ทดลองอ่านนิยาย บุพเพอลวน เล่ม 1 บทที่ 3

“ไม่มีอะไรหรอก…” เขาส่ายหน้า “ไปพบนายเหนือหัวมาหรือ”

“อืม”

“มาทางนี้…” หลิ่วเหวินเจาสาวเท้ายาวๆ เดินนำ

ทั้งสองคนเดินเคียงกันไปทางประตูหลังของคฤหาสน์สกุลจิน

พอมาถึงมุมเปลี่ยวในสวนดอกไม้ อากุ้ยก็กวาดตามองรอบตัวจนแน่ใจว่าไม่มีใคร ถึงค่อยเดินเข้าไปใกล้หลิ่วเหวินเจาแล้วลดเสียงกระซิบกระซาบ “เสือดาวเวหาถูกกองปราบจับตัวไปแล้ว เห็นว่าคนที่จับมันคือคุณชายจินของเรานี่แหละ”

“อืม” หลิ่วเหวินเจาไม่มีท่าทีประหลาดใจ “ไม่ผิดจากที่ข้าคิดไว้ ไม่อย่างนั้นไอ้คุณชายเจ้าสำราญนี่คงไม่ตามกลิ่นไปถึงหอเชียนเจียว ข้าส่งลูกน้องสองคนไปจัดการแล้ว ฉู่ฉู่หนีออกมาได้หรือไม่”

“คนของเราคอยสกัดลูกน้องของจินหยวนเป่า แต่ไม่ได้เจอฉู่ฉู่ เวลานี้ยังไม่รู้ว่าแม่คนสวยนั่นอยู่ที่ใด รู้แน่อย่างเดียวว่าไม่ได้ตกอยู่ในมือกองปราบ” อากุ้ยตอบ

“มั่นใจได้อย่างไร” หลิ่วเหวินเจามองลูกน้อง

อากุ้ยวิเคราะห์อย่างจริงจัง “ประกาศจับฉู่ฉู่ถูกปิดไปทั่วเมือง แต่ที่น่าแปลกก็คือยังประกาศจับลูกค้าชาวยุทธ์คนหนึ่งพร้อมกัน”

“ลูกค้า?” คนฟังผงะไปเล็กน้อย มีลูกค้าโผล่มาจากไหนกันนะ เขาถามต่อ “ใช่คนของเราหรือไม่”

“เท่าที่ดูจากภาพเหมือนในประกาศ…ไม่ใช่”

“คนผู้นี้…” หลิ่วเหวินเจานิ่งคิด “เรายังไม่รู้ว่าเป็นมิตรหรือศัตรู อาจเป็นหลุมพรางที่จินหยวนเป่าวางไว้ก็ได้…ไม่ว่าอย่างไรเจ้าจะต้องควานหาตัวมันให้ได้เร็วที่สุด!”

“ขอรับ!”

ทั้งคู่เดินต่อไปอีกสามสี่ก้าว ก่อนที่พ่อบ้านหนุ่มจะชะงัก เหลือบมองอีกฝ่ายแล้วถามขึ้นอย่างรวดเร็ว “เจ้าบอกว่าภาพเหมือนของฉู่ฉู่ก็ถูกปิดประกาศด้วยหรือ” ประกาศจับฉู่ฉู่ถูกปิดไปทั่วเมือง นายเหนือหัวคงเดือดดาลน่าดู เพียงแค่คิด หลิ่วเหวินเจาก็สะท้านวาบในใจ

อากุ้ยพยักหน้าแล้วตอบกลับไปเบาๆ “นายเหนือหัวให้ข้ามาบอกท่านว่า ‘จัดการเก็บกวาดให้เรียบร้อย ครั้งนี้จะไม่เอาความ แต่หากมีครั้งต่อไปจะไม่ปรานีแน่’ ”

หลิ่วเหวินเจามีสีหน้าโล่งใจเมื่อได้ยินดังนั้น “ฉู่ฉู่ไม่มีญาติมิตรที่ไหน ซ้ำยังมีเงินติดตัวไม่มาก คงไปไม่ได้ไกลหรอก จงรีบไปหานางให้เจอโดยเร็ว”

“นายเหนือหัวกล่าวว่าฉู่ฉู่เป็นหญิงจากแดนตะวันตก ฆ่าทิ้งได้ไม่ต่างจากฆ่ามดตัวหนึ่ง ต่อให้ตายไปก็ไม่มีใครรู้ ถ้ายังอยู่สิ อาจนำภัยมาให้พวกเราได้ทุกเมื่อ” อากุ้ยถ่ายทอดคำพูดของผู้เป็นนายใหญ่อย่างเหี้ยมเกรียม

“เรื่องนี้ข้าจะจัดการเอง” หลิ่วเหวินเจาขมวดคิ้วเล็กน้อย ไม่ชอบใจนักที่อีกฝ่ายเห็นชีวิตคนเป็นผักปลา “นายเหนือหัวยังสั่งอะไรมาอีกหรือไม่”

“พรุ่งนี้จินหยวนเป่ากับเจียงเสี่ยวเซวียนจะแต่งงานกัน นายเหนือหัวสั่งให้พวกเราเตรียมของขวัญชิ้นใหญ่ให้คู่บ่าวสาว”

พ่อบ้านหนุ่มค่อยๆ ผินหน้าไปหรี่ตามองอากุ้ย ภายใต้แสงจันทร์เย็นเยียบ อากุ้ยยืนหลุบตาอย่างที่บ่าวคนหนึ่งพึงทำ ทว่าบรรยากาศรอบตัวกลับชวนให้สะท้านอย่างบอกไม่ถูก เขาแสร้งถามหยั่งเชิงอย่างไตร่ตรอง “ความหมายของนายเหนือหัวคือ?”