ทดลองอ่าน โฉมงามสองหน้า บทที่ 3

บทที่สาม

อูอีเสวี่ยถูกกลิ่นหอมของเนื้อย่างชักนำมา หลังจากกินผักผลไม้บนป่าเขามาหลายวัน กลิ่นหอมของเนื้อย่างก็กลายเป็นอาหารโอชะที่คนไม่อาจต่อต้านขัดขืนได้

นางซ่อนตัวอยู่ไม่ไกล ลอบจับตามองบุรุษที่นั่งล้อมวงอยู่รอบกองไฟเงียบๆ บนร่างของพวกเขามีกลิ่นอายความป่าเถื่อนเข้มข้น เพียงดูก็รู้ว่าเป็นพวกเดนตายกลุ่มหนึ่ง

บุรุษหกคนนั่งอยู่รอบกองไฟ ที่ดื่มสุราก็ดื่มสุรา ที่พูดคุยเล่นก็พูดคุยเล่น ทางซ้ายของกองไฟมีกรงไม้ไผ่อยู่กรงหนึ่ง ในกรงขังเด็กอยู่กลุ่มหนึ่ง บนร่างของเด็กเหล่านั้นสวมเสื้อผ้าเก่าขาดสกปรก เปลวไฟส่องสะท้อนให้เห็นรูปร่างที่ผ่ายผอมอ่อนแอยิ่งของพวกเขา

ยามดึกบนภูเขาน้ำค้างแรง เด็กที่น่าสงสารกลุ่มนี้เบียดอออยู่ด้วยกันเพื่อหาความอบอุ่น มองเนื้อหมูป่าที่เสียบไม้ย่างอยู่บนกองไฟตาปริบๆ ไขมันจากเนื้อหมูป่าหอมกรุ่นหยดลงบนกองไฟส่งเสียงดังฉี่ๆ กลิ่นหอมโชยไปทั่วบริเวณ ก่อกวนจนหนอนหิวโหยในศาลเจ้าอวัยวะภายในทั้งห้า ของอูอีเสวี่ยไม่สงบสุข ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเด็กๆ กลุ่มนั้นที่ดูเหมือนจะไม่ได้กินอิ่มมานานมากแล้ว

จากนั้นอูอีเสวี่ยก็สังเกตเห็นลำต้นของต้นไม้ใหญ่ที่ห่างจากกรงไม้ไผ่ราวห้าก้าวมีโซ่ล่ามอยู่ ปลายโซ่อีกด้านล่ามเด็กผู้ชายคนหนึ่งไว้

เด็กผู้ชายคนนี้อายุราวสิบขวบ เสื้อผ้าบนร่างเก่าขาด ทั้งเนื้อทั้งตัวสกปรกมอมแมมราวกับขอทาน ไม่สิ เทียบไม่ได้แม้แต่กับขอทาน เพราะโซ่นั่นคล้องอยู่ที่คอของเขา ราวทำกับสัตว์ตัวหนึ่ง

คนพวกนี้จับเด็กกลุ่มนี้มา คงตั้งใจจะเอาพวกเขาไปขายเป็นทาสเพื่อมุ่งแสวงหาผลกำไรมหาศาล ด้วยเหตุนี้จึงได้เลือกพักค้างแรมในป่าเขาที่ไร้ผู้คนอยู่อาศัย

อูอีเสวี่ยซ่อนตัวอยู่ในร่องหินแคบเล็ก อาศัยพงหญ้ารอบด้านช่วยกำบัง ลอบเฝ้ามองการเคลื่อนไหวของคนเหล่านั้น

นางสังเกตอยู่พักหนึ่งแล้วจับจ้องไปที่เป้าหมายเดียว จากนั้นก็ค่อยๆ เคลื่อนตัวไปข้างหน้า

“มารดามันเถอะ สุรานี่รสชาติแย่เสียจริง!” ถูเหล่าลิ่วถ่มสุราในปากไปที่พื้นแล้วสบถด่า

“มีสุราดื่มก็ไม่เลวแล้ว ยังจะบ่นอีกหรือ!” ถูเหล่าอู่แย่งสุราเขามา กรอกเข้าปากไปคำหนึ่ง

“ครั้งนี้ยอดฝีมือของสำนักใหญ่ต่างๆ จากโม่เป่ย ตงหู และหนานหยวนได้รุดมาก่อกวนที่ซีซาน ทำให้พวกเราคิดจะทำการค้าก็ทำไม่ได้” ถูเหล่าซันใช้ผ้าเช็ดถูดาบใหญ่ในมือ

“ไม่กลัวสำนักใหญ่เหล่านั้น กลัวก็แต่กองกำลังทหารจากราชสำนัก ได้ยินว่าพวกเขาถือโอกาสกวาดล้างหมู่บ้านตามเส้นทางไปหลายหมู่บ้าน มีคนไม่น้อยถูกจับไปไต่สวน ดูเหมือนจะจับโจรสลัดอะไรกระมัง เราหลบพ้นจากการตรวจสอบจับกุมของเจ้าหน้าที่ทางการเหล่านั้นมาได้ก็นับว่าโชคดีไม่น้อยแล้ว ถ้าถูกจับได้ล่ะก็ แม้แต่เหล้าก็จะไม่มีให้ดื่ม ทั้งยังต้องถูกถลกหนังออกมาชั้นหนึ่ง” ถูเหล่าเอ้อร์กล่าวเสียงเย็น จากนั้นก็หันไปทางถูเหล่าต้า “พี่ใหญ่ เพื่อจะหลบหลีกพวกทหาร เราไม่อาจเดินทางบนถนนหลวง แต่เลือกเส้นทางบนภูเขาที่ลึกลับเช่นนี้ก็เสียเวลามากเกินไป หรือจะไปทางน้ำ?”

พี่ใหญ่ในบรรดาพี่น้องทั้งหกสั่นหัว “ทางน้ำก็ไม่ปลอดภัย อย่างน้อยเขตภูเขาแห่งนี้เราคุ้นเคย ถ้าเจอกองทหารมาตรวจค้น เราก็ยังหนีได้เร็ว”

ถูเหล่าลิ่วทอดถอนใจ “เดินทางอ้อมเช่นนี้ เราต้องสิ้นเปลืองเวลาไปไม่น้อย นอนกลางดินกินกลางทรายไม่ว่า กระทั่งสตรีก็ไม่มี”

ถูเหล่าอู่เตะเขาไปทีหนึ่ง “กลัวอะไร ขอเพียงเอาสินค้ากลุ่มนี้ส่งถึงมืออีกฝ่าย ขายได้ราคาดี ยังจะกลัวไม่มีเหล้าดีไม่มีสตรีอีกหรือ” สินค้าที่พวกเขาพูดถึงก็คือเด็กเหล่านี้