งเสี่ยวเอ้อร์ “ไปเตรียมน้ำอาบมา”

อูมู่ฉินเข้าใจว่าเขาต้องการจะอาบน้ำ ผู้ใดจะรู้หลังจากเสี่ยวเอ้อร์ยกน้ำมา เขาก็ออกคำสั่งกับนาง “รีบอาบน้ำให้สะอาด ข้าจะรออยู่ข้างนอก อย่าเล่นลวดลาย” และไม่รอให้นางทันได้โต้ตอบเขาก็หมุนตัวก้าวยาวๆ จากไป

นางรู้สึกเหนือความคาดหมาย ที่แท้น้ำสำหรับอาบนี้เขาให้เสี่ยวเอ้อร์เตรียมมาให้นาง ไม่แน่ผู้อื่นอาจรังเกียจว่านางเหม็น กลัวตอนกลางคืนจะรมกลิ่นเขา ดังนั้นจึงให้นางอาบน้ำให้สะอาดกระมัง

ในเมื่อมีน้ำให้อาบอูมู่ฉินย่อมไม่ปฏิเสธ นางถอดเสื้อผ้าด้วยความเบิกบานใจ ขัดสีฉวีวรรณตนเองตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าจนสะอาดเอี่ยม แล้วหยิบเสื้อผ้าจากในห่อสัมภาระออกมาผลัดเปลี่ยน จากนั้นก็นับว่ากลับคืนสู่ความสดชื่นเย็นสบายแล้ว

ตันไหวชิงเองก็อาบน้ำเช่นกัน ตอนเข้ามาในห้องเขาหันมามองนางแวบหนึ่ง เห็นนางจัดการกับตนเองจนสะอาดเอี่ยมแล้ว ในใจลอบรู้สึกพอใจยิ่ง จึงสั่งให้เสี่ยวเอ้อร์ยกอ่างอาบน้ำออกไป แล้วสั่งอาหารสองสามอย่างมากินในห้องพัก

ตอนกินอาหารทั้งสองก็ยังคงเงียบกริบ ทว่าเมื่อถึงเวลาเข้านอน ปัญหาของนางก็ปรากฏออกมา ในห้องนี้มีเตียงนอนหลังเดียว ให้เขานอนหรือให้นางนอนกันแน่เล่า

ไม่จำเป็นต้องให้นางถาม ไม่นานก็รู้คำตอบ ตันไหวชิงเป็นฝ่ายไปนั่งยังตั่งที่นั่งแล้วหลับตาพักผ่อน นี่หมายความว่ามอบเตียงหลังนั้นให้นางนอนแล้ว

คนผู้นี้นิสัยใช้ได้!