ทดลองอ่านนิยายวาย ปราชญ์กู้บัลลังก์ บทที่ 3.1 #นิยายวาย

“เจ้าไม่ได้…เข้ามาจงหยวนตั้งแต่อายุสิบห้าสิบหกหรือ” โหยวเหมี่ยวถาม

หลี่จื้อเฟิงตอบ “ล้วนฆ่าก่อนผ่านพิธีหมาป่าเดียวดายออกด่าน“

โหยวเหมี่ยวหัวเราะ หันไปเลิกคิ้วให้นางหวัง มองสีหน้านางแต่ปากเอ่ยพูดกับหลี่จื้อเฟิง

“เวลาอยู่ในบ้าน ถ้ามีคนคิดทุบตีเจ้า จับเจ้า นอกจากข้าพยักหน้าแล้ว เจ้าไม่ต้องสนใจทั้งนั้น ถ้ามีคนกล้าลงมือกับเจ้า เจ้าก็ตอบโต้กลับไปได้เลย ขอแค่อย่าทุบตีคนจนถึงตายก็พอ”

“ทราบแล้ว” หลี่จื้อเฟิงตอบ

“ไปเถอะ” โหยวเหมี่ยวเอ่ยยิ้มๆ

นางหวังหน้าดำคล้ำ ไม่กล้าพูดอะไรอีก โหยวเหมี่ยวกับหลี่จื้อเฟิงเดินออกไปตามระเบียงทางเดินที่เชื่อมต่อกับประตูชั้นที่สอง พอพ้นระเบียงทางเดิน รอยยิ้มบนใบหน้าโหยวเหมี่ยวพลันเลือนหายไปหมด สีหน้าคล้ำทะมึน

หลี่จื้อเฟิงยังคงเดินตามหลังโหยวเหมี่ยวเช่นเดิม

โหยวเหมี่ยวเดินไปได้ระยะหนึ่งก็ยืนพิงเสาระเบียงพลางสูดหายใจ ความคิดในสมองสับสนวุ่นวาย คงต้องพักแล้วทำความเข้าใจกับเรื่องราวทั้งหมดก่อน

“…ไป” เสียงของโหยวเหมี่ยวแหบพร่า เขาพาหลี่จื้อเฟิงเดินทะลุสวนดอกไม้ สาวใช้คนหนึ่งที่กำลังอุ้มแมวขยับปากพูด โหยวเหมี่ยวจึงหยุดชะงักฝีเท้า

“คุณชาย ที่พักท่านอยู่ที่เรือนปีกตะวันออกเจ้าค่ะ” สาวใช้คนหนึ่งเอ่ย

“หึ” โหยวเหมี่ยวยิ้มตอบโดยไม่มีวี่แววของโทสะ “กระทั่งเรือนพักยังเปลี่ยนให้ข้า?”

บุตรชายคนโตซึ่งเกิดจากภรรยาเอกจะพักที่เรือนใหญ่ บุตรชายคนรองพักที่เรือนปีกตะวันออก ส่วนบุตรสาวกับอนุภรรยาพักที่เรือนปีกตะวันตก ถ้าไม่มีคำสั่งของโหยวเต๋อชวน ใครจะกล้าแตะต้องห้องโหยวเหมี่ยว ฉวยโอกาสตอนเขาไม่อยู่ ขนย้ายข้าวของเขาไปที่เรือนปีกตะวันออก นั่นก็แปลว่าตนเองโดนลดฐานะเป็นบุตรชายคนรองแล้ว

แต่โหยวเหมี่ยวไม่ได้มีโทสะ และไม่ได้เดินจากไป บิดาไม่อยู่บ้าน ตอนนี้เอะอะไปก็ไม่มีประโยชน์ รังแต่จะทำให้คนอื่นหัวเราะขบขันเสียเปล่าๆ เขาเดินทะลุสวนดอกไม้ของเรือนใหญ่กลับไปตามทางเดิม ก่อนไปเหลือบมองเรือนที่เคยเป็นของตัวเองแวบหนึ่งก็เห็นว่านกขุนทองที่ห้อยอยู่ใต้ชายคาซึ่งเคยเลี้ยงไว้เมื่อสามปีก่อน ดอกไม้ที่เคยปลูก ปลาทองในอ่างแก้วหลิวหลีล้วนไม่อยู่แล้ว สิ่งที่เข้ามาแทนที่คือไผ่หางหงส์ยาวเป็นทิวแถวบดบังประตูเรือน

โหยวเหมี่ยวเดินไปที่เรือนปีกตะวันออก ที่นี่เคยซ่อมแซมใหม่มาแล้วครั้งหนึ่ง สระน้ำด้านหน้าภูเขาจำลองก็เปลี่ยนหินก่อรอบสระใหม่ เสาเรือนกับชายคาก็ทาสีใหม่เอี่ยม กรงนกห้อยอยู่ใต้ชายคาเรียงรายเป็นแถวยาว

โปรดติดตามตอนต่อไป…

สามารถอ่านบทอื่นๆได้ที่ >> บทที่ 1.1 | บทที่ 1.2 | บทที่ 2.1 | บทที่ 2.2 | บทที่ 3.1 | บทที่ 3.2 | บทที่ 4.1 | บทที่ 4.2 | บทที่ 5.1 | บทที่ 5.2