ทดลองอ่านนิยาย แม่ทัพอยู่บน ข้าอยู่ล่าง บทที่ 6

“พวกงานอักษรสารข้าย่อมต้องมีกุนซือทำแทนให้เป็นธรรมดา” นางชะงักครู่หนึ่งแล้วคุยอวด “เจ้าจิ้งจอกเขียนหนังสือได้เยี่ยมยอดเอาการอยู่ ลายมือก็สวยงามมาก”

หนังสือหย่ายังกล้าให้คนนอกเขียน

ซย่าอวี้จิ่นถูกคนตรงหน้ายั่วโมโหจนเริ่มระอาใจ แต่เยี่ยเจายังคงกล่าวสืบไป

“วันหลังข้าค่อยเอาบัญญัติสตรีไปให้พวกที่ปรึกษาทัพกับกุนซืออ่าน หลังจากพวกเขาอ่านเข้าใจอย่างทะลุปรุโปร่งแล้วก็ให้อธิบายความให้ข้าฟังรอบหนึ่ง”

“เรื่องเล็กน้อยแค่นี้ยังต้องไปหากุนซือ เจ้ายังติงว่าตัวเองขายหน้าไม่พออีกหรือ”

ซย่าอวี้จิ่นรีบแย่งบัญญัติสตรีมาพลางเอ่ยอย่างกระแทกกระทั้น

เยี่ยเจายักไหล่

“อีกไม่กี่วันพระพันปีอาจทดสอบข้าก็เป็นได้ อย่างน้อยข้าต้องทำความเข้าใจว่าในนั้นเขียนว่าอะไรบ้าง จะได้ตบตาเอาตัวรอดไปได้ มิต้องทำให้คนแก่คนเฒ่าผิดหวังเกินไป”

ซย่าอวี้จิ่นผลักนางออก พลิกตำราไปพลางพูดอย่างโมโหโทโสไปพลาง

“เอาเถอะ! ข้าจะอ่านให้เจ้าเอง”

เยี่ยเจาลูบศีรษะเขาอย่างพึงพอใจ

“ได้เช่นนี้ก็ดียิ่ง”

“ไสหัวไป!”

นางเห็นเขาบันดาลโทสะก็รีบมุดออกไปนอกเกี้ยว สองเท้าแตะพื้นเบาๆ ตัวก็โผนทะยานขึ้นไปบนหลังย่ำหิมะที่ติดตามมาโดยตลอด

นางโบกมือให้เขาก่อนจะตวัดแส้คราหนึ่ง ควบอาชาตะบึงไป

ซย่าอวี้จิ่นเอนหลังพิงพนัก ถือตำราอ่านอย่างขะมักเขม้น

อ่านไปพักใหญ่เขาพลันรู้สึกไม่ค่อยชอบมาพากลนัก

ไฉนสุดท้ายกลายเป็นเขาที่อ่านบัญญัติสตรีอย่างเอาจริงเอาจัง ส่วนภรรยาเขากลับกลายเป็นคนที่อยู่เฉยๆ ไม่ต้องทำอะไร

บ้าเอ๊ย!

โปรดติดตามตอนต่อไป…