ทดลองอ่านนิยาย บันไดหยกงาม บทที่ 5

“ฝ่าบาทไม่ได้รับบาดเจ็บ คนร้ายลงมือไม่สำเร็จ ได้รับบาดเจ็บหนีไปแล้ว เวลานี้ในเมืองกำลังตามจับตัวอยู่พ่ะย่ะค่ะ”

หลี่หยวนเพ่ยกล่าวอย่างครุ่นคิด “ผู้ใดกันหาญกล้าเพียงนี้ ข้างกายฝ่าบาทมีการเตรียมการป้องกันเข้มงวด คนร้ายปะปนเข้าไปได้อย่างไร เบื้องหลังมีใครบงการอยู่”

“เรื่องนี้…กระหม่อมสืบข่าวมาไม่ได้”

หลี่หยวนเพ่ยพยักหน้า “รู้แล้ว เจ้าออกไปเถิด”

สั่งคนรับใช้ให้ล่าถอยออกไปแล้ว เขาก็เดินไปยังห้องด้านใน ฉีซู่กำลังพยุงตัวยืนอยู่หลังฉากบังลม เห็นสามีเข้ามาก็เอ่ยถาม “เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือ”

“ไม่เกี่ยวอะไรกับเรา” หลี่หยวนเพ่ยเกรงว่าภรรยาจะตกใจจึงรีบพูดกลบเกลื่อน

เห็นสีหน้าของฉีซู่ยังมีแววสงสัย หลี่หยวนเพ่ยจึงโอบนางไว้ “อย่าเที่ยวกลัดกลุ้มไม่เข้าเรื่องเลย พักผ่อนเถิด พรุ่งนี้ยังต้องเข้าวังอีกไม่ใช่หรือ”

เขาไม่ให้ฉีซู่ซักถามต่อ นอนลงบนเตียงทั้งยังไม่อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า ไม่นานก็มีเสียงกรนเบาๆ ดังขึ้น

ฉีซู่มองสามีแล้วทอดถอนใจ

วันรุ่งขึ้นคนรับใช้นำข่าวมาแจ้ง ฉางซานอ๋องหลี่อี้ซิงถูกคุมขัง จวนของเขาก็ถูกตรวจสอบและปิดตายแล้ว ระหว่างที่ฉีซู่หันหน้ามาก็เห็นสีหน้าหลี่หยวนเพ่ยแปรเปลี่ยนขนานใหญ่ จึงอดสงสัยไม่ได้

หลี่หยวนเพ่ยเห็นภรรยามองตนด้วยสีหน้าจับผิดค้นหา จึงฝืนยิ้มพลางกล่าว “ฉางซานอ๋องกับข้าเล่นด้วยกันมาตั้งแต่เล็กจนโต เขาเกิดเรื่อง…” กล่าวไปได้เพียงครึ่งพลันพบว่าตนเองรีบร้อนอธิบายเช่นนี้กลับจะทำให้ภรรยายิ่งสงสัย จึงหยุดพูดด้วยสีหน้าเหยๆ

ฉางซานอ๋องเป็นนัดดาของไท่จง ลำดับศักดิ์สูงกว่าหลี่หยวนเพ่ยรุ่นหนึ่ง อายุกลับรุ่นราวคราวเดียวกับเขา ตั้งแต่เล็กทั้งสองมักเล่นด้วยกันเสมอ หลี่หยวนเพ่ยเป็นห่วงเขาก็ไม่ใช่เรื่องที่ไม่อาจเข้าใจได้

“แต่ค้นหาจับกุมคนร้ายเหตุใดจึงค้นไปถึงจวนฉางซานอ๋องได้ เรื่องนี้ไม่สมเหตุสมผล” ฉีซู่ถามด้วยความสงสัย

“ได้ยินว่ามีคนเห็นคนร้ายหนีเข้าไปในจวนท่านอ๋องพ่ะย่ะค่ะ”

ฉีซู่มีความคิดหนึ่งเกิดขึ้นมาทันที จึงหันไปสั่งการคนรับใช้ “ออกไปสืบข่าวอีกที ต้องสืบมาให้รู้แน่ชัดว่าฉางซานอ๋องทำความผิดอะไร”

คนรับใช้รับคำสั่งออกไปแล้ว

หลี่หยวนเพ่ยเดินไปเดินมาอยู่ในห้อง ฉีซู่มองออกว่าเขากำลังเคร่งเครียดมาก แต่ไม่รู้สาเหตุ ใจคอจึงเปลี่ยนเป็นหนักอึ้งขึ้นมา

“ซู่ซู่” หลี่หยวนเพ่ยพลันหยุดเดิน “วันนี้พระมารดาให้เจ้าเข้าวังมิใช่หรือ เหตุใดเจ้ายังไม่ไปอีก”

“ฉางซานอ๋องเกิดเรื่อง ข้าไหนเลยจะมีแก่ใจไปสนทนากับไทเฮา ข้ากำลังคิดจะให้คนไปกราบทูลไทเฮา บอกวันนี้ข้าไม่ค่อยสบาย วันหน้าค่อยไปเฝ้า”

“ไม่ เจ้าไปตอนนี้เลย บางทีพระมารดาอาจช่วยสืบข่าวได้บ้าง”

ฉีซู่จับตามองสามีนิ่ง หลี่หยวนเพ่ยถูกนางจ้องจนรู้สึกอึดอัด เบือนหน้าหนีแล้วเอ่ยช้าๆ “ข้ากับฉางซานอ๋องสนิทสนมกันดี เขาเกิดเรื่อง ข้าไม่อาจไม่สนใจ ถ้าพระมารดารั้งเจ้าไว้ เจ้าก็อย่าเพิ่งกลับมา…”