ทดลองอ่าน ผู้เป็นหนึ่งในใต้หล้า… คือข้าผู้เดียว บทที่ 7

ซูเพียนจื่อกัดฟันหยิบดอกซวีหมีดอกนั้นออกมา ก่อนจะค่อยๆ ยื่นไปแตะหมีสีน้ำตาลขนทองตัวที่อยู่ตรงหน้า

วับ!

หมีสีน้ำตาลขนทองที่ตัวโตดุจภูเขาลูกย่อมพลันหายวับไปจากสายตาของนางทันใด!

สำเร็จแล้ว!

หากไม่ใช่เพราะกริ่งเกรงหมียักษ์อีกตัวที่อยู่ด้านข้าง ซูเพียนจื่อก็แทบอยากจะกระโดดโลดเต้น โห่ร้องดีใจออกไปให้ดังๆ

หัวใจของสาวน้อยเต้นรัวเร็วขณะเดินเข้าไปใกล้หมีอีกตัวอย่างระมัดระวัง จากนั้นนางก็ใช้ดอกซวีหมีแตะไปที่แขนของมันหนึ่งที…

วับ!

หมีที่เหลืออยู่ตัวนี้ก็อันตรธานไปจากสายตาแล้วเช่นกัน

“เย่!” คราวนี้ซูเพียนจื่อโห่ร้องอย่างไม่ต้องกริ่งเกรงใดๆ ได้เสียที

หึๆ! ซูเทียนหวากับซูม่านม่านตัวบัดซบสองคนนั่นอยากจะทำร้ายนางกันใช่หรือไม่ นางก็จะหาโอกาสปล่อยหมียักษ์สองตัวนี้ออกมาตอบแทนพวกเขาให้สาสมเลยเชียว! เพียงแต่เงื่อนไขก่อนหน้านั้นคือนางเองจะต้องวิ่งหนีได้เร็วพอ…

ซูเพียนจื่อเหลียวมองรอบด้านจนทั่ว ก่อนจะเร่งสาวเท้าไปจากบริเวณถ้ำหมี โดยใช้วิธีเดียวกับเมื่อวานคือตัดกิ่งเถาไม้เลื้อยมาทำเป็นชุดพรางแล้วเดินมุ่งเข้าสู่ด้านในของป่าร้อยสัตว์ ย้อนกลับไปยังทิศทางของตำหนักตามเส้นทางขามา

นอกตำหนักสอบสนามที่ยี่สิบเนืองแน่นไปด้วยเหล่าศิษย์ที่มาชมความครึกครื้น ขณะนี้ผ่านเวลาเริ่มสอบไปหนึ่งวันเต็มๆ แล้ว ทุกคนล้วนได้ยินว่าซูเพียนจื่อผู้คว้าคะแนนเต็มในการสอบย่อยติดกันมาสิบเก้าสนามนั้นยังคงอยู่ในป่าร้อยสัตว์

ผู้คนไม่น้อยล้วนกำลังคาดเดาอยู่ว่าที่แท้แล้วนางอดทนผ่านหนึ่งวันหนึ่งคืนนี้มาอย่างไร ขณะเดียวกันก็มีบางคนคิดว่าเป็นไปได้มากที่จะเกิดเรื่องขึ้นกับนางแล้ว ดังนั้นนางจึงไม่ปรากฏตัวเสียที

ตั้งแต่ต้นจนจบผู้คุมสอบไม่ได้รับสัญญาณขอความช่วยเหลือจากซูเพียนจื่อเลย พวกเขาจึงไม่แน่ใจเช่นกันว่าที่แท้แล้วนางเกิดเรื่อง หรือว่ามีฝีมือในการซ่อนตัวสูงส่งถึงเพียงนั้นจริงๆ จนสามารถอยู่รอดปลอดภัยในป่าร้อยสัตว์ได้หนึ่งวันเต็มๆ โดยไม่ถูกสัตว์ป่าซึ่งมีประสาทการดมกลิ่นและการมองเห็นอันเฉียบไวยิ่งยวดเหล่านั้นพบตัว

มีเพียงหลี่เฮ่าที่ลอบหัวเราะเยาะเย้ยอยู่ในใจ ตามที่เขาคิด…ตอนนี้ซูเพียนจื่อต้องอยู่ในท้องของหมีสีน้ำตาลขนทองแล้วเป็นแน่

ในจำนวนศิษย์เจ็ดคนที่เข้าสอบพร้อมกัน ทุกคนล้วนออกมาแล้วเว้นก็แต่ซูเพียนจื่อ แต่ละคนต่างบาดเจ็บมาไม่มากก็น้อย มีสองคนถึงขั้นต้องให้ผู้ช่วยคุมสอบออกโรงเข้าป่าร้อยสัตว์ไปช่วยออกมา

สำหรับศิษย์หกคนที่ออกมาแล้วนี้ มีสามคนที่สอบไม่ผ่าน หลี่เฮ่ากับอีกสองคนล้วนสอบผ่านแล้ว ผลคะแนนของเขามาเป็นที่สอง เพียงรอให้การสอบสิ้นสุดลงอย่างเป็นทางการ เขาก็จะได้กลายเป็นศิษย์ระดับกลางแล้ว