ทดลองอ่าน ยอดสตรีเป็นยากยิ่ง บทที่ 3

“พี่ใหญ่ มันตัวเล็กมาก แล้วก็น่ารักด้วย ไม่ได้ตั้งใจจะโจมตีพวกเราจริงๆ อย่าทำร้ายมันเลยได้หรือไม่เจ้าคะ” ฉู่อีเหรินมองสัตว์ตัวน้อย ขนาดของมันพอๆ กับแมว มีลักษณะคล้ายทั้งสุนัขและแมว สีดำมอมแมมทั้งตัว จึงอดขอร้องแทนมันไม่ได้

“พี่ใหญ่ มันไม่ได้โจมตีพวกเรา อย่าทำร้ายมันเลยได้หรือไม่ขอรับ” ฉู่เซวียนฉีก็เอ่ยคล้อยตาม เขารู้สึกถูกชะตากับสัตว์น้อยตัวนี้เสียแล้ว

“เจ้าชอบ?” ฉู่เซวียนอั๋งวางมือลงพลางครุ่นคิดไปมาว่าจับกลับไปให้ฉู่อีเหรินเลี้ยงไว้เป็นเพื่อนก็ไม่เลว

“อืม พี่ใหญ่ วางข้าลง ข้าอยากพูดกับมัน” ฉู่อีเหรินขอร้องเขา

“ก็ได้ แต่ต้องระวังหน่อย สัตว์ตัวน้อยไม่มีเจ้าของเช่นนี้อันตรายยิ่งนัก” ฉู่เซวียนอั๋งไตร่ตรองเล็กน้อยจึงวางน้องสาวลง แต่ตนเองก็เตรียมป้องกันอยู่ด้านข้าง หากมันกล้าทำร้ายนาง เขาก็จะลงมือฆ่ามันทันที

ยามนี้สัตว์ตัวน้อยมองพวกเขาอย่างดุร้ายเพื่อป้องกันตนเอง แต่กลับไม่ดุร้ายใส่ฉู่อีเหรินแล้วก็ไม่คำรามใส่ฉู่เซวียนฉี

ฉู่อีเหรินเดินเข้าไปใกล้มันก้าวหนึ่ง สัตว์ตัวน้อยถอยหลังหนึ่งก้าวทันที แต่ไม่รู้เพราะเหตุใดหัวเล็กๆ นั้นจึงเอียงมาแล้วก็หยุด ดวงตากลมๆ เป็นประกายจ้องมองฉู่อีเหริน

ฉู่อีเหรินเดินขึ้นหน้าอีกก้าว จากนั้นย่อตัวลง ยิ้มบางๆ มองมัน “เจ้าหิวแล้วใช่หรือไม่ รีบกินเสียเถิด ข้าไม่แย่งเจ้าหรอก”

“จริงหรือ” สัตว์ตัวน้อยร้องเสียงต่ำเสียงหนึ่ง

“จริงสิ”

“เจ้า…เจ้าฟังข้าออกหรือ!” สัตว์ตัวน้อยตะลึง

เป็นไปได้อย่างไร พวกเขาไม่เคยทำพันธสัญญากัน มันก็พูดภาษามนุษย์ไม่เป็น หนูน้อยนางนี้ฟังออกได้อย่างไร!

“อืม ฟังออก” ฉู่อีเหรินยิ้มตาหยี “เจ้าอยากกลับไปกับพวกเราหรือไม่”

“นี่…เจ้าอยากให้ข้าเป็นสัตว์ในครอบครองของเจ้าหรือ” สัตว์ตัวน้อยระแวดระวัง แต่ในตัวนางก็มีบางอย่างที่ทำให้มันรู้สึกอยากใกล้ชิด ขณะเดียวกันก็มีลมหายใจที่น่ากลัวอยู่บ้าง คล้ายกับ…เป็นลมหายใจของเผ่าพันธุ์เดียวกัน น่าแปลก เห็นชัดว่านางเป็นมนุษย์ จะมีความรู้สึกเช่นนี้ได้อย่างไร

“ไม่ใช่” ฉู่อีเหรินส่ายหน้า

สัตว์ตัวน้อยเอียงคอ คิดไปคิดมาก็กินขนมอบสองสามคำ จากนั้นจึงกระโดดเข้าไปในอ้อมกอดนาง หมายความว่ามันยอมตามนางกลับไป

“อู…ข้าอยากกินขนมอบอย่างเมื่อครู่อีก” ขนมอบนั่นนุ่ม หวาน หอม มันไม่เคยกินมาก่อน อร่อยมาก

เมื่ออยู่ในอ้อมกอดนาง สัตว์น้อยแน่ใจว่าในตัวนางมีลมหายใจที่แปลกประหลาด รุนแรงมากเสียจนทำให้พวกสัตว์รู้สึกหวาดกลัว แต่ไม่รู้เพราะเหตุใดมันยังรู้สึกอยากใกล้ชิดนางอย่างมาก มันควรจะเชื่อใจนาง รู้สึกว่านางไม่น่าจะทำร้ายมันได้…นี่คือลางสังหรณ์ของมัน