ทดลองอ่าน พันคีรีกาลวสันต์ บทที่ 120-121

กลางดึกวันถัดมา ในสถานที่เดียวกันนั้นหลี่เหมิ่งผู้ติดตามของหลี่เหยียนมาปรากฏตัวแทนผู้เป็นนาย

เขาเป็นขุนพลผู้องอาจห้าวหาญใต้บังคับบัญชาขององค์รัชทายาทจิ่งเซิง และเป็นคนในราชวงศ์ ปีนั้นเขาก็คือผู้คุ้มกันหลี่เหยียนนำกำลังคนออกจากเมืองไปรอต้อนรับแม่ทัพใหญ่กองกำลังเสินหู่ ทว่ายังไม่ทันได้รับคนก็ทราบว่าฉางอันเกิดการเปลี่ยนแปลง จึงคุ้มกันหลี่เหยียนหลบหนีไปและดูแลรับใช้ด้วยความจงรักภักดีมาจนถึงทุกวันนี้

หลี่เหมิ่งบอกว่าหลี่เหยียนยินดีที่จะพบคุณชายเผยเอ้อร์ แต่ไม่ใช่ตอนนี้

“ฉางอันทางนี้จัดการเรื่องราวไปได้พอสมควรแล้ว พระราชนัดดาต้องไปวางแผนดำเนินการที่อื่น ยิ่งไปกว่านั้นการพบปะกันข้างนอกจะเป็นประโยชน์ต่อคุณชายเผยเอ้อร์มากกว่า จะอย่างไรฉางอันทุกหนแห่งก็เต็มไปด้วยหูตา

อีกเรื่องหนึ่ง พระราชนัดดาให้ข้าสอบถามความคืบหน้าเรื่องการแต่งงานขององค์ชาย ในเมื่อลบล้างการตกเป็นผู้ต้องสงสัยไปได้ ได้ยินว่าเรื่องมงคลขององค์ชายกับท่านหญิงตันหยางลุล่วงแล้ว ช่วงก่อนหน้านี้เล่าลือกันแพร่สะพัด หากสามารถขอพระราชทานสมรสได้ องค์ชายพาท่านหญิงออกจากเมืองหลวงกลับไปยังดินแดนทางเหนือและนัดพบกันระหว่างทาง ร่วมหารือเรื่องสำคัญก็จะเหมาะเจาะอย่างที่สุด”

เฉิงผิงเงยหน้าขึ้นทันที แววตาเย็นเยียบพลางหัวเราะขึ้นมา

“อย่างไรกันเล่า เพื่อการพบหน้ากันครั้งนี้พระราชนัดดายังต้องจับสตรีสูงศักดิ์เป็นตัวประกันจึงจะวางใจหรือ”

“พระราชนัดดาแตกต่างจากองค์ชาย หลายปีมานี้ต้องผ่านอุปสรรคมากมาย เรียกได้ว่ารอดพ้นจากความตายมาได้อย่างจวนเจียน ไม่ว่าเรื่องอันใดใคร่ครวญให้มากหน่อยย่อมดีกว่า”

น้ำเสียงของหลี่เหมิ่งมีความเคารพนบนอบ แต่กลับไม่ยอมอ่อนข้อแม้แต่น้อย

“โดยเฉพาะอย่างยิ่งการอภิเษกสมรสกับองค์หญิงแห่งราชสำนักและพากลับไปดินแดนทางเหนือ อาศัยเรื่องนี้กดข่มและสั่งการชนเผ่าที่อยู่รอบๆ นี่มิใช่จุดประสงค์ที่องค์ชายมาเมืองหลวงในครั้งนี้หรือ แต่ก่อนเพื่อเรื่องนี้ที่ทำการของเมืองขึ้นน่าจะมีการลอบติดสินบนขุนนางในราชสำนักมากมาย เพราะเหตุใดจึงไม่ใช้วิธีการนี้ คิดว่าพวกเขาจะต้องช่วยพูดแทนองค์ชายอย่างแน่นอน”

เฉิงผิงสะกดข่มประกายเหี้ยมเกรียมดุดันในส่วนลึกของดวงตาไว้ ลังเลอยู่ชั่วขณะก่อนจะเอ่ยขึ้น “ข้าจะลองดู สำเร็จหรือไม่ก็แล้วแต่ฟ้าลิขิต!”