ทดลองอ่านนิยาย บันไดหยกงาม บทที่ 4

แน่นอน นางไม่เคยพูดถึงความรู้สึกที่มีต่อจิ้นอ๋องต่อหน้าผู้อื่น ยกเว้นเพียงครั้งเดียวเท่านั้น

นั่นเป็นตอนที่ตู้ซื่อเพิ่งเสร็จสิ้นการบรรยายในสถานศึกษาของตำหนักฝ่ายใน และรั้งนางให้อยู่ดื่มชาด้วยเพียงคนเดียว ในเมืองหลวงไม่นิยมดื่มชาสักเท่าไร แต่ตู้ซื่อเติบโตที่เจียงหนาน ทั้งเลื่อมใสศรัทธาในศาสนาพุทธ ดังนั้นจึงมีความเคยชินต่อการดื่มชา ขณะน้ำในหม้อกำลังเริ่มเดือด ตู้ซื่อก็เอ่ยถามนางคล้ายไม่ได้ตั้งใจ “ข้าเห็นคนในวังต่างเลื่อมใสศรัทธาจิ้นอ๋องมาก เหตุใดจึงไม่เคยได้ยินแม่นางน้อยเอ่ยถึงเลย”

แต่ไรมาฉีซู่ก็ให้ความเคารพนับถือต่อตู้ซื่อ จึงตอบตามความสัตย์จริง “จิ้นอ๋องจัดการเรื่องราวอย่างเอาใจใส่ ปฏิบัติต่อผู้อื่นด้วยความกระตือรือร้นใส่ใจ เป็นบุรุษที่สุภาพงดงาม ทว่าท่านอาจารย์เคยกล่าวไว้ ‘คนไม่มีข้อเสียคบไม่ได้’ ข้าเห็นว่าจิ้นอ๋องเป็นเช่นนั้น ไม่มีอะไรขาดตกบกพร่องแม้แต่ด้านเดียว ออกจะทำให้คนรู้สึกเป็นคนกลอกกลิ้งเป็นน้ำบนใบบอนมากเกินไป”

ตู้ซื่อยิ้มน้อยๆ ไม่ได้พูดอะไร กระทั่งก่อนที่นางจะติดตามหลี่เฉิงเพ่ยมาหย่งโจว ตู้ซื่อจึงไหว้วานคนนำสารมาให้นาง

‘พระชายาอ๋องเข้าใจหลักทำนองคลองธรรมอย่างทะลุปรุโปร่ง หม่อมฉันไม่มีเรื่องอะไรจะสั่งสอนอีก เพียงหวังว่าวันหน้าจะดูแลทะนุถนอมตนเองด้วยดี’

แต่พลังอำนาจไม่เพียงพอ จะดูแลทะนุถนอมอย่างไรได้ เรื่องในโลกนี้ที่เป็นไปได้ดังใจหวังมีสักกี่เรื่องกัน

แม้ฉีซู่จะอธิษฐานด้วยความนอบน้อมและจริงใจทุกวัน แต่ยังคงไม่อาจทำให้สวรรค์คุ้มครองฮ่องเต้มากขึ้น หลังจากนั้นไม่นานก็มีข่าวจากเมืองหลวงมาอีกครั้ง วันที่ห้าเดือนแปดรัชศกเสี่ยนเต๋อปีที่ยี่สิบเอ็ด ฮ่องเต้เสด็จสวรรคต ณ ตำหนักชิงซือ วังตะวันออก

หลังจากคณะขุนนางได้กราบบังคมทูลเชิญครั้งแล้วครั้งเล่า รัชทายาทจึงยอมขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็นฮ่องเต้ ฮ่องเต้องค์ใหม่ขึ้นครองราชย์ ฮองเฮาของฮ่องเต้องค์ก่อนได้รับการยกย่องขึ้นเป็นไทเฮา ชายารัชทายาทชุยซื่อได้รับการแต่งตั้งเป็นฮองเฮา บิดาของฮองเฮาชุยหมิงหลี่ ย้ายตำแหน่งจากหัวหน้าสำนักตรวจสอบมาเป็นหัวหน้าสำนักราชเลขาธิการ

ตามระบอบของบ้านเมืองที่วางไว้ สำนักราชเลขาธิการจะควบคุมกองกำลังทหารและกิจการของราชสำนัก รวมถึงร่างราชโองการ ส่วนสำนักตรวจสอบทำหน้าที่รับและจ่ายพระบัญชาของฮ่องเต้ มีอำนาจในการทูลเสนอข้อคิดเห็นแย้งและตีกลับหนังสือราชการที่ไม่ถูกต้อง ทั้งสองสำนักต่างเป็นแกนกลางสำคัญ ขุนนางชั้นผู้ใหญ่ของทั้งสองสำนักแยกเป็นหัวหน้าสำนักราชเลขาธิการ หัวหน้าสำนักตรวจสอบ สำนักละสองคน หัวหน้าสำนักตรวจสอบได้ชื่อว่าเป็นอัครเสนาบดีฝ่ายซ้าย หัวหน้าสำนักราชเลขาธิการก็ถูกเรียกหาเป็นอัครเสนาบดีฝ่ายขวา ถ้าดูจากชื่อตำแหน่งหัวหน้าสำนักตรวจสอบสูงศักดิ์กว่า ทว่าสมัยหลังๆ มานี้ ถ้าดูจากอำนาจที่แท้จริง หัวหน้าสำนักราชเลขาธิการกลับมีตำแหน่งสูงกว่า

ชุยหมิงหลี่ดำรงตำแหน่งหัวหน้าสำนักตรวจสอบมาหลายปี ขุนนางในสำนักตรวจสอบส่วนใหญ่เป็นคนในหน่วยงานเก่าของเขา จึงไม่กล้าโต้แย้งเขาง่ายๆ ชุยหมิงหลี่เป็นบิดาของฮองเฮา ทั้งมีตำแหน่งหน้าที่สำคัญ นอกจากนี้ฮ่องเต้องค์ใหม่ยังทรงให้เขาเป็นผู้ควบคุมในที่ประชุมสภาขุนนางโดยเฉพาะ เรียกได้ว่ามีหน้ามีตาอย่างที่สุด เพียงชั่วเวลาอันสั้นราชโองการที่ออกจากสำนักราชเลขาธิการก็ราบรื่นปลอดโปร่งไร้อุปสรรค

เดือนหนึ่งปีถัดมา ฮ่องเต้องค์ใหม่มีราชโองการ เปลี่ยนรัชศกเป็น ‘กวงเย่า’