ทดลองอ่านนิยาย บุพเพอลวน เล่ม 1 บทที่ 5

“จะ…เจ้าแต่งตัวเรียบร้อยแล้วหรือยัง” ชายหนุ่มผินหน้าไปเหลือบมอง พอเห็นอีกฝ่ายหลบไปยืนตรงโต๊ะเรียบร้อยแล้วก็ค่อยโล่งใจ “ความจริงข้าไม่ใช่โจรบ้ากาม ข้าคือ…”

เพิ่งจะพูดมาถึงตรงนี้ อะไรบางอย่างมันๆ เหนียวๆ ก็โปะลงบนใบหน้า อวลกลิ่นหอมซีอิ๊วเข้มข้น…

เขาสูดดมฟุดฟิด ดูเหมือนจะเป็น…

หมูสามชั้นน้ำแดง!?

ชายหนุ่มฉุนกึกขึ้นมาทันที เขาอาศัยแสงจันทร์ก้มลงมองสภาพตัวเอง เสื้อผ้าที่สกปรกมอมแมมอยู่แล้วยิ่งเลอะเทอะจนดูไม่ได้

“จะ…จะ…เจ้า!” ชายหนุ่มโกรธเสียจนพูดไม่เป็นคำ ได้แต่ตะกุกตะกักในคอ

จังหวะนั้นเสียงสุนัขเห่าพลันดังขึ้นด้านนอก ทั้งยังฟังดูใกล้เข้ามาทุกที

จินหยวนเป่าขนลุกเกรียวทั้งตัว

อวี้ฉีหลินวิ่งออกไปที่ประตูอย่างคล่องแคล่วแล้วร้องบอกสุนัขดำที่กำลังตรงเข้ามาทางนี้ “มาๆๆ! กัดเลยๆ!”

กลิ่นหอมยั่วน้ำลายของหมูสามชั้นปลุกสัญชาตญาณสัตว์ของเจ้าสุนัขดำให้ลุกโชน มันพุ่งเข้าใส่จินหยวนเป่าอย่างไม่ลังเล

“เหวอ…” อารามร้อนรนทำให้คนถูกจู่โจมกระโจนหนีออกมาทางหน้าต่าง แล้วตะโกนทิ้งท้ายพลางวิ่งอ้าว “เจียงเสี่ยวเซวียน! ฝากไว้ก่อนเถอะ…”

อวี้ฉีหลินคลี่ยิ้มเจ้าเล่ห์กับคำฝากแค้น หึๆ ข้าไม่ได้ชื่อเจียงเสี่ยวเซวียนเสียหน่อย! เสียงสุนัขเห่าก้องกังวานเข้าหูอยู่หลายครั้ง แค่จินตนาการว่าอีกฝ่ายถูกเจ้าสุนัขดำโถมตัวเข้าใส่จนล้มลงไปกองกับพื้น นางก็รู้สึกสะใจเป็นที่สุด

ท้องฟ้ามืดสนิท เพราะเมฆดำกลืนพระจันทร์ไปแล้วทั้งดวง

จินหยวนเป่าหนีกระเซอะกระเซิงออกมาจากโรงเตี๊ยม เสียงเห่าของสุนัขกับเสียงตะโกนโหวกเหวกยังดังไล่หลังมาแว่วๆ

อาฝูที่ยืนหลบมุมรอรีบชูเสื้อคลุมเจ้านายวิ่งโร่เข้าไปหาพลางโบกไม้โบกมือให้ “คุณชาย! คุณชาย! ตรงนี้ขอรับ!”

มือปราบหนุ่มวิ่งเข้ามาพลางสะบัดเสื้อที่สวมอยู่ คราบซีอิ๊วผสมน้ำมันเปรอะเปื้อนเต็มเสื้อ

“คุณชาย ไปโดนอะไรมาขอรับ” บ่าวคนสนิทถามอย่างประหลาดใจขณะส่งเสื้อคลุมไปให้

จินหยวนเป่ารับเสื้อคลุมมาสวมด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

อาฝูทำจมูกฟุดฟิดสูดหายใจเข้าไปแรงๆ แล้วถามอย่างฉงน “หมูสามชั้นน้ำแดง? ว่าที่ฮูหยินน้อยชวนคุณชายกินหมูสามชั้นน้ำแดงหรือขอรับ”

ผู้เป็นนายทำหน้าบูดหมุนตัวเดินจากไป

อาฝูเป็นคนหัวช้าจึงไม่ทันรู้สึกผิดสังเกตแล้วซักต่อ “ฮูหยินน้อยรูปงามหรือไม่ แล้วก็อ่อนหวานเรียบร้อยอย่างที่เขาพูดกันหรือไม่ขอรับ”

“หึ!” จินหยวนเป่าแค่นเสียงขึ้นจมูกอย่างเหยียดหยาม “เป็นหญิงหยาบช้าขี้โวยวายที่ไร้เหตุผลสิ้นดี!”

“เกิดอะไรขึ้นหรือขอรับ” อาฝูยิ่งงุนงงหนักกว่าเดิม

คนถูกถามถลึงตามองมาทีหนึ่ง ก่อนจะก้าวเท้าเดินดุ่มๆ จากไปอย่างคร้านจะสนใจ

บ่าวคนสนิทรีบวิ่งตามไปติดๆ “คุณชาย แล้วหลังจากนี้จะไปไหนขอรับ”

“กลับบ้านไปอาบน้ำ!”