ทดลองอ่านนิยาย แม่ทัพอยู่บน ข้าอยู่ล่าง บทที่ 2

“นึกว่าข้าจะโกงท่านหรือ” ซย่าอวี้จิ่นล้วงแขนเสื้อครู่ใหญ่ ดึงตั๋วเงินหนึ่งร้อยตำลึงใบหนึ่งออกมาวางแปะลงบนฝ่ามือเขา จากนั้นก็ถามขึ้นอีก “จะเล่นลูกเต๋ากันอีกสักสองสามตาหรือไม่”

หูชิงโคลงศีรษะ

“คนฉลาดย่อมรู้จักประมาณตน ฝีมือเขย่าลูกเต๋าของข้าเทียบท่านไม่ได้ พนันไปก็เท่านั้น”

นารีแดงล่วงผ่านลำคอ ขับไล่ไอหนาวไปสิ้น

ชนจอกผ่านไปสามรอบ ต่อให้เป็นพวกคอทองแดงอย่างซย่าอวี้จิ่น ใบหน้าก็เริ่มแดงก่ำ เขาพ่นไอสีขาวจางๆ ออกจากปากสองครั้ง ขดตัวอยู่ในเสื้อคลุมหนังเตียวจนเป็นก้อนกลม ดวงตาฉ่ำปรือมองหิมะพลิ้วลอยนอกหน้าต่าง หวนคิดถึงร่างสีแดงยืนเหยียดหลังตรงกลางหิมะเมื่อหลายวันก่อนแล้ว ในใจแสนจะกลัดกลุ้ม เขาทอดถอนใจอย่างสุดระงับ

หูชิงเอ่ย

“ท่านเมาแล้ว”

ซย่าอวี้จิ่นชูนิ้วขึ้นนิ้วหนึ่งโบกไปมา กล่าวอย่างหดหู่

“ท่านบอกมาซิ เหตุใดคนผู้นั้นถึงได้ดึงดันนัก”

หูชิงถาม

“ผู้ใด”

ซย่าอวี้จิ่นพูดเองตอบเองราวกับไม่ได้ยินคำพูดเขา

“นางแต่งงานกับข้าไม่ได้ประโยชน์อะไรสักนิด มันก็เป็นแค่การรักษาพระพักตร์ของจักรพรรดิเท่านั้น@@@ข้าทำเรื่องเหลวไหลในคืนวันแต่งงาน ขอแค่นางฉวยโอกาสทุบตีข้าสักตั้ง เอะอะตึงตังสักสองปีก็ตกลงหย่ากันได้แล้ว ข้าคิดแล้วไม่เข้าใจเลย ไม่เข้าใจจริงๆ”

“จิตใจนางยากจะอ่านออก บางทีนางอาจพึงใจในรูปโฉมของท่าน ไม่ก็เห็นว่าท่านบงการได้ง่าย”

“ใช่! พูดจามีเหตุผล” ซย่าอวี้จิ่นพยักหน้าด้วยอาการมึนเมา เริ่มพูดจาสับสนเพ้อเจ้อ “ต้องเป็นเพราะใบหน้าข้าสวยงามเกินไปแน่ถึงตรงกับความชอบของนางขุนโจรพอดี”

หูชิงพยักหน้าอย่างเห็นใจ

“สตรีล้วนหาดีมิได้สักคน”

ซย่าอวี้จิ่นฉุกคิดเรื่องหนึ่งขึ้นได้ เขาเงยหน้าถาม

“สหาย แล้วแม่เสือของท่านล่ะ จะอย่างไรก็น่าจะดีกว่าคนที่บ้านข้ากระมัง”

หูชิงเอ่ยพลางยิ้มฝืด

“ข้ายังไม่ได้แต่งงาน”

ซย่าอวี้จิ่นยันกายขึ้น กวาดตามองหูชิงขึ้นๆ ลงๆ อย่างแปลกใจ เอ่ยแบบปากไม่มีหูรูด

“ท่าทางท่านจะแก่กว่าข้าสองปี แม้จะเป็นข้าราชการชั้นผู้น้อยต่ำต้อยไม่ใคร่ได้เรื่องเท่าไรก็นับว่าเป็นขุนนาง จะไร้คู่ได้อย่างไร เอ๊ะ หรือท่านมีความลับคับอกยากจะเอ่ย ไม่ต้องกลัว ข้ารู้จักหมอยุทธภพที่เก่งกาจมากคนหนึ่ง ยาบำรุงพลังหยางของเขามีสรรพคุณเป็นเลิศ อีกประเดี๋ยวข้าจะพาท่านไปหาเขา”

“มิใช่” หูชิงถูกเจ้าขี้เมาผู้นี้ทำเอากระอักกระอ่วนใจไปหลายส่วนจึงอธิบาย “สตรีที่ข้าพึงใจออกเรือนไปแล้ว”

ซย่าอวี้จิ่นกล่าวอย่างเหยียดหยาม

“สตรีมากรักหลายใจพรรค์นี้ได้มาก็เท่านั้น”

หูชิงส่ายหน้า