ทดลองอ่าน สามีสกุลดี สตรีมากวาสนา บทที่ 4

“ยังไม่ตาย ซื่อฮวาของข้ายังไม่ตาย!” คนเป็นมารดาล้วนแต่อยากได้ยินข่าวดีเช่นนี้ทั้งนั้น นางเองก็ไม่สนใจจะตะปบข่วนเกาต้าเหอแล้ว กระโจนปราดมาอยู่ข้างบุตรสาวกับเยี่ยเหมยทันที

เยี่ยเหมยทั้งต้องช่วยผายปอดทั้งต้องนวดหัวใจให้เกาซื่อฮวาจึงหัวหมุนอยู่บ้าง บัดนี้ภรรยาต้าเหอมาได้จังหวะพอดี เยี่ยเหมยจึงดึงมือนางมาวางลงตรงจุดที่กระดูกหน้าอกและกระดูกซี่โครงเชื่อมต่อกันก่อนสั่งว่า “อีกเดี๋ยวพอข้าผละจากปากนาง ท่านก็กดลงไปสิบห้าครั้ง ระวังอย่าออกแรงมากเกินไป”

ภรรยาต้าเหอพยักหน้ารับอย่างเซ่อซ่า กดนวดหน้าอกเกาซื่อฮวาสิบห้าครั้งโดยประสานกับการเคลื่อนไหวของเยี่ยเหมย อย่าว่าแต่เยี่ยเหมยเลย แม้แต่ตัวนางเองก็ยังรู้สึกได้ถึงการเต้นของหัวใจบุตรสาว

มิใช่ว่าเกาซื่อฮวากลับมาใจเต้นและหายใจเป็นปกติแล้ว แต่เพราะหน้าอกนางมีเพียงหนังหุ้มกระดูก แค่แตะดูก็สามารถสัมผัสถึงการเต้นของหัวใจน้อยๆ ได้ชัดเจน

ตอนนี้เยี่ยเหมยไม่มีแรงจะมาสนว่าเกาซื่อฮวาดีขึ้นหรือไม่แล้ว ร่างกายนางเดิมทีก็อ่อนแอ พอเคี่ยวกรำร่างกายมากเพียงนี้ ทั้งตัวคนก็เหมือนถูกดูดวิญญาณออกไป สีหน้าซีดจนน่าตกใจ ทำได้เพียงเป่าลม ผละออก เป่าลม ผละออกตามสัญชาตญาณ…

“แค่กๆๆๆ”

“ซื่อฮวา? ซื่อฮวา…ซื่อฮวาของข้ายังไม่ตาย ซื่อฮวาของข้ายังไม่ตาย!” ภรรยาต้าเหอเห็นอาการไอสำลักน้อยๆ ของเกาซื่อฮวา และใต้ฝ่ามือก็สัมผัสได้ว่าหัวใจค่อยๆ เต้นแรงขึ้น จึงดีใจจนน้ำตาไหลออกมาทันที!

เช่นนี้ก็ดีแล้ว…

หลังมองเห็นเกาซื่อฮวาฟื้นขึ้นมา เยี่ยเหมยก็คลายใจ พลันรู้สึกหน้ามืด ทั้งตัวคนล้มตึงลงด้านข้าง ก่อนจะสลบไปนางคล้ายได้ยินเสียงร้องด้วยความเป็นห่วงจากคนจำนวนมาก

“ฟื้นแล้วๆ”

เยี่ยเหมยขยับเปลือกตา ริมโสตได้ยินเสียงอุทานดีใจดังเป็นชุด โหวกเหวกจนนางหลับต่อไปไม่ได้จึงลืมตาขึ้นมา

“พี่รอง…” เยี่ยหย่วนที่เบ้าตาเรื่อแดงเพิ่งจะร้องเรียกได้คำเดียวก็ถูกภรรยาต้าเหอลากตัวออกมา

“อาหย่วน เจ้าเฝ้ามาทั้งคืนแล้ว รีบไปพักผ่อนก่อน ตรงนี้ให้ข้าดูแลเอง อาเหมย เจ้าฟื้นแล้วหรือ รู้สึกไม่สบายตรงไหนหรือไม่ อยากกินอะไร ข้าตุ๋นน้ำแกงไก่มา เจ้าดื่มบำรุงร่างกายสักหน่อยดีหรือไม่ จริงสิ ข้านึกได้แล้ว ซื่อฮวา รีบมาโขกศีรษะขอบคุณพี่สาวเร็วเข้า ถ้ามิใช่นางถ่ายทอดปราณหยางให้เจ้า เจ้าคงไม่มีชีวิตอยู่แล้ว”

ภรรยาต้าเหอไม่เพียงแต่พูดตรงพูดเร็ว การกระทำก็ทั้งตรงทั้งเร็วยิ่งกว่า เพิ่งจะพูดจบ เยี่ยเหมยก็ถูกกึ่งลากกึ่งประคองให้ลุกขึ้นนั่งเอนบนเตียงเตาแล้ว ครั้นช้อนตามองไปก็เห็นด้านล่างเตียงมีเงาร่างเล็กๆ ร่างหนึ่งคุกเข่าโขกศีรษะเสียงดังสามที