ทดลองอ่าน ผิดชาติผิดภพ หวนรักจอมมาร บทที่ 97

ชุยเสียวเสี่ยวสายตาเฉียบแหลม มองเห็นเยี่ยอี้เขียนชื่อลงไปว่า ‘เยี่ยอี้’ มิใช่ ‘ต้งยวน’

เทพแต่กำเนิดผู้นี้ช่างเจ้าเล่ห์เพทุบายอย่างหาใดเทียบจริงๆ! เขาเขียนนามของเยี่ยอี้ ยามเขียนก็ใช้โลหิตของเยี่ยอี้ หากเกิดแพ้ขึ้นมาชีวิตที่เสียไปก็ย่อมเป็นของเยี่ยอี้!

ส่วนต้งยวนสามารถหาคนมาสิงร่างอีกได้เสมอ ดังนั้นเขาจึงไม่เสียแม้แต่ขนเส้นเดียว!

เมื่อคิดถึงตรงนี้ชุยเสียวเสี่ยวก็ตะโกนเสียงดังขึ้นมาทันที “ไม่ยุติธรรม เหตุใดเจ้าจึงเขียนชื่อของเยี่ยอี้ ไม่ใช่ต้งยวนเล่า!”

เยี่ยอี้คลี่รอยยิ้มเอ่ยอย่างยียวน กล่าวสบายๆ ว่า “ในโลกมนุษย์ข้าคือเยี่ยอี้ แม้บัดนี้ร่างนี้จะมีอยู่สองชีวิต แล้วเจ้าจะมาสนใจว่าข้าจะใช้ชีวิตใดมาเดิมพันด้วยเหตุใดกัน เป็นอันใดเล่า พวกเจ้าจะหาข้ออ้างกลับคำหรือ เช่นนี้ก็ดี จะได้ไม่มีผู้ใดมาแย่งชิงรูปสลักกับข้าอีก ข้าพนันกับแม่นางฝูก็ไม่ต่างกัน!”

เว่ยเจี๋ยกล่าวเสียงเย็นชา “ใครบอกว่าจะกลับคำเล่า เอาสมุดมานี่!”

ชุยเสียวเสี่ยวร้อนใจ ดวงตาแดงเรื่อ คว้ามือของเว่ยเจี๋ยที่กำลังจะลงนามเดิมพัน “เยี่ยอี้ไม่ต้องเสียอะไรสักอย่าง ต่อให้แพ้เขาก็ไม่เสียหายเลยสักนิด แต่เจ้าไม่เหมือนกัน เจ้ามีเพียงชีวิตเดียว! หากเจ้าแพ้…เช่นนั้นก็จะรักษาชีวิตเอาไว้ไม่ได้!”

เว่ยเจี๋ยกลับราวกับถูกผีเข้าสิง ถูกผีสางดลใจก็มิปาน ดึงดันจะเขียนนามของตนเองลงไป

ชุยเสียวเสี่ยวจะห้ามก็ห้ามไม่อยู่ นางโมโหจนหลบไปอีกด้านหนึ่ง น้ำตาไหลเงียบๆ

ดูท่าเมื่อแปดเปื้อนการพนันเข้าแล้วจะทำให้คนคลุ้มคลั่งจนสูญเสียสติสัมปชัญญะได้จริงๆ ตอนนี้ไม่ว่าห้ามปรามอย่างไรเว่ยเจี๋ยก็ไม่ยอมฟังคำทัดทาน เอาแต่จะพนันเสี่ยงโชคกับเยี่ยอี้เท่านั้น!

ทว่าทั้งสองคนนี้ใครจะเป็นผู้ทอยลูกเต๋าก่อนก็ยังคงเป็นปัญหา ถึงอย่างไรผู้ที่ได้ทอยก่อนย่อมมีโอกาสมากกว่า ลูกเต๋าสี่ลูกนี้อย่างมากก็มียี่สิบสี่แต้ม หากคนแรกทอยได้ยี่สิบสี่แต้ม ผู้ที่ทอยทีหลังย่อมหวั่นไหวเกิดความกดดันเพิ่มมากขึ้น

ดังนั้นทั้งสองจึงนั่งคนละฝั่งของโต๊ะ ไม่ทันรอให้แม่นางฝูเอ่ยปากก็เริ่มแย่งชิงถ้วยเขย่าลูกเต๋าใสแจ๋ว

เพียงพริบตาเดียวทั้งสองก็ประมือกันไปหลายกระบวนท่านับไม่ถ้วนจนมองเห็นไม่ชัดแล้วว่าพวกเขาแลกเปลี่ยนกระบวนท่าใดกันบ้าง

เยี่ยอี้เหลือบตามองชุยเสียวเสี่ยวที่เอาแต่ร้องไห้เงียบๆ อยู่อีกด้านหนึ่ง ก่อนชี้นิ้วไปที่นาง

เว่ยเจี๋ยเสียสมาธิ หันกลับไปคุ้มกันชุยเสียวเสี่ยว เพียงชั่วพริบตานั้นเองเยี่ยอี้ก็สามารถคว้าถ้วยเขย่าลูกเต๋ามาได้อย่างง่ายดาย

ต่อให้เป็นมหาเทพ ตอนนี้ต้งยวนก็เป็นเพียงแค่คนอาศัยร่างกายของเยี่ยอี้เท่านั้น ซ้ำพลังบารมีเทพของเขาก็เสียหาย ตามหลักแล้วการประมือกันนั้นออกจะกินแรงไปมาก

ทว่าหนึ่งในเทพผู้กล้าทั้งสามที่ควบอาชาไปทั้งสามโลกนั้นอันที่จริงก็หาใช่บุคคลที่ผู้อื่นจะประเมินได้ตามแต่ใจ

เมื่อเห็นเขามีท่าทางสบายๆ เขย่าแขนอย่างผ่อนคลาย ลูกเต๋าทั้งสี่ลูกกระเด็นว่อนไปทั่วถ้วยเขย่าแก้วใส

เมื่อเยี่ยอี้วางถ้วยลงบนโต๊ะอย่างสง่างาม ลูกเต๋าทั้งสี่ก็พลิกด้านหกแต้ม รวมแล้วได้ยี่สิบสี่แต้มจริงๆ!

นั่นหมายความว่าต่อให้เว่ยเจี๋ยจะสามารถเขย่าถ้วยได้ก็ไม่มีทางได้แต้มมากไปกว่าเยี่ยอี้