ทดลองอ่าน ผิดชาติผิดภพ หวนรักจอมมาร บทที่ 9-10

นาคาคร่าวิญญาณอาศัยอยู่ในหุบเขาลึกด้านล่างสระพญาหงส์บนเขาฉีเหล่า พิษของมันมีฤทธิ์ตามชื่อ หากถูกพิษเข้าไปต่อให้เป็นผู้เก่งกาจสามารถซึ่งบำเพ็ญเพียรมาเป็นร้อยปีก็ยังต้องทนทุกข์ทรมานถูกพรากจิตคร่าวิญญาณได้เช่นกัน

โดยเฉพาะช่วงสามวันแรกหลังจากได้รับพิษมาใหม่ๆ เลือดในกายทั้งหมดจะเดือดพล่านจนไม่อาจรวบรวมสมาธิขับพิษออกไป ไม่ว่าจะมีพลังตบะแก่กล้าเพียงใดก็ล้วนถูกเลือดของตนเองลวกสุกอยู่ภายในถึงตายได้ทั้งนั้น สภาพอเนจอนาถเกินจะทนดูได้

ครั้งนั้นถังโหย่วซู่เห็นคนผู้หนึ่งรอดชีวิตหลังจากถูกกัดคราหนึ่งในถ้ำนาคาคร่าวิญญาณใกล้กับสระพญาหงส์มากับตา

คนผู้นั้นก็คือเว่ยเจี๋ย ปรมาจารย์ของถังโหย่วซู่ในเวลาต่อมานั่นเอง

แรกเริ่มท่านอาจารย์ก็ข้องใจว่าปรมาจารย์ของตนรอดมาได้อย่างไร

กระทั่งต่อมาท่านอาจารย์ได้ค้นพบว่าหลังจากเว่ยเจี๋ยถูกพิษงูยักษ์ครานั้นก็พยายามปราบงูนั้นอย่างสุดกำลังจนตัดหัวงูลงได้ จากนั้นก็กรีดข้อมือเพื่อถ่ายเลือดงูสองหัวมายื้อชีวิตตนเอง

วิธีเสือกกระบี่ปาดคม* นี้ทำให้เว่ยเจี๋ยพอจะรักษาชีวิตรอดมาได้ แต่เพราะการดึงเลือดจากงูยักษ์มาใส่ร่างของตนกว่าครึ่งค่อนก็ทำให้เกิดเกล็ดงูขึ้นปกคลุมไปทั่วตัวเขาในที่สุด ทั้งยังทำให้นิสัยของเขาดุร้ายอารมณ์ฉุนเฉียว ทว่าเว่ยเจี๋ยมิได้อยากให้ตนเองถูกเลือดของงูยักษ์ควบคุมบงการเลย

ดังนั้นเมื่อพลังตบะของเขาก้าวหน้าลึกล้ำขึ้นก็คิดหาวิธีแก้พิษได้ด้วยตนเอง นั่นก็คือผนึกพิษอินในตัวให้กลายเป็นลูกแก้วปีศาจ แล้วจึงขับออกมาจากร่างกาย

น่าเสียดายที่ขณะทำเช่นนี้พลังตบะและทักษะฝีมือของเขาจะลดลงอย่างมากชั่วคราว และเพราะเหตุนี้เองฉินหลิงเซียวถึงได้มีโอกาสสังหารอาจารย์ของตน

ชุยเสียวเสี่ยวอ่านมาถึงตรงนี้ก็ตระหนักได้ทันทีว่าลูกแก้วปีศาจที่อยู่ในร่างของนางตอนนี้เกี่ยวพันกับนาคาคร่าวิญญาณตัวนั้นอย่างยิ่ง ทั้งยังเป็นปราณพิษฤทธิ์มารที่เว่ยเจี๋ยขับออกมาด้วย

ดูเหมือนว่าคำพูดของฉินหลิงเซียวจะไม่ใช่แค่คำขู่ธรรมดาๆ เสียแล้ว

แต่ในตำราของท่านอาจารย์ยังกล่าวไว้ด้วยว่าในถ้ำนาคาคร่าวิญญาณมีสมุนไพรวิเศษแก้พิษได้และเคยบรรเทาพิษให้เว่ยเจี๋ยรอดชีวิตมาแล้ว

โชคดีที่พวกเขากำลังจะไปสระพญาหงส์บนเขาฉีเหล่าพอดี บางทีอาจจะเจอสมุนไพรมหัศจรรย์นี้ในหุบเขาด้านล่างสระก็เป็นได้

เมื่อคิดเช่นนี้ชุยเสียวเสี่ยวก็รู้สึกสงบใจลงได้บ้าง

แต่เมื่อศิษย์พี่รองได้ฟังเรื่องที่ชุยเสียวเสี่ยวปฏิเสธคำขอแต่งงานของฉินหลิงเซียว นางก็อดอุทานออกมาไม่ได้ “สวรรค์! ฉินหลิงเซียวถึงขนาดยอมแต่งงานกับเจ้าเพื่อช่วยเหลือเจ้า แต่เจ้ากลับปฏิเสธง่ายๆ เลยรึ!”

น้ำเสียงของเจียงหนานมู่แฝงความเสียดายยิ่ง ผู้บำเพ็ญเพียรที่เก่งกาจและหล่อเหลาระดับฉินหลิงเซียวสามารถครองใจสตรีได้ทั่วหล้า ที่เขาเย่อหยิ่งทะนงตนถึงปานนั้นก็สมเหตุสมผลแล้ว

แม้แต่ศิษย์พี่ใหญ่ก็ยังเห็นว่าถ้าได้แต่งงานเป็นคู่บำเพ็ญเพียรกับฉินหลิงเซียวพลังตบะก็จะพุ่งพรวดอย่างรวดเร็ว ชุยเสียวเสี่ยวปฏิเสธโดยไม่แม้แต่จะคิดเช่นนี้ ไม่เพียงฝึกบำเพ็ญไม่ก้าวหน้า ยังเห็นได้ชัดว่าสติปัญญาทึบทื่ออีกด้วย

แต่จีอู่ชีก็ไม่เข้าใจความคิดอ่านของฉินหลิงเซียวนัก ปรมาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่ถึงกับเสนอตัวมาแต่งงานกับนางโจรน้อยเพราะคิดอยากจะช่วยเหลือนาง คงมิได้หลงเสน่ห์รูปโฉมภายนอกของชุยเสียวเสี่ยวกระมัง หากจิตใจว่อกแว่กไม่มั่นคงเช่นนี้เห็นทีด่านเคราะห์สวรรค์ด่านนั้น ผู้แซ่ฉินคงจะเหินทะยานไปไม่ถึงเสียแล้ว!