ทดลองอ่านนิยาย โฉมสะคราญล่มเมือง เล่ม 1 บทที่ 7-บทที่ 8

บทที่แปด

ช่วงพลบค่ำ ศาลาพักคอยห่างจากเนินเฟิ่งซีไปสิบลี้* มีกองกำลังรักษาวังตั้งค่ายอยู่กองหนึ่ง ร่างสูงใหญ่ร่างหนึ่งยืนอยู่กลางศาลา พลิกตำราในมือดูเล่น บนใบหน้าของเขามีรอยยิ้มราวลมฤดูใบไม้ผลิในเดือนสาม ดูสบายอารมณ์อย่างยิ่ง

ร่างคนคนหนึ่งวิ่งเข้ามาในศาลา คุกเข่าข้างเดียว รายงานด้วยเสียงอันดัง “ท่านอัครเสนาบดี ที่เนินเฟิ่งซีใกล้จะสิ้นสุดแล้ว ข้าน้อยเตรียมธนูไฟเอาไว้แล้ว รอให้ท่านมีคำสั่งก็สามารถยิงไปที่เนินพร้อมกันได้เลยขอรับ”

โหลวเช่อยิ้มอย่างอ่อนโยน “สตรีฝ่ายในไม่ได้รับความตกใจใช่หรือไม่” น้ำเสียงของเขาดูเอื่อยเฉื่อย เหมือนไม่ใส่ใจต่อสิ่งใด

ทหารไม่ได้เงยหน้าขึ้น ตอบด้วยความเคารพ “ไม่ได้รับความตกใจขอรับ พวกนางอยู่ในที่พักห่างจากที่นี่ไปสองลี้ขอรับ”

“ฮองเฮาเล่า” โหลวเช่อถามเสียงเบา

ทหารชะงักไปครู่หนึ่ง ไม่รู้ว่าควรจะตอบอย่างไรดี ผ่านไปครู่ใหญ่จึงเอ่ยปากด้วยสีหน้าลำบากใจว่า “ฮองเฮาถูกแม่ทัพเหลยควบคุมตัวไว้แล้วขอรับ”

โหลวเช่อฉีกยิ้ม ดวงตามองไปยังทิศของเนินเฟิ่งซี มองจากที่ไกลยังสามารถเห็นเปลวไฟได้รางๆ

ทหารผู้นั้นเห็นรอยยิ้มของโหลวเช่อแล้วก็รู้สึกสงสัย ชายหนุ่มอ่อนโยนที่ทำให้คนรู้สึกเหมือนสายลมฤดูใบไม้ผลิตรงหน้านี้ เขาเป็นคนอย่างไรกันแน่ เช้าวันนี้เขานำกองกำลังรักษาวังไปขวางขบวนและนำตัวฮองเฮากับอิ๋งกุ้ยเฟยมาอย่างกะทันหัน จากนั้นกักบริเวณฮองเฮาเอาไว้ ทั้งที่รู้ว่ามีนักสู้เดนตายคอยอยู่ข้างหน้า แต่ยังคงส่งนางกำนัลและขันทีจำนวนหนึ่งไปเป็นเหยื่อล่อ เขาใจร้ายเช่นนี้ มิน่าเล่าในราชสำนักจึงไม่มีผู้ใดกล้าเป็นศัตรูกับเขา

“หากไม่มีอะไรผิดพลาดก็ดำเนินการตามแผน อีกครู่ก็ยิงธนูได้ กำจัดพวกกบฏให้หมดในทีเดียว” น้ำเสียงนุ่มนวลนั้นตัดบทความคิดว้าวุ่นของทหารลง

ทหารพยักหน้า กำลังจะรับคำสั่งถอยออกไป ทันใดนั้นก็นึกขึ้นได้เรื่องหนึ่ง ไม่รู้ว่าควรจะเอ่ยปากหรือไม่ โหลวเช่อเห็นดังนั้นจึงถามว่า “ทำไม ยังมีอะไรอีกหรือ”

ทหารมีสีหน้าเคร่งเครียดก่อนกล่าวต่อ “เมื่อครู่ที่เนินเฟิ่งซีเกิดเรื่องประหลาดขึ้นเรื่องหนึ่ง”

“เรื่องประหลาด?” โหลวเช่อได้ฟังก็หัวเราะ “เรื่องประหลาดอะไรกัน”

“เมื่อครู่มีชายหนึ่งหญิงหนึ่งบุกเข้าไปในเนินเฟิ่งซี และถูกพวกกบฏล้อมโจมตี”

โหลวเช่อนิ่งเงียบ ก่อนจะถามด้วยรอยยิ้ม “พวกเขาเป็นใคร เหตุใดจึงถูกล้อมโจมตี”

“พวกกบฏเข้าใจผิดคิดว่าหญิงคนนั้นเป็นอิ๋งกุ้ยเฟยขอรับ” ทหารตอบตามจริง

โหลวเช่อขมวดคิ้วแล้วพูดพึมพำ “เข้าใจผิดคิดว่าเป็นอิ๋งกุ้ยเฟย?”

ผู้ใดกันจะถูกเข้าใจผิดคิดว่าเป็นอิ๋งกุ้ยเฟยได้

* ลี้ (หลี่) หมายถึงหน่วยมาตราวัดของจีน เท่ากับความยาว 15 อิ่น เทียบได้กับระยะทางประมาณ 500 เมตร