ทดลองอ่านนิยาย พบพานชายาในแปลงสมุนไพร บทที่ 7 – บทที่ 9

บทที่ 9

เผยจื่ออวี๋นอนมองผ้าม่านเตียงที่ปักเป็นลวดลายประณีตงดงามอยู่เป็นนานแล้วก็อดทอดถอนใจออกมาไม่ได้… หากนางเป็นพืช นางนอนอยู่เช่นนี้คงรากงอกไปแล้ว นี่ยังต้องถูกบังคับให้นอนไปอีกนานเท่าไรกัน

วันนั้นนางถูกเคอโหย่วจินวางแผนเล่นงานจนเกือบจมน้ำตายอยู่ใต้กระแสน้ำที่เชี่ยวกราก แต่ยังดีที่สามารถหนีรอดออกมาได้ก่อนหน้าที่ดินจะถล่ม

เพียงแต่หลังจากที่หวงฝู่จี้พาทุกคนหนีออกมาได้ไม่นาน เผยจื่ออวี๋ก็รู้สึกว่าตนเองไม่ค่อยสบาย เดี๋ยวร้อนเดี๋ยวหนาว เป็นไข้ตัวสั่นไม่หยุด

อาจเพราะหลังจากที่นางตกลงไปในน้ำและถูกพวกท่อนไม้กับก้อนหินที่โดนน้ำพัดมากระแทกใส่อยู่เป็นระยะ ทำให้ร่างกายเต็มไปด้วยบาดแผลน้อยใหญ่ ซ้ำยังแช่อยู่ในน้ำอีกเป็นนานจึงทำให้แผลเกิดอาการอักเสบขึ้นมา

ยังไม่ทันกลับถึงบ้าน เผยจื่ออวี๋ก็มีไข้ขึ้นสูงจนหมดสติ ไม่รู้เรื่องอะไรถึงสามวันเต็มๆ จนวันที่สี่ถึงพอจะค่อยๆ ได้สติกลับคืนมา จนถึงตอนนี้ก็ผ่านมาเกือบครึ่งเดือนแล้ว

ได้ยินท่านแม่บอกว่าตอนที่ท่านหมอจางมาเห็นสภาพน่าอเนจอนาถของนางก็ฉุนขาด ด่ากราดเคอโหย่วจินเสียไม่มีชิ้นดีและงัดเอาวิชาการแพทย์ทั้งหมดเพื่อช่วยนางกลับออกมาจากประตูนรกจนได้

ท่านหมอจางกำชับท่านแม่เป็นมั่นเป็นเหมาะว่าให้ดูแลนางดีๆ และให้พักผ่อนอยู่แต่บนเตียงอย่างเดียว คอยรักษาร่างกายให้อบอุ่นเข้าไว้ ห้ามลงจากเตียงไปเดินเล่นที่ใดเด็ดขาด โดยบอกว่านางได้รับบาดเจ็บภายในสาหัสจึงห้ามเดิน หาไม่ถ้าเกิดรักษาอาการบาดเจ็บภายในได้ไม่ดีพอ อาจมีโรคเรื้อรังติดตัวไปตลอดชีวิต

คำพูดประโยคนี้ทำเอาท่านแม่ของนางร้อนใจจนแทบเป็นบ้า ทุกวันเป็นต้องคอยจับตาดูนางเอาไว้เหมือนผู้คุมดูแลนักโทษ ด้วยกลัวว่าเผยจื่ออวี๋จะไม่ยอมทำตามคำสั่งของท่านหมอ และแอบลงจากเตียงมาเดินเล่นสะเปะสะปะ

แต่แทนที่เผยจื่ออวี๋จะรู้สึกปลื้มใจ นางกลับรู้สึกว่าตนเองพอจะลุกขึ้นได้แล้ว และน่าออกกำลังกายเพื่อยืดเส้นยืดสายบ้าง แต่ท่านแม่ของนางกลับทำตัวเป็นชาวแคว้นฉี่กลัวฟ้าถล่ม* คอยแต่จะจับนางยัดกลับลงไปบนเตียงอย่างเดียว นี่ถ้าไม่นับเรื่องที่ต้องลงจากเตียงไปทำธุระส่วนตัวบ้างแล้วล่ะก็ เวลาอื่นๆ ก็อย่าหวังว่าจะได้ลงจากเตียงอีกเลย

อาจพูดได้ว่าครึ่งเดือนมานี้ นางถูกเลี้ยงดู ราวกับเทพสุกรอย่างไรอย่างนั้น

ในตอนนี้เองที่เรือนด้านนอกมีเสียงเหมือนมีคนจะเข้ามา ทั้งที่หลายวันนี้แขกเหรื่อที่มาเยี่ยมต่างถูกกันไว้ที่นอกประตูเรือนทั้งสิ้น และมีหลิงอีคอยเฝ้าไม่ให้ใครเข้ามาได้

เผยจื่ออวี๋คิดไม่ถึงจริงๆ ว่าจี้ซานจะให้หลิงอีมาคอยเฝ้าที่หน้าห้องนาง เพื่อมิให้ผู้อื่นมารบกวนการพักผ่อนของหญิงสาว และหลิงอีเองก็ปฏิบัติตามคำสั่งของผู้เป็นนายอย่างเคร่งครัด ใครมาคนหนึ่งเป็นต้องถูกไล่กลับไปคนหนึ่ง ใครมาเป็นคู่ก็ต้องถูกไล่กลับไปเป็นคู่ และถ้าหากใครคิดจะบุกฝ่าเข้ามา เป็นต้องถูกเขาหิ้วคอโยนออกไปนอกเรือนอย่างไม่เสียเวลาพูดกันสักประโยค

แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน เพราะนางเองก็ไม่ชอบต้อนรับแขกที่ปากไม่ตรงกับใจพวกนั้น

* ชาวแคว้นฉี่กลัวฟ้าถล่ม เป็นสำนวนจีน มีที่มาจากเรื่องเล่าในสมัยโบราณ แคว้นฉี่มีชายอยู่คนหนึ่ง วันๆ กลัวแต่ฟ้าจะถล่มลงมาจนไม่เป็นอันกินอันนอน สำนวนนี้จึงหมายถึงคนที่มัวเป็นกังวลกับสิ่งที่ไม่มีเหตุผล หรือกังวลเกินกว่าเหตุ