ทดลองอ่านนิยาย พบพานชายาในแปลงสมุนไพร บทที่ 4 – บทที่ 6

เรื่องที่หวงฝู่จี้ย้ายมาที่หมู่บ้านของพวกเขากลายเป็นข่าวใหญ่ พวกชาวบ้านจึงส่งพืชผักผลไม้ที่ตนปลูกมาให้ที่บ้านของชายหนุ่มเพื่อเป็นของขวัญต้อนรับเพื่อนบ้านใหม่ให้เขา มีทั้งแตง เผือก ฟักทอง หรือไม่ก็ไปขุดเอาหน่อไม้มาให้ ไปจนถึงจับปลาใส่ข้องมาให้สองตัวเลยก็มี

เห็นได้ชัดว่าพวกชาวบ้านต่างยินดีต้อนรับคุณชายหวงกันมากแค่ไหน ถึงได้ส่งของกำนัลมาให้อย่างไม่มีตระหนี่กันเช่นนี้ ไม่เหมือนนางที่ให้แค่ซาลาเปาสองลูกเท่านั้น

ตามหลักแล้วนางสมควรจะมอบของดีของบ้านตนเองเพื่อแสดงความจริงใจ แต่ถ้าจะให้โสมกันจริงๆ ก็ออกจะมีราคาค่างวดมากเกินไปสักหน่อย

เพื่อตอบแทนน้ำใจของพวกชาวบ้าน หวงฝู่จี้จึงให้คนล้มหมูตัวอ้วนพีหลายตัวและแบ่งเนื้อไปให้แต่ละบ้าน

ซ้ำยังเชิญเหล่าแม่ครัวในหมู่บ้านให้มาทำอาหารหม้อใหญ่อีกหลายอย่าง แต่ละอย่างล้วนเต็มไปด้วยเนื้อและผัก โดยเฉพาะอย่างยิ่งเนื้อนั้นมีมากพอที่จะเลี้ยงคนทั้งหมู่บ้านได้เลยทีเดียว อีกทั้งยังมีเหล้าขาวอีกหลายไห ให้ผู้คนทั้งหมู่บ้านได้มาร่วมกินกันอย่างอิ่มหนำสำราญ

เมื่อมีคนมอบเนื้อมาให้กินแกล้มเหล้าเช่นนี้ ทำให้พวกชาวบ้านที่ไม่ได้แตะถูกเนื้อกันมาเป็นปีต่างซดเหล้าชามใหญ่ก่อนกินอาหารกันจนปากมันย่อง ทุกคนต่างล้อมวงกินสุราอาหารด้วยความเบิกบานใจ บรรยากาศคึกคักราวกับเป็นงานฉลองอะไรก็มิปาน

ตอนที่หวงฝู่จี้ออกมาทักทายทุกคนนั้น บรรยากาศก็ยิ่งคึกคักมากขึ้น ทุกคนต่างพากันไปกล่าวคำขอบคุณเขา

ยิ่งหวงฝู่จี้เป็นชายหนุ่มหน้าตาดี ท่าทางงามสง่าอ่อนโยน ก็ทำให้เหล่าดรุณีวัยแรกผลิตกหลุมเสน่ห์จนต้องมาต่อแถวเฝ้าคอยอยู่ที่หน้าบ้านชายหนุ่ม ด้วยหวังว่าตนจะไปเข้าตาหวงฝู่จี้ในสักวัน หรือต่อให้ไม่ได้เป็นภรรยาเอก แค่ได้เป็นอนุหรือสาวใช้ประจำตัวก็ยังดี

แม้แต่น้องสาวของเคอโหย่วไฉที่ชื่อว่าเคอโหย่วจินเองก็เป็นหนึ่งในเด็กสาว ‘วัยแรกผลิ’ กลุ่มนั้นด้วย ซ้ำนางยังพาตัวเข้าไปยืนถึงที่หน้าประตูบ้านของชายหนุ่มอย่างเตรียมพร้อมที่จะ ‘บังเอิญพบกัน’ ได้ทุกเวลา

เผยจื่ออวี๋ที่กลับมาจากข้างนอก เห็นภาพพวกนี้อยู่ทุกวันจนต้องสั่นศีรษะอย่างอดทอดถอนใจไม่ได้ นี่ก็ผ่านมาตั้งหลายวันแล้ว เพราะเหตุใดสตรีพวกนี้ถึงได้ไม่ยอมตัดใจกันสักที การเป็นอนุภรรยาที่ไม่ได้รับการยกย่องของผู้อื่นนี่มันมีดีที่ตรงไหนกัน

นางไม่เข้าใจเลยจริงๆ

“คุณหนู จะให้รถม้าเข้าไปในบ้านเลย หรือท่านจะลงที่หน้าประตูดีขอรับ” เตาโต้วที่มีหน้าที่บังคับรถม้าถามขึ้น

เผยจื่ออวี๋ปรายตามองบ้านสกุลหวงที่ปิดประตูสนิทแล้วก็เลิกผ้าม่านรถขึ้น “ข้าลงที่หน้าประตูดีกว่า”

“ขอรับ” เตาโต้วจึงกระตุกบังเหียนให้รถม้าหยุดลงที่หน้าบ้านสกุลเผยอย่างแช่มช้า

ปาเจี่ยวหยิบเก้าอี้เตี้ย กระโดดลงจากรถม้าไปตั้งให้อย่างคล่องแคล่ว “คุณหนูระวังนะขอรับ เมื่อวานฝนตกหนัก ตอนนี้พื้นยังไม่แห้งดีเลย”

“ข้ารู้ พวกเจ้าเอาขนมในรถลงมาด้วย จัดแบ่งอย่างไรรู้กันอยู่แล้วนะ แต่ให้เบามือหน่อยล่ะ ของที่ต้องให้ท่านแม่ข้าอย่าได้ทำแตกเสียหายเชียว” หญิงสาวหันไปสั่ง

ต้นอ่อนสมุนไพรพวกนั้นต้องใช้เวลาปลูกลงดินอยู่หลายวัน จนเมื่อวานถึงได้แล้วเสร็จ ดังนั้นเพื่อเป็นการตกรางวัลให้แก่พวกคนงาน วันนี้นางจึงไปซื้อขนมมาแจกจ่ายให้ทุกคนตั้งแต่เช้า และซื้อขนมแป้งอบเกล็ดหิมะที่มารดาชอบกินมาให้ด้วย