ทดลองอ่านนิยาย แม่ทัพอยู่บน ข้าอยู่ล่าง บทที่ 4

“ใช่ๆ เจ้าจะแส่เข้าไปยุ่งก็เรื่องของเจ้า ดื่มอีก!”

ชิวเหล่าหู่ขว้างจอกสุรา ถลันเข้าไปบีบคอนายกองที่ได้แต่งสะใภ้ผู้นั้น กล่าวตะคอกใส่

“อุวะ! เจ้ามีลูกชายจะแต่งภรรยาหรอกหรือ ไฉนไม่มาสู่ขอลูกสาวข้าก่อน”

นายกองปล้ำสู้กับเขาอุตลุดพลางก่นด่า

“ไสหัวไปไกลๆ เลย! ลูกชายข้าเป็นบัณฑิตสุภาพ ข้าไม่อยากเห็นเขาวันๆ ถูกภรรยาเงื้อดาบไล่ฟันไปไกลสิบถนน ซ้ำยังตอบโต้กลับมิได้!”

ชิวเหล่าหู่เอ่ยอย่างโมโหโทโส

“โง่เง่า!”

ขุนพลพิเศษอู๋ช่วยพูดไกล่เกลี่ย

“เหล่าหู่เอ๋ย ตอนอยู่โม่เป่ย แม่หมูยังล้ำค่ากว่าเตียวฉาน* ทหารที่อยากแต่งลูกสาวเจ้าเป็นภรรยามีไม่น้อย เจ้าหลับหูหลับตาเลือกลูกเขยสักสองคนก็หมดเรื่อง”

“พวกหยาบคายไม่รู้หนังสือสักตัวนั่นน่ะไม่ได้หรอก” ชิวเหล่าหู่ส่ายหน้า “ข้าเหมือนคนหูหนวกตาบอด ถูกเอารัดเอาเปรียบซึ่งหน้าก็ยังไม่รู้เรื่องมาตลอดชีวิต โดนเศรษฐีเจ้าของที่ดินบีบคั้นจนต้องขึ้นเขาไปเป็นโจร ตอนนี้ลืมตาอ้าปากได้แล้ว จะต้องหาคู่ครองที่เป็นปัญญาชนให้พวกลูกสาว จะได้มีหลานชายเป็นจอหงวนสักคน!” จากนั้นเขาก็หันไปตะโกนพูดกับหูชิง “กุนซือหู ข้ายกลูกสาวให้แต่งงานกับเจ้าไปเลยทั้งคู่ก็แล้วกัน ถึงอย่างไรพวกนางสองพี่น้องก็รักใคร่กันดี แต่งคนหนึ่งกำนัลให้คนหนึ่งตามอย่างหวงๆ อิงๆ** อะไรนั่นก็ได้ รับรองว่าเจ้าไม่ขาดทุน!”

หูชิงแทบสำลัก กล่าวหยอกเย้า

“ลูกสาวท่านคนเดียวก็สามารถซ้อมข้าแทบปางตายได้ หากเป็นสองคนก็เอาชีวิตข้าไปเลยดีกว่า ทุกคนล้วนเป็นคนคุ้นเคยกันแล้ว เหลือทางรอดให้ข้าสักสายเถอะ”

ทุกคนหัวเราะครื้นเครงตามไปด้วย

“รอหลังจากสอบรับราชการครั้งหน้าเสร็จสิ้น พวกเราไปลักพาตัวคนที่สอบผ่านมาสองคน เอาที่หน้าตาเกลี้ยงเกลาสักหน่อย จากนั้นมัดตัวส่งเข้าห้องหอไปเลย ให้เป็นลูกเขยรังโจรปรนนิบัติน้องสาวทั้งสองดีหรือไม่”

ชิวเหล่าหู่ซัดกำปั้นใส่ตัวการออกความคิดพิเรนทร์ไปสองหมัด ตะโกนเอ่ยกับเยี่ยเจาโดยตรง

“ท่านแม่ทัพ! ท่านต้องเป็นธุระให้ลูกสาวข้านะ ความสุขชั่วชีวิตของพวกนางฝากไว้ที่ท่านแล้ว!”

เยี่ยเจารับคำซ้ำๆ

“ได้ๆ”

องครักษ์สวี่รีบรุดมาประชิดข้างกายชิวเหล่าหู่ กล่าวอ้อนวอนอย่างน่าเวทนา

“พี่หู่ ยกน้องชิวหวาให้ข้าเถอะนะ ข้าอยากได้นางมาหลายปีแล้ว อย่าเอาของดีมีค่าไปให้บัณฑิตไส้แห้งพวกนั้นเลย หากมิใช่ตอนนั้นนางติดสอยห้อยตามท่านแม่ทัพทั้งเช้าทั้งเย็น ทำเอาทุกคนนึกว่านางเป็นผู้หญิงของท่านแม่ทัพจึงไม่กล้าลงมือ ป่านนี้ท่านคงได้เป็นท่านตาไปแล้ว”

* เตียวฉานหรือเตียวเสียนเป็นหนึ่งในสี่ยอดหญิงงามแห่งแผ่นดินจีน ผู้ได้รับสมญาว่า ‘จันทร์หลบโฉมสุดา’ ชื่อของนางปรากฏในนิทานและวรรณคดีเรื่องสามก๊ก แต่ไม่มีตัวตนอยู่จริงในประวัติศาสตร์

** มาจาก ‘หวงอิง’ เป็นคำเรียกย่อชื่อของเอ๋อหวงและหนี่ว์อิง บุตรสาวสองคนของกษัตริย์เหยาผู้เป็นแบบอย่างในการปกครองสมัยยุคก่อนประวัติศาสตร์ของจีน กษัตริย์เหยายกบุตรสาวทั้งสองให้แก่ซุ่น ก่อนจะสละตำแหน่งให้เขาขึ้นเป็นกษัตริย์สืบทอดต่อจากตน