ทดลองอ่านนิยาย พบพานชายาในแปลงสมุนไพร บทที่ 7 – บทที่ 9

ให้จี้ซานไปบ้านสกุลเคอก็เข้าแผนพวกฮูหยินที่จะได้บังคับเขาไปขึ้นเตียง ผลักให้จี้ซานเข้าไปในเตาไฟเช่นนั้น นางมีหวังได้รู้สึกผิดไปจนตายล่ะไม่ว่า!

“ขอแค่เจ้าออกปากเรื่องนี้เท่านั้น เชื่อว่าคุณชายหวง…”

“เสี่ยวชิงส่งแขก! ถ้าหากเคอฮูหยินไม่ยอมไปก็ให้หลิงอีเข้ามาเอาตัวฮูหยินออกไปส่ง” เผยจื่ออวี๋ผุดลุกขึ้นจากเก้าอี้ และให้เสี่ยวหงประคองกลับเข้าห้อง ทิ้งให้เคอฮูหยินยืนเก้ออยู่ตรงที่เดิม

“เคอฮูหยิน เชิญ!” เสี่ยวชิงผายมือ

เคอฮูหยินมองดูเผยจื่ออวี๋ที่หันหลังกลับไปอย่างไม่สนใจด้วยสายตาคับแค้น พร้อมกับก่นด่าตามหลัง “เหมือนมารดาเจ้าไม่มีผิด เป็นไพร่ชั้นต่ำทั้งนั้น นี่คงกลัวว่าโหย่วจินของเราจะแย่งคุณชายหวงไปล่ะสิ…”

เผยจื่ออวี๋หยุดฝีเท้าลงทันที สูดลมหายใจเข้าปอดแรงๆ ก่อนตวาดลั่น “หลิงอี! แขกของคุณชายเจ้าเข้าบ้านผิด รบกวนช่วยมาพานางไปด้วย!”

ไม่ถึงอึดใจ หญิงสาวก็รู้สึกได้ว่ามีกระแสลมพัดวูบเข้ามาในตัวบ้าน และชั่วพริบตาต่อมาร่างของเคอฮูหยินก็หายวับไป

เผยจื่ออวี๋โค้งมุมปากขึ้นอย่างเย็นชา

เห็นข้าเผยจื่ออวี๋เป็นแมวป่วย และมารดาข้าเป็นมะพลับนิ่ม* หรือไร พวกสกุลเคอของเจ้าถึงได้จะรังแกกันง่ายๆ ได้

คิดจะให้นางเป็นแม่สื่อแม่ชักก็เอาตนเองไปเป็นเป้าล่อเองเถิด อย่าหวังว่านางจะยอมรองมือรองเท้าให้เลย

“คุณหนู คุณชายหวงมาเยี่ยมท่านเจ้าค่ะ” เสี่ยวชิงรีบเดินกลับเข้ามารายงานเผยจื่ออวี๋ในห้องชั้นใน

เผยจื่ออวี๋ที่กำลังนั่งพิงหัวเตียงอ่านหนังสืออยู่ปรายตามามองเล็กน้อย “ใช่ว่าจี้ซานไม่เคยมาบ้านเราเสียหน่อย เสี่ยวชิง เจ้าจะตื่นเต้นอะไรนักหนา”

“ก็ก่อนหน้านี้คุณชายหวงจะตรงเข้ามาเยี่ยมท่านที่เรือนด้านในนี้เลย แต่วันนี้กลับหยุดคุยกับฮูหยินอยู่ที่ห้องโถงใหญ่ก่อน ข้าก็เลยรู้สึกว่ามันแปลกๆ หรือท่านไม่แปลกใจเจ้าคะ” เสี่ยวชิงถาม

เผยจื่ออวี๋หันไปมองนางแวบหนึ่ง เสี่ยวชิงเป็นคนฉลาด ทั้งที่เพิ่งจะมาอยู่ที่นี่ได้ไม่นานก็สามารถเข้าใจเรื่องราวภายในบ้านทั้งหมด และรู้ดีด้วยว่านายสาวเช่นนางมีกฎห้ามเรื่องอะไรบ้าง

ซึ่งถ้าหากต่อไปอีกฝ่ายยังมีใจภักดีอยู่เช่นนี้ เผยจื่ออวี๋ก็จะให้การสนับสนุน เพื่อที่ต่อไปเสี่ยวชิงจะได้มาเป็นมือซ้ายขวาให้แก่นางด้วย

ทว่าสิ่งที่เสี่ยวชิงพูดมาก็ทำให้เผยจื่ออวี๋รู้สึกเอะใจ เพราะอะไรจู่ๆ ท่านแม่ของนางถึงได้เรียกจี้ซานไปคุยด้วย ทั้งที่นางก็สั่งห้ามมารดาไปแล้วว่าอย่าคิดสร้างเรื่องวุ่นวาย โดยเฉพาะเรื่องคิดจับคู่ให้นางกับจี้ซาน นี่คงไม่ใช่ว่าท่านแม่ยังไม่เลิกล้มความตั้งใจหรอกนะ

หลังจากที่เผยจื่ออวี๋ตกน้ำวันนั้น จี้ซานเป็นคนอุ้มนางกลับมาที่บ้าน ท่านแม่คงไม่คิดว่าเรื่องนี้ทำให้นางเสื่อมเสียจนเกิดความคิดเรื่องที่จะจับคู่นางกับจี้ซานขึ้นมาอีกครั้ง และหยิบยกเอาเรื่องนี้มาให้จี้ซานรับผิดชอบกระมัง

* มะพลับนิ่ม อุปมาถึงคนที่อ่อนแอไร้อำนาจ ต้องตกเป็นเบี้ยล่างถูกคนอื่นข่มเหงรังแก