ทดลองอ่านนิยาย บันไดหยกงาม บทที่ 3

แต่ในขณะที่ทุกคนกำลังคิดว่าการรับหน้าที่รักษาการของรัชทายาทในครั้งนี้คงผ่านไปด้วยดี เขากลับก่อเรื่องก่อราวขึ้นมา

ตามธรรมเนียมปฏิบัติของบ้านเมือง ทุกปีหลังย่างเข้าฤดูใบไม้ร่วงจะมีการตรวจสอบวัดผลการทำงานของขุนนาง เป็นการวัดผลกลางปี ทุกกรมกองในเมืองหลวงต้องทำการตรวจสอบขุนนางในกรมกองของตนให้เสร็จสิ้นก่อนสิ้นเดือนเก้า และส่งผลการตรวจสอบให้กับฝ่ายบริหารในวันที่หนึ่งเดือนสิบ จากนั้นเจ้าหน้าที่ประมวลรายงานจะนำสรุปผลการตรวจสอบของขุนนางแต่ละแห่งส่งเข้าเมืองหลวง

การตรวจสอบขุนนางเป็นธรรมเนียมปฏิบัติที่ทำเป็นประจำอยู่แล้ว ทั้งมีหน่วยงานของกรมปกครองทำหน้าที่ตรวจสอบขุนนางโดยเฉพาะ ยังมีขุนนางจากเมืองหลวงที่มีชื่อเสียงเกียรติภูมิสูงอีกสองท่านรับหน้าที่ผู้ตรวจสอบและสังเกตการณ์ แบ่งเป็นผู้ตรวจสอบภายในและผู้ตรวจสอบจากภายนอก ตามเหตุผลแล้วไม่น่ามีอะไรผิดพลาด

แต่แล้ววันหนึ่งรัชทายาทก็เกิดนึกสนุกขึ้นมา แต่งตัวเป็นขันทีปะปนเข้าไปเตร็ดเตร่ในกรมปกครอง และทำให้เกิดเหตุยุ่งยากขึ้น

เวลานั้นหลูเหวินหยวนเสนาบดีกรมปกครอง กำลังตรวจสอบขุนนางภายในภายนอกอยู่ ในหมู่ขุนนางมีอยู่คนหนึ่งสกุลจางชื่อฉี่ไท่ มีหน้าที่ควบคุมการขนส่งเสบียงข้าวสาร ไม่คาดคิดว่าระหว่างทางจะพบกับลมพายุ เป็นเหตุให้เรือจมสูญเสียเสบียงข้าวสาร หลังจากหลูเหวินหยวนพลิกอ่านรายงานแล้ว เห็นว่าเสบียงข้าวสารเสียหายจากการขนส่ง มีความบกพร่องต่อหน้าที่ จึงลงความเห็นในผลตรวจสอบว่ากลางต่ำ* จางฉี่ไท่กลับสงบนิ่งไม่สะทกสะท้าน ไม่แก้ตัวใดๆ รัชทายาทบังเอิญอยู่ด้านข้างพอดี เห็นสภาพการณ์แล้วอดที่จะเอ่ยปากขึ้นไม่ได้ “เจอพายุทำให้สูญเสบียงข้าวสารเป็นภัยจากธรรมชาติ ไม่ใช่เรื่องที่เขาจะสามารถควบคุมได้ ท่านเสนาบดีเขียนเช่นนี้ ออกจะไม่ยุติธรรมกระมัง”

ตอนแรกหลูเหวินหยวนเห็นเขาสวมชุดขันทีก็เดือดดาลใหญ่ เข้าใจว่าแค่ขันทีคนหนึ่งถึงกับกล้าบุกรุกเข้ามาในกรมปกครองก้าวก่ายการตรวจสอบ ขวัญกล้าบ้าบิ่นเกินไปแล้ว เขากำลังจะสั่งให้จับกุมตัวไว้ แต่พอมองจ้องอย่างละเอียดถึงรู้ว่าเป็นรัชทายาทแห่งวังตะวันออก หลังคลายความตกใจก็รีบลุกขึ้นหมอบกราบ รัชทายาทกลับไม่ใส่ใจ เพียงบอกให้เสนาบดีดำเนินการต่อไป รัชทายาทผู้รักษาการเอ่ยปากมาแล้ว หลูเหวินหยวนจำต้องใคร่ครวญผลตรวจสอบจางฉี่ไท่อีกครั้ง ในที่สุดเขาก็ลบคำว่า ‘กลางต่ำ’ ก่อนหน้านี้ทิ้ง แก้เป็น ‘เป็นเหตุสุดวิสัย ผลตรวจสอบกลางกลาง’

จางฉี่ไท่ยังคงไม่พูดอะไร ทั้งไม่มีท่าทีดีใจให้เห็น เพียงหมอบกราบแล้วล่าถอยออกไป

รัชทายาทเห็นเช่นนั้นก็ส่งเสียงขึ้นอีกครั้ง “เจ้าอย่าเพิ่งไป”

จางฉี่ไท่ได้ยินจึงหยุดฝีเท้า ยืนนิ่งอยู่ด้านข้าง

รัชทายาทหยิบพู่กันขึ้นมา ลบคำว่า ‘กลางกลาง’ ที่เสนาบดีเขียนทิ้ง และเขียนคำว่า ‘ไม่หวั่นไหวต่อลาภยศและการดูหมิ่นเหยียดหยาม ผลตรวจสอบกลางสูง’

เขียนเสร็จ รัชทายาทก็โยนพู่กันลงหัวเราะยาวแล้วเดินจากไป

ออกจากฝ่ายบริหาร หลี่เฉิงเพ่ยก็ตรงไปวังตะวันตก ตำหนักไท่ซั่งหวง ปู่หลานสองคนนั่งกินขนมอบน้ำผึ้งด้วยกันบนตั่ง รัชทายาทเห็นเรื่องนี้เป็นเรื่องตลกเล่าให้ไท่ซั่งหวงฟัง

* การตรวจสอบวัดผลการทำงานของขุนนาง เป็นการตรวจสอบด้านคุณธรรมและความสามารถในการปฏิบัติหน้าที่ โดยแบ่งผลการตรวจสอบออกเป็นสามระดับเก้าขั้นเรียงจากสูงไปต่ำ สามระดับคือ สูง กลาง และต่ำ เก้าขั้นคือ สูงสูง สูงกลาง สูงต่ำ กลางสูง กลางกลาง กลางต่ำ ต่ำสูง ต่ำกลาง และต่ำต่ำ