ทดลองอ่าน ยอดสตรีเป็นยากยิ่ง บทที่ 3

“แค่มีสัตว์เลี้ยงทำให้เจ้าดีใจถึงเพียงนี้” ฉู่เซวียนอั๋งมองน้องสาว เขาน่าจะคิดได้ตั้งนานแล้วว่าฉู่อีเหรินมักจะเหงาอยู่ในห้องคนเดียว น่าจะหาสัตว์เลี้ยงมาเป็นเพื่อนนางตั้งแต่เนิ่นๆ

“เอ่อ…อืม พี่ใหญ่ พวกเรากลับกันเลยได้หรือไม่เจ้าคะ” ฉู่อีเหรินตอบรับอย่างขอไปที ก่อนจะเอ่ยถาม

“น้องฉี เจ้ายังอยากอยู่ที่นี่อีกสักพักหรือไม่” ฉู่เซวียนอั๋งถามฉู่เซวียนฉีต่อ

“ในเมื่อนางอยากกลับ พวกเราก็กลับกันเถิด” ฉู่เซวียนฉีเห็นความคิดเห็นของน้องสาวเป็นสำคัญ

“เช่นนั้นก็ได้” ฉู่เซวียนอั๋งรีบเก็บของทันที จากนั้นกวักมือเรียกรถม้าของตระกูลมา พี่น้องสามคนขึ้นนั่งบนรถม้าด้วยกัน

รอให้รถม้าเคลื่อนที่ไปได้สักพัก ฉู่อีเหรินจึงถามฉู่เซวียนฉี “พี่เล็ก พี่รู้คาถาพื้นฐานหรือไม่”

“รู้” สำหรับเรื่องนี้คนในดินแดนล้วนรู้ดี

“เช่นนั้นพี่ลองทำพันธสัญญากับมันดูสิ” ฉู่อีเหรินอุ้มสัตว์น้อยไปตรงหน้าเขา

“มัน?!” พี่เล็กตะลึงตาค้าง มองสัตว์น้อยอย่างงงงันแล้วก็มองไปทางพี่ใหญ่ ไม่รู้จะทำเช่นไรดี

ท่องคาถากับสัตว์ธรรมดาน่ะหรือ…ช่างดูโง่เง่าเหลือเกิน

พี่ใหญ่ทำได้เพียงเอ่ยว่า “ฉู่อีเหริน พวกเรายังไม่รู้ว่ามันใช่สัตว์วิเศษหรือไม่”

“ลองดูสิ ถึงไม่สำเร็จก็ไม่เป็นไร” ฉู่อีเหรินออดอ้อน “พี่ใหญ่ พี่ให้พี่เล็กลองดูเถอะนะ” นางยิ่งอ้อนยิ่งคล่องปากขึ้น

“ก็ได้” ฉู่เซวียนอั๋งทนไม่ได้ที่จะทำให้น้องสาวผิดหวังจึงได้แต่พยักหน้า จากนั้นปลอบน้องเล็กทางสายตา ให้เขาคิดเสียว่าเล่นกับน้องสาว ไม่ต้องคิดอะไรมาก

ฉู่เซวียนฉีจึงเริ่มท่องคาถา

ใครจะคิดว่าสัตว์น้อยกลับทนรอไม่ไหว กระโจนไปด้านหน้าฉู่เซวียนฉี กัดนิ้วมือเขาแผลหนึ่ง จากนั้นเกิดแสงสีขาวสว่างจ้าสาดส่องออกจากรถม้า ร่องรอยการทำพันธสัญญาปรากฏขึ้นที่เท้าฉู่เซวียนฉีในเวลาเดียวกัน

การทำพันธสัญญาสำเร็จ!

ฉู่เซวียนอั๋งงุนงงยิ่ง

ด้านฉู่เซวียนฉีก็งงเป็นไก่ตาแตก

ส่วนฉู่อีเหรินระบายยิ้มอย่างดีใจ

จากนั้นสัตว์น้อยก็คำรามเสียงต่ำกับเจ้านายสองเสียง

‘ข้าหิวแล้ว อยากกินเนื้อ อยากกินอันนั้นที่หวานๆ’

นี่ข้า…ข้าได้ยินสัตว์วิเศษพูด?

โป๊ก!

ด้วยความตกใจ ฉู่เซวียนฉีตัวเอียงไปชนกับผนังรถม้าทันใด