ทดลองอ่านนิยาย บันไดหยกงาม บทที่ 5

หลี่หยวนเพ่ยกลัวฉีซู่จะกระทบความหนาวเย็น จึงไม่อนุญาตให้ภรรยาชมโคมไฟนานเกินไป ไม่นานทั้งสองก็กลับเข้ามาในบ้าน หลี่หยวนเพ่ยช่วยถอดเสื้อคลุมกันหนาวให้ภรรยา ประคองนางไปนั่งยังจุดที่อยู่ใกล้เตาผิงมากที่สุด แล้วยกที่เท้าแขนมาอันหนึ่ง ฉีซู่จะได้เอนพิงไม่ต้องนั่งทรงตัวลำบากเช่นนั้น

ซูอิ่นกับซูมู่เห็นหลี่หยวนเพ่ยทำโน่นนี่วุ่นวาย ก็หันมามองตากันแล้วยิ้ม ซูอิ่นเพ่งพิศดูบุตรสาว เห็นนางดูอวบอิ่มขึ้น รูปร่างเริ่มปรากฏเห็นชัดขึ้น

ซูอิ่นเอ่ยถาม “พักนี้ยังอาเจียนหนักหรือไม่”

ฉีซู่ตอบยิ้มๆ “ดีขึ้นมากแล้ว”

ซูอิ่นพยักหน้า แสดงท่าทีพอใจ ซูมู่กลับกล่าวกับหลี่หยวนเพ่ย “เทศกาลสนุกสนานเช่นนี้ จะปล่อยให้ผ่านไปง่ายๆ ได้อย่างไร คืนนี้ข้ากับท่านอ๋องไม่เมาไม่เลิกรา!”

หลี่หยวนเพ่ยโบกมือ “ตั้งแต่ซู่ซู่ตั้งครรภ์ก็ทนกลิ่นสุราไม่ได้ ข้าไม่ได้ดื่มมานานแล้ว ท่านลุงอย่ามายั่วให้ข้าอยากดื่ม”

ฉีซู่หัวเราะ “ดื่มน้อยหน่อยก็แล้วกัน”

“ถ้าไม่ก็ไม่ดื่ม ถ้าจะดื่มก็ต้องดื่มให้สาใจ สองจอกสามจอกจะไปสนุกอะไร” หลี่หยวนเพ่ยกล่าวยิ้มๆ “ท่านลุงกับเราเป็นครอบครัวเดียวกัน ท่านไม่ตำหนิข้าหรอก รอเจ้าตัวแสบน้อยออกจากท้องเจ้ามาแล้ว ข้าค่อยมาดื่มกับท่านลุงให้สาสมใจ”

ซูมู่ร้องว่าดีติดๆ กัน “ใช่ รอถึงวันที่ซื่อจื่อ* น้อยอายุครบเดือน ข้าจะต้องไปดื่มกับท่านอ๋องไม่เมาไม่กลับ”

ขณะทุกคนในครอบครัวกำลังพูดคุยเล่นกันอยู่นั้น พลันได้ยินเสียงเอะอะโวยวายดังมาจากด้านนอก จากนั้นก็มีคนรับใช้มารายงาน บอกบนถนนมีกองกำลังทหารออกมาเคลื่อนไหว

“ช่วงเทศกาลเช่นนี้เหตุใดกองกำลังทหารจึงออกมาได้” ซูอิ่นแปลกใจมาก จึงหันไปถามพี่ชาย

ซูมู่บอกอย่างไม่แน่ใจ “เทศกาลซั่งหยวนยกกองกำลังออกมา เกรงว่าอาจจะเกิดเรื่องใหญ่”

ฉีซู่หัวใจเต้นรัวขึ้นมาทันที นางมองหลี่หยวนเพ่ยแวบหนึ่ง

หลี่หยวนเพ่ยลุกขึ้นมากล่าว “ถ้าเกิดเรื่องขึ้นจริง น่ากลัวอีกประเดี๋ยวจะต้องประกาศห้ามออกจากบ้านเรือน เรากลับกันก่อนเถิด”

“ไม่ต้องรีบร้อน” ซูมู่เอ่ย “รอฟังข่าวแน่ชัดก่อนค่อยกลับไปก็ไม่สาย ถ้ามีเรื่องเกิดขึ้นจริง ก็ค้างที่นี่สักคืน คงไม่มีอะไรไม่สะดวก”

“เจตนาดีของท่านลุงข้าไม่ควรปฏิเสธ เพียงแต่พรุ่งนี้ไทเฮามีรับสั่งให้ฉีซู่ไปเข้าเฝ้าในวัง เกรงว่าจะไม่สะดวก ข้าสองสามีภรรยาก็มารบกวนนานแล้ว สมควรต้องกลับเสียที” หลี่หยวนเพ่ยกับฉีซู่ยืนกรานจะลากลับจวน สองสามีภรรยาขึ้นรถม้าภายใต้การห้อมล้อมของคนรับใช้ ค่อยๆ เดินทางกลับถึงจวนอ๋อง ระหว่างทางมีทหารตรวจสอบซักถาม โชคดีที่ไม่ได้เข้มงวดอะไรมาก รถม้าวิ่งกลับถึงจวนโดยราบรื่น

กลับถึงจวนหนิงอ๋อง หลี่หยวนเพ่ยพาฉีซู่เข้าพักผ่อนเรียบร้อยแล้วจึงให้คนออกไปสืบข่าวว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น คนรับใช้หลายคนออกไปราวครึ่งชั่วยามก็กลับมารายงานด้วยท่าทางมีลับลมคมใน “ทูลท่านอ๋อง ได้ยินว่ามีคนร้ายคิดจะฉวยโอกาสช่วงที่ฝ่าบาทเสด็จขึ้นไปบนกำแพงเมืองลอบปลงพระชนม์”

หลี่หยวนเพ่ยตะลึงงัน “ฝ่าบาทได้…ได้รับบาดเจ็บหรือไม่ แล้วจับตัวคนร้ายได้หรือไม่”

* ซื่อจื่อ เป็นคำเรียกลูกชายคนโตที่เกิดจากภรรยาเอกของผู้มีบรรดาศักดิ์เป็นชินอ๋องหรือโหว