ยอดหญิงเซียนเครื่องหอม เล่มห้า บทที่เจ็ด

บทที่เจ็ด

“คุณหนูๆ…” น้ำเสียงร้อนใจของโม่อวี่ดังลอดผ่านประตูกั้นเข้ามา

กำลังถือขี้ผึ้งเหลวกลิ่นดอกไม้ขวดหนึ่งศึกษาอยู่ พอได้ยินเสียงเรียกมู่หวั่นชิวก็หยุดมือแล้วเงยหน้าขึ้นมา ก่อนที่นางจะตะลึงไป เห็นเพียงโม่อวี่ที่เหงื่อท่วมหัวผลักประตูเข้ามา บนใบหน้ามีความหวาดกลัวที่ปิดไม่มิด

“เกิดอะไรขึ้น” น้ำเสียงยังราบเรียบเช่นเดิม แต่หัวใจมู่หวั่นชิวกลับเต้นรัวอย่างห้ามไม่อยู่ นางไม่เคยเห็นโม่อวี่เป็นเช่นนี้มาก่อน

“คุณหนู…” โม่อวี่พลิกมือปิดประตูแน่น แล้วลดเสียงพูดลง “บ่าวเพิ่งได้ข่าวมา เม็ดหอมเศร้าอาดูรห้าหมื่นเม็ดที่คุณหนูปรุงล้วนถูกปล้นชิงไปหมดแล้ว…”

เพล้ง! ขี้ผึ้งเหลวกลิ่นดอกไม้ในมือมู่หวั่นชิวพลันร่วงตกลงไปแตกกระจายเต็มพื้น…

“คุณหนู…” โม่อวี่ก้มลงเก็บอย่างร้อนรน

“เกิดขึ้นได้อย่างไร…” มู่หวั่นชิวดึงตัวเขาไว้ “เจ้ารีบบอกมา มันเกิดขึ้นได้อย่างไร”

“บ่าวเพิ่งได้ข่าวมา เม็ดหอมห้าหมื่นเม็ดของคุณหนูแบ่งขนเป็นสามทางจริง ทางที่หนึ่งก็คือทางที่ผู้บัญชาการหร่วนปล้นชิงไปในคืนนั้นทั้งหมดสองหมื่นเม็ด ทางที่สองถูกคุณชายหลีซ่อนไว้ในเครื่องหอมของอาจารย์หลี่ทั้งหมดหนึ่งพันเม็ด ครึ่งเดือนก่อนถูกใต้เท้าหร่วนสับเปลี่ยนของทั้งหมดที่อำเภอฉี่หลิง…”

“ครึ่งเดือนก่อนหรือ”

เรื่องนานอย่างนั้นแต่นางกลับไม่รู้เลย!

มู่หวั่นชิวสีหน้าซีดขาว นางรีบถามว่า “แล้วทางที่สามล่ะ ขนไปทางใด”

“ทางที่สามเป็นความลับที่สุด ได้ยินว่าตอนออกจากคฤหาสน์ไม่ได้ขนออกทางประตูใหญ่ตระกูลหลี หน่วยเงาของตระกูลหลีเป็นคนปีนกำแพงขนออกไป นำไปซ่อนไว้ในเสบียงของฉางหมิ่นที่ขนไปเขาอูเจวี๋ย ชุดนั้นตลอดทางปลอดภัยไร้เรื่องใด จนกระทั่งถึงนอกเมืองอันคัง เสบียงนั้นต้องเดินทางขึ้นเหนือต่อ คุณชายหลีจึงย้ายเครื่องหอมไปในสินค้าใบชาของตระกูลเจิงที่นัดแนะกันไว้ก่อนแล้ว ผลปรากฏว่าถูกยึดไว้ตรงประตูเมืองอันคังทั้งหมดสองหมื่นเก้าพันเม็ด ถูกอิงอ๋องใช้เอกสารผ่านด่านและขนส่งสินค้าผิดประเภทยึดไว้จนหมด…” เสียงนั้นสั่นเครือ “ตระกูลหลีครั้งนี้จบแล้วจริงๆ…”

เพื่อขนส่งสินค้าชุดนี้หลีจวินพูดได้ว่าคิดหาทุกวิธีแล้ว แต่น่าเสียดายอิงอ๋องได้ตัดสินใจอย่างเด็ดขาดแล้วที่จะให้ตระกูลหลีต้องตาย น้ำเสียงของโม่อวี่ฉายความสิ้นหวัง “คุณหนู พวกเราจะทำอย่างไรดีขอรับ”

“เป็นเช่นนี้ได้อย่างไร” มู่หวั่นชิวพูดพึมพำอย่างเหม่อลอย “ไปถึงประตูเมืองอันคังแล้ว ขาดอีกแค่ก้าวเดียว! ไฉนเรื่องใหญ่อย่างนี้กลับถูกพี่หลีปิดบังไว้ไม่เล็ดลอดออกมาเลยเล่า…” แล้วเงยหน้าขึ้นมองโม่อวี่ “นี่เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อใด”

“ไม่นานนี้เองขอรับ เป็นข่าวที่พิราบสื่อสารตระกูลหลีส่งกลับมา ได้ยินข่าวนี้แล้วคุณชายหลีกับนายท่านหลีก็กำลังปรึกษากันอยู่ในห้องลับ…” โม่อวี่เสียงเบาลง “ที่ปิดบังคุณหนู เพราะคุณชายหลีกลัวว่าคุณหนูจะเสียใจ เป็น…เป็นความหวังดีขอรับ” เป็นครั้งแรกที่โม่อวี่พูดอธิบายแทนหลีจวิน

หากเป็นไปได้เขาก็อยากปิดบังไว้เช่นกัน

ไม่ใช่ไม่รู้ว่าเม็ดหอมห้าหมื่นเม็ดนี้คุณหนูของเขาทุ่มเทมากเพียงใด ไม่ใช่ไม่รู้ว่านางได้ยินข่าวร้ายนี้แล้วจะเสียใจปวดใจเพียงใด แต่ว่า…โม่อวี่รู้ยิ่งกว่านั้นว่าคุณหนูของเขาเป็นศัตรูสำคัญของหร่วนอวี้และอิงอ๋อง หากตระกูลหลีล่มสลาย พวกเขาก็จะตายอย่างไร้ที่กลบฝังเช่นกัน

แม้จะเป็นข่าวร้ายเขาก็ต้องพูด!

สามารถให้มู่หวั่นชิวเตรียมตัวก่อนได้ ย่อมดีกว่าตอนภัยมาถึงแต่กลับไม่รู้ตัวอยู่แล้ว

บรรยากาศอึดอัดจนทำให้คนแทบบ้า มองดูมู่หวั่นชิวที่มองเศษขวดบนพื้นด้วยสายตาว่างเปล่า โม่อวี่ขยับริมฝีปาก อยากจะพูดปลอบเสียหน่อย แต่ลำคอที่แห้งผากกลับเปล่งเสียงออกมาไม่ได้เลย

ภายในห้องขนาดใหญ่ได้ยินเพียงเสียงหยดน้ำของกาน้ำหยดบนโต๊ะ

“นี่สวรรค์ต้องการทำลายตระกูลหลีกระมัง…” ผ่านไปครู่ใหญ่มู่หวั่นชิวจึงพูดพึมพำ “น่าเสียดายที่ชาติก่อนหลังจากกู่ฉินทรยศแล้ว ตระกูลหลีก็ไม่มีคนที่มีฝีมือเหนือนางอีก แต่ในชาตินี้ยังมีข้าอยู่ ข้าจะปล่อยให้พวกเขาทำแผนชั่วสำเร็จเช่นนี้ไม่ได้เด็ดขาด!” นางขบกรามอย่างแรง

ดิ้นรนมานานอย่างนี้แล้ว ตราบใดที่ยังไม่ถึงท้ายที่สุด นางจะไม่ยอมแพ้เด็ดขาด!

“คุณหนูพูดอะไรขอรับ” ในสมองว้าวุ่นโม่อวี่จึงฟังได้ไม่ชัดเจน

“เจ้ารีบจัดการงานในหออีผิ่นเทียนซย่าเถอะ สองวันนี้เตรียมตัวไปเมืองซั่วหยาง…” เพียงชั่วครู่มู่หวั่นชิวก็สงบสติลงได้อย่างรวดเร็ว เสียงนางราบเรียบฉายความอ่อนโยนและสงบนิ่ง

ความหวาดหวั่นลนลานในใจโม่อวี่จึงสงบลงได้มาก

“บ่าวรู้แล้วขอรับ…” เขาพยักหน้าอย่างหนักแน่น “ไปเมืองซั่วหยางทำอะไรหรือขอรับ โรงธูปไป่เยี่ยของคุณหนู…”

ก่อนหน้านี้เป็นเพราะวุ่นอยู่กับเครื่องหอมงานพระราชพิธีอภิเษกขององค์หญิงหมิงอวี้ ตอนนี้เรื่องราวรู้ผลแน่ชัดแล้ว เชื่อว่าหลังจากนี้หร่วนอวี้กับอิงอ๋องจะพุ่งความสนใจไปที่โรงธูปไป่เยี่ยที่เปลือกนอกดูยิ่งใหญ่ไร้ขีดจำกัด ทว่ามีเพียงพวกเขาคนสำคัญไม่กี่คนเท่านั้นที่รู้ว่าโรงธูปไป่เยี่ยไม่อาจทนรับการโจมตีเช่นนี้ได้ไหว

ตระกูลหลีล่มสลายแล้ว โรงธูปไป่เยี่ยจะสามารถทนรับพายุลมฝนที่จะตามมาได้หรือ

โม่อวี่มองหน้ามู่หวั่นชิวด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ไม่รู้ว่าควรจะถามอย่างไร