ทดลองอ่าน ยอดหญิงเซียนเครื่องหอม บทที่ 5

“เปิดสิ วันนี้คุณชายสี่ตระกูลเหลิ่ง เซียนพนันทิพย์กุมารเลื่องชื่อของแคว้นต้าโจวก็มาเปิดโต๊ะด้วยตัวเอง ด้านในมีคนอยู่เต็มไปหมด” คนเฝ้าประตูหัวเราะเหอะๆ “ข้าหมายถึง เจ้าเข้าไปไม่ได้”

“ข้ามีเงิน…” ได้ยินว่าเหลิ่งกังมาเปิดโต๊ะด้วยตัวเอง มู่หวั่นชิวก็โล่งอก ควักเงินเพียงหนึ่งตำลึงที่นางมีอยู่ออกมากวัดแกว่งไปมาตรงหน้าคนเฝ้าประตู

คนเฝ้าประตูแทบจะโมโห มองดูมู่หวั่นชิวที่ดูเหมือนขอทานแวบหนึ่ง น้ำเสียงฟังรำคาญใจ “แม่นางน้อย ข้าหวังดีต่อเจ้าหรอกนะ เจ้าเหลือบดูข้างในสิ ข้างในมีแต่พวกผู้ชายเล่นพนันกัน แต่ว่าเจ้า…”

มองดูร่างผอมบางของนางแล้ว คนเฝ้าประตูก็ส่ายหน้า ก่อนกลืนคำพูดที่เหลือลงท้องไป

มู่หวั่นชิวมองดูการแต่งตัวของตัวเองแล้วก็เหงื่อตก

นางรู้ว่าบ่อนพนันน้อยนักจะมีผู้หญิงเข้าออก อาจจะพอมีบ้าง แต่ส่วนใหญ่ก็เป็นหญิงคณิกาที่คนรวยเหล่านั้นพามาด้วย วันนี้มาที่ร้านป๋ออี้ เดิมทีนางยังคิดจะซื้อชุดผู้ชายสักชุดมาเปลี่ยนใส่ อย่างน้อยคงไม่ถูกขวางอยู่หน้าประตูเหมือนตอนนี้ ทั้งไม่ต้องมาเป็นที่จับตาเช่นนี้

ทว่า…น่าเสียดายที่นางไม่มีเงินพอจะซื้อได้จริงๆ

เดิมยังคิดว่าต่อมกลิ่นชะมดเช็ดของนางชิ้นนั้นจะขายได้ราคาดี แต่ว่าน่าเสียดายที่เพราะเสื้อผ้าเก่าขาด คนในโรงธูปล้วนรังแกนาง คิดว่าเป็นเด็กกำพร้าที่ร่อนเร่ ยอมให้ราคาเพียงไม่กี่ร้อยอีแปะเท่านั้น สุดท้ายได้เสี่ยวเอ้อร์ที่โรงเตี๊ยมแนะนำให้ จึงขายที่โรงธูปสวีจี้ได้เงินมาหนึ่งตำลึง ราคานั้นนับว่าสูงที่สุดในบรรดาโรงธูปชั้นเลิศแล้ว

ทั้งที่รู้ว่าต่อมกลิ่นชะมดเช็ดนั้นราคาถึงร้อยตำลึง แต่น่าเสียดาย เพราะไม่มีอำนาจ และรีบร้อนที่จะใช้เงิน นางจำต้องยอมรับโชคชะตาเพื่อแลกเงินมาหนึ่งตำลึง

นี่เป็นกฎเกณฑ์ของโลกนี้ ปลาใหญ่กินปลาเล็ก!

นึกถึงเรื่องที่หม่าจู้เอ๋อร์เคยบอกว่าพ่อของเขาถูกคนซื้อซากสัตว์ในตลาดรังแก มู่หวั่นชิวก็ยิ้มเศร้า คิดว่านางผ่านชีวิตมาสองชาติแล้วคงจะหลบเลี่ยงได้ แต่น่าเสียดายนัก เพราะความยากจน นางที่ร่อนเร่ไร้ที่พึ่งจึงถูกรังแกเช่นกัน ทั้งยังถูกเสี่ยวเอ้อร์ข้างถนนหัวเราะเยาะ โลกนี้อำนาจจึงเป็นสิ่งที่คอยกำหนดจิตใจคนจริงๆ

ปลายนิ้วสัมผัสถูกตำราวิชาปรุงเครื่องหอมตระกูลเว่ยในอกเสื้อ มู่หวั่นชิวก็แอบถอนใจ “แม้ว่าข้าจะมีเคล็ดวิชาอยู่ในมือแท้ๆ แต่ไม่มีเงินก็คงไม่ได้!”

ความคิดเพียงแวบผ่าน นางพลันขบฟันแน่น

ไม่ว่าอย่างไร วันนี้นางต้องเข้าไปเล่นพนันในร้านป๋ออี้ให้ได้!