ทดลองอ่าน สังหารรัชทายาท บทที่ 4

ขณะที่ซูลั่วเวยคิดทบทวนเช่นนี้อยู่ก็ส่งสัญญาณให้หลิวสี่รินสุราวสันต์จอกที่สองให้เยี่ยถิงเยี่ยน “คุณชายสาม…วันนี้ควรเรียกใต้เท้าเยี่ยแล้ว ฝ่าบาทเพิ่งตรัสไปว่าใต้เท้าไม่ประสงค์เป็นทหารเหมือนกับพี่ชาย ละทิ้งทางบู๊มาเอาดีทางบุ๋นหลายปีแล้ว ปัญญาชนในใต้หล้านี้มีผู้ใดไม่ยึดถือการเข้าเมืองหลวงช่วงชิงอันดับหนึ่งเป็นเกียรติยศแห่งตน เหตุใดใต้เท้าถึงเพิ่งมาเมืองเปี้ยนตูเล่า”

เยี่ยถิงเยี่ยนยกจอกทองคำทรงดอกบัวคว่ำด้วยท่วงทีเคารพนอบน้อม ตอบกลับอย่างฉะฉาน “ทูลฮองเฮา พี่ชายกระทำการมิบังควร ทำให้วงศ์ตระกูลต้องอับอาย กระหม่อมมีเพียงตัวเปล่าเท่านั้น จะมีหน้ามาเข้าเฝ้าฝ่าบาทที่เมืองหลวงได้อย่างไร ดังนั้นกระหม่อมจึงได้แต่เก็บซ่อนจิตใจที่เต็มเปี่ยมด้วยความจงรักภักดีต่อฝ่าบาทเอาไว้ ตลอดหลายปีที่ผ่านมาทุ่มเทเตรียมตัวให้พร้อมอยู่ในพื้นที่เป่ยโยว ตอนนี้พอมีผลงานอยู่บ้าง ถึงค่อยกล้าถวายความเรียงในการสอบจื้อจวี่เมื่อปีก่อนแล้วตามเสด็จฝ่าบาทเข้าเมืองหลวงเพื่อมาร่วมงานเลี้ยง ณ ที่แห่งนี้ กระหม่อมละอายใจยิ่งนัก”

ตลอดหลายปีที่ผ่านมาทุ่มเทเตรียมตัวให้พร้อมหรือ

ในอดีตเขาน่าจะมีสายสัมพันธ์กับรัชทายาทอยู่บ้าง หากกล่าวว่าหลายปีมานี้เขาเพียรทุ่มเทจัดการกิจธุระ เช่นนั้นเป็นเพราะเขาจงรักภักดีต่อใครกันแน่

ตอนเกิดคดีลอบสังหารรัชทายาท สกุลเยี่ยยังมีชื่อเสียงฉาวโฉ่ คุณชายสามผู้นี้หลายปีมาแล้วไม่เข้าเมืองหลวง วันนี้กลับมาถึงที่นี่เพียงเพื่อแสวงหาอนาคตอันรุ่งโรจน์ให้แก่ตนหลังวงศ์ตระกูลตกต่ำจริงๆ หรือ

ข้อสงสัยมากมายเช่นนี้ ซูลั่วเวยคาดเดาไม่ถูกสักนิด

เพียงแต่ซ่งหลันคงไม่รู้เรื่องความสัมพันธ์ระหว่างคุณชายสามกับรัชทายาท หากเขารู้ ดูจากนิสัยช่างระแวงของเขาแล้วจะต้องไม่กล้ามอบความโปรดปรานและความไว้ใจให้คนผู้นี้เป็นแน่

เช่นนั้นคุณชายสามไม่กลัวว่าข้าจะบอกเรื่องนี้ให้ซ่งหลันรู้หรือ

ซูลั่วเวยมีความคิดนี้ผุดขึ้นมากะทันหัน จากนั้นก็ยิ้มขื่นคิดว่าตนเองระแวงเกินเหตุ ในสายตาของผู้คนที่ไม่รู้ความจริง ซ่งหลันคือน้องชายที่สนิทสนมกับรัชทายาทเฉิงหมิงที่สุด จงรักภักดีต่อเขาหรือจงรักภักดีต่อคนเก่าแก่มีอะไรแตกต่างกันเล่า

เยี่ยถิงเยี่ยนดื่มสุราวสันต์สามจอกที่ฮ่องเต้กับฮองเฮาพระราชทานหมดแล้ว ขณะกำลังจะขอตัวถอยกลับไป จู่ๆ อวี้ชิวสือที่นิ่งเงียบมาพักใหญ่อีกด้านหนึ่งกลับรั้งตัวเขาไว้

“ใต้เท้าเยี่ย หยุดก่อน” เขาถือจอกสุราไว้แล้วลุกขึ้นมา เดินตรงไปทางเยี่ยถิงเยี่ยน จากนั้นก็หันกลับไปถามว่า “ฝ่าบาท ไม่ทราบว่าตอนนี้ใต้เท้าเยี่ยรับตำแหน่งอะไรหรือพ่ะย่ะค่ะ”

ซ่งหลันไม่เข้าใจเจตนาของเขา จึงตอบไปอย่างเรียบเฉย “ความเรียง ‘ว่าด้วยความเจ็บปวดกับจิตสำนึกเพื่อราษฎร’ ของถิงเยี่ยนในการสอบจื้อจวี่ปีก่อน พอเผยแพร่ก็เป็นที่กล่าวขวัญไปทั่วทันที ความเรียงสำนวนแตกฉาน อีกทั้งตอนอยู่พื้นที่เป่ยโยวเคยช่วยเหลือผู้ตรวจการท้องที่กำกับดูแลกิจการทั้งภายในและภายนอก หนังสือทางการของกรมปกครองร่างไว้เรียบร้อยแล้ว แม้เขาจะไม่มีผู้สนับสนุน แต่เราจะให้เขาเข้ามารับตำแหน่งผู้ตรวจการควบตำแหน่งผู้ชำระตำรานอกราชสำนัก”

ตำแหน่งขุนนางสองตำแหน่งนี้ช่างน่าสนใจยิ่ง ฮ่องเต้แต่งตั้งผู้ตรวจการไม่จำเป็นต้องขอความเห็นชอบจากอัครมหาเสนาบดี ส่วนผู้ชำระตำรานอกราชสำนักแม้ตำแหน่งจะไม่สูงนัก อีกทั้งยามปกติต้องอยู่ภายใต้การกำกับดูแลของขุนนางหลายระดับในราชสำนัก แต่กลับได้ก้าวเข้าสู่ศูนย์กลางอำนาจโดยตรงไปครึ่งหนึ่งแล้ว