ภายใต้แสงจันทร์สลัว นางเห็นหมู่บ้านข้างหน้าเลือนราง ยังมีทุ่งนาด้านข้างและป่าที่รายล้อมอยู่ แต่ไกลออกไปอีกก็เห็นไม่ชัดแล้ว
ผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าทำตามอย่างนาง อุ้มเด็กน้อยเดินไปมาบนกำแพงปราสาทในจังหวะสม่ำเสมอ บางทีอาจเพราะเพิ่งลุกขึ้นมาจากเตียง เขาจึงดูไม่เหมือนยามปกติเวลาสวมใส่เสื้อเกราะห่วงโซ่
เสื้อขนแกะนุ่มนิ่มทำให้เขาดูไม่น่ากลัวถึงเพียงนั้น
หลายวันมานี้นางเห็นเขาขี่ม้าออกจากปราสาทไปล่าสัตว์ทุกวัน ส่วนใหญ่เขามักจะล่าสัตว์กลับมาได้เสมอ บางครั้งเป็นนกอพยพที่บินผ่านแถบนี้ บางครั้งเป็นกระต่ายป่าผอมโซ บางครั้งก็เป็นปลา หากโชคดีหน่อยเขาจะล่าสัตว์ได้มากหน่อย หากโชคไม่ดีกลับมามือเปล่าก็มีเหมือนกัน แต่นอกจากนางแล้ว เขาไม่เคยจับคนอื่นกลับมาอีก
สัตว์ที่เขาล่าได้มีจำนวนไม่มาก เนื้อน้อยอย่างยิ่ง แต่ถึงอย่างไรก็เป็นเนื้อ เมื่อเติมเข้าไปในโจ๊กเปล่าย่อมดีกว่าไม่เติมอะไรเลย พอจะเพิ่มรสชาติได้บ้าง
ทว่าแม้จะเป็นเช่นนี้ แต่อาหารที่ปล้นมาจากนางก็ถูกใช้จนเกือบหมด
“ท่านรู้หรือไม่ว่าท่านไม่อาจอาศัยการล่าสัตว์เลี้ยงดูคนทั้งปราสาทได้”
ตอนเขาเดินมาตรงหน้านางอีกครั้ง นางอดถามไม่ได้
ร่างสูงใหญ่ของชายหนุ่มชะงักไปเล็กน้อยแต่ไม่หยุดเดิน เขาหันหลังเดินย้อนกลับไป แต่ดูจากสีหน้าและท่าทีของเขา นางรู้ว่าเขาตระหนักถึงเรื่องนี้ดี
นางควรจะเก็บคำพูดนั้นไว้ แต่ตอนนี้มีผู้คนมากมายอ้าปากรออาหารอยู่ แม้แต่โจ๊กข้าวโอ๊ตรสชาติย่ำแย่นั่นยังใกล้หมดเต็มที นางสงสัยว่าเขาจะสามารถประคับประคองสถานการณ์ไปได้ถึงเมื่อไร
เขาเดินกลับมาช้าๆ ทิ้งคำพูดประโยคหนึ่งไว้ด้วยสีหน้าไร้อารมณ์
“ใกล้จะถึงเทศกาลอีสเตอร์แล้ว อีกไม่นานก็จะหว่านเมล็ดพันธุ์ได้ สถานการณ์จะดีขึ้น”
พูดจบเขาก็เดินจากไป
นางไม่ควรยุ่งเรื่องเขาอีก แต่ตอนเขาเดินกลับมาอีกครั้ง นางได้ยินตัวเองพูดว่า “ข้าคิดว่าเมล็ดพันธุ์ทั้งหมดถูกกินจนเกลี้ยงตั้งแต่ฤดูหนาวแล้วเสียอีก”
เขาขมวดคิ้วมองนาง
“เจ้ารู้ได้อย่างไร”
“ลิซ่ากับชาร์ล็อตบอกข้า” ครั้นเห็นเขาทำหน้าเย็นชา เม้มปากและเดินจากไปอีกครั้ง นางอดพูดไม่ได้ “ข้าเป็นหัวหน้าผู้ดูแล ต้องรู้สถานการณ์ของเสบียงอาหาร อีกทั้งยุ้งฉางของท่านว่างเปล่า ในโรงครัวก็เหลือเพียงข้าวโอ๊ตไม่กี่กระสอบเท่านั้น”
ภาวะอดอยากปีที่แล้วรุนแรงเกินไป นางได้ยินข้ารับใช้หญิงพวกนั้นคุยกัน จึงรู้ว่าพวกเขาเอาของที่สามารถกินได้ทั้งหมดมากิน ไก่ เป็ด วัว แกะถูกฆ่ากินไม่เหลือ แม้แต่หมากับแมวยังถูกคนในหมู่บ้านจับมาต้มน้ำแกง บางคนถึงขั้นจับหนูมากินด้วยซ้ำ
