ทดลองอ่าน วิวาห์ร้อนซ่อนเงาแค้น บทที่ 3-4

จู่ๆ ความพร่ามัวตรงหน้าก็พลันวูบลง เสิ่นเจาเหยียนรู้สึกว่าถูกเขาพลิกตัวอีกครั้ง บริเวณหลังกระแทกเข้ากับอะไรบางอย่างที่นุ่มนิ่ม นางถูกคนแบกขึ้นมาโยนลงในรถม้า

เสิ่นเจาเหยียนยังนั่งไม่มั่นคงก็กลิ้งหลุนๆ ลงไปบนพื้นรถม้า ข้อศอกกระแทก เจ็บแปลบจนเหมือนกระเทือนขึ้นไปถึงกระหม่อมเลยทีเดียว

โตจนป่านนี้แล้ว เจาผิงจวิ้นจู่เคยถูกรังแกเช่นนี้ที่ใดกัน แล้วยังอยู่ท่ามกลางสายตาผู้คนอีกด้วย เมื่อเห็นตัวการชั่วร้ายผู้นั้นสะบัดแขนเสื้อกำลังจะจากไป นางจึงพลิกตัวด้วยความโกรธ เอื้อมมือไปดึงเข็มขัดหยกทองคำสิบสามแผ่นที่เอวของเขา

เสียงร้องเบาๆ อย่างไม่ทันตั้งตัวของบุรุษดังขึ้นที่ข้างหู ร่างกายแข็งแกร่งของเขากดทับลงมา กระแทกจนเสิ่นเจาเหยียนรู้สึกแน่นหน้าอก ด้วยระยะที่ใกล้กันจนเกินกว่าคำว่าแนบชิด ลมหายใจร้อนชื้นของคนทั้งสองต่างก็พุ่งตรงเข้าใส่ด้านข้างลำคอและใบหู

“จวิ้นจู่!”

“ใต้เท้า!”

เสียงร้องด้วยความตกใจของผู้คนดังขึ้นด้านนอกรถม้า ทุกคนที่เมื่อครู่ยังอยู่ในห้องพิจารณาคดีใหญ่ของศาลต้าหลี่ เวลานี้ต่างเดินตามกันออกมา

เสิ่นเจาเหยียนรู้สึกว่าร่างกายของบุรุษที่อยู่บนร่างนางสั่นไหวอย่างเห็นได้ชัด จากนั้นก็เกร็งไปทั้งตัว นางตกตะลึงจนทำอะไรไม่ถูกไปชั่วขณะด้วยความตกใจ ความรู้สึกสาแก่ใจที่จะได้แก้แค้นเริ่มก่อตัวขึ้น มือข้างที่จับเข็มขัดหยกก็ไต่ขึ้นไปเรื่อยๆ

“ใต้เท้า! ท่านไม่เป็นอะไรนะ…”

ม่านรถถูกเปิดขึ้น ศีรษะของเผยเจินที่ยื่นเข้ามาครึ่งหนึ่งชะงักค้างอยู่อย่างนั้น

ภายใต้แสงไฟถนนสลัวราง แสงครึ่งหนึ่งตกกระทบลงบนร่างกายของบุรุษและสตรีที่กำลังกอดก่ายกันอยู่ เหนือเสื้อคลุมขุนนางสีม่วงและเข็มขัดหยกประดับทองคำมีเรียวขาของสตรีที่ขาวผ่องนวลเนียนสมส่วน…

มือของเผยเจินสั่นเทา ตกใจจนต้องปิดม่านลงดังเดิม

“เกิดอะไรขึ้น!”

โหย่วจินสาวใช้คนสนิทของเสิ่นเจาเหยียนหายใจหอบ เอื้อมมือไปจะเปิดม่านรถขึ้นแต่ถูกเผยเจินขัดขวางไว้

โหย่วจินไม่รู้สาเหตุ จนกระทั่งเห็นรถม้าข้างหน้าเริ่มโยกโคลงอย่างรุนแรง

เสียงเสียดสีของเนื้อผ้า การปะทะกันของร่างกาย เสียงครวญครางเบาๆ อย่างต่อเนื่อง และยังมีเสียง ‘อืมๆ อาๆ’ ที่ไม่ชัดเจนดังเป็นระยะ

“แรงยิ่งนัก แน่นมาก…”

ทุกคนต่างตาค้างอย่างคาดไม่ถึง ไม่กล้าก้าวไปข้างหน้า แต่ก็ไม่อยากจากไป ทำได้เพียงค่อยๆ ขยับเข้ามาอย่างรู้กัน ยืนล้อมรถม้าที่กำลังสั่นไหวไม่หยุดคันนั้นไว้

‘โครม!’

หลังจากเกิดเสียงดังโครมชัดเจน รถม้าคันนั้นก็เอียงไปด้านข้าง และในที่สุดก็พังลงเนื่องจากแบกรับน้ำหนักไม่ไหว