ทดลองอ่าน โปรดยิ้มตอบข้าด้วยไมตรี บทที่ 3

เมื่อรวมคนขายเนื้อแซ่เฉินด้วยแล้ว เทพสังหารทั้งสองก็พาคนสิบกว่าคนมุ่งตรงไปยังที่ว่าการ เทพสังหารคนที่สองนั่งสอบสวนคนอยู่ที่ศาล ส่วนเทพสังหารคนที่หนึ่งไปหาพานเหรินเฟิ่ง โดยไม่มีใครรู้ว่าเขาคิดจะทำอะไรกันแน่

คนที่ถูกพากลับมายังที่ว่าการล้วนไม่กล้าพูดปด ต่างเล่าเรื่องตั้งแต่ต้นจนจบอย่างละเอียดว่า…ตอนที่ภรรยาคนขายเนื้อล้างกระเพาะเสือแล้วพบหยกชิ้นหนึ่ง หลินฟางโจวก็คิดจะยึดมาเป็นของตนเอง ทุกคนต่างพูดเตือนและแนะนำเขา เขาจึงบอกว่าจะมาแจ้งทางการ แต่เขากลับชอบล้อเล่นทำให้ยังไม่ได้มาแจ้งทางการเสียที…

ทุกคนต่างพร้อมใจกันโยนภัยทุกอย่างมาให้หลินฟางโจว

หลินฟางโจวรู้เป้าหมายที่แท้จริงของเทพสังหารทั้งสองคน และรู้ว่าตนเองไม่มีทางถูกดาบฟันตายเพราะ ‘ต้องการหยกชิ้นหนึ่ง’ เป็นแน่ นางในตอนนี้จึงนับว่าใจเย็นลงมากแล้ว

หลังจากถูกสอบถามเสร็จแล้วพวกเขาต่างก็ล้วนถูกขังอยู่ในที่ว่าการ และเทพสังหารคนที่สองก็ยังคงพูดขู่พวกเขาอยู่ บอกว่าเรื่องในวันนี้ไม่อนุญาตให้นำไปเปิดเผยต่อคนข้างนอกแม้เพียงครึ่งคำ มิเช่นนั้นก็ไม่รับรองว่าพวกเขาจะได้แก่ตายกันหรือไม่ ทุกคนตกใจจนใบหน้าซีดเผือดและเหงื่อไหลประดุจเม็ดฝน

กระทั่งเทพสังหารคนที่หนึ่งปรากฏตัวอีกครั้ง ทุกคนจึงได้ถูกปล่อยตัว

ทุกคนวิ่งออกมาจากที่ว่าการด้วยความหวาดกลัวจนแทบจะปัสสาวะราด

ในที่ว่าการเหลือเพียงเทพสังหารคนที่หนึ่งกับเทพสังหารคนที่สองเพียงสองคน เทพสังหารคนที่สองพลันเอ่ยถามขึ้นมา “ค้นหาทุกบ้านแล้วหรือ”

“อืม”

“หาอะไรเจอหรือไม่”

เทพสังหารคนที่หนึ่งส่ายหน้า “ไม่เจอ”

“ข้าเคยบอกแต่แรกแล้วมิใช่หรือ เขาต้องตายไปแล้วแน่นอน” เทพสังหารคนที่สองเอ่ยขึ้นมา

“ต้องตรวจสอบให้ดีก่อน”

“ตอนนี้ยังต้องตรวจสอบอะไรอีกหรือไม่”

“ไม่ต้องแล้ว”

เทพสังหารทั้งสองคนพรูลมหายใจออกมา “ในที่สุดก็จะได้กลับไปรายงานผลเสียที”

ติดตามตอนต่อไปวันที่ 7 ธ.ค. 62