ทดลองอ่าน สามีข้ากลายเป็นท่านอาเสียแล้ว บทที่ 13-บทที่ 15

เจียงเทียนโย่วยินดีปรีดา ในใจยิ่งเชื่อถือฮูหยินผู้เฒ่าเจียงมากขึ้นกว่าเดิม

สองแม่ลูกคุยสัพเพเหระกันได้อีกครู่หนึ่ง ฮูหยินผู้เฒ่าเจียงก็พูดถึงเรื่องที่ได้เจอโจรที่ชานเมืองไท่หยวนขณะเดินทางมา “…ถ้าเวลานั้นมิได้ผู้บัญชาการมณฑลทหารท่านนั้นยื่นมือช่วยเหลือ เกรงว่าแม่คงตายไปแล้ว มีหรือจะยังได้พบเจ้า วันพรุ่งนี้เจ้าบอกให้คนเตรียมของขวัญอย่างงามไว้ชุดหนึ่ง อีกสักสองวันแม่จะไปเยี่ยมเยียนด้วยตนเอง ไปพบสตรีในจวนจิ้งหนิงโหวเสียหน่อย จะได้กล่าวขอบคุณพวกนางอย่างเต็มที่”

อันที่จริงความคิดในใจของฮูหยินผู้เฒ่าเจียงนั้นดียิ่ง

ชุยจี้หลิงช่วยพวกนางไว้ ไม่ว่าด้วยเหตุผลหรือน้ำใจ นางก็ควรไปขอบคุณอีกฝ่ายถึงจวนด้วยตนเอง ทว่าที่สำคัญที่สุดคือนางยังอยากอาศัยเรื่องนี้กระชับความสัมพันธ์กับสกุลชุยด้วย

อีกฝ่ายเป็นผู้บัญชาการมณฑลทหาร ดูแลกองกำลังทั้งใต้หล้า ในมือมีอำนาจอยู่มาก ซ้ำยังเป็นถึงจิ้งหนิงโหว อีกทั้งกองกำลังรักษาเมืองหลวงที่เจียงเทียนโย่วสังกัดอยู่ในปัจจุบันก็ขึ้นตรงกับจวนบัญชาการ สามารถกล่าวได้ว่าชุยจี้หลิงเป็นผู้บังคับบัญชาของเจียงเทียนโย่วแล้ว นางจะต้องผูกสัมพันธ์อันดีกับเขาให้ได้ จะได้ช่วยเรื่องการเลื่อนขั้นของเจียงเทียนโย่วในภายหน้า

เจียงเทียนโย่วกลับไม่เข้าใจความเหนื่อยยากลำบากใจของฮูหยินผู้เฒ่าเจียง หลังได้ยินว่าเป็นชุยจี้หลิงยื่นมือช่วยพวกนางไว้ก็มีสีหน้าตระหนกตกใจก่อนจะกลายมาเป็นสีหน้าระทมทุกข์

แม้ในใจเขาจะซาบซึ้งที่ชุยจี้หลิงช่วยเหลือพวกฮูหยินผู้เฒ่าเจียงไว้ แต่การติดค้างน้ำใจชุยจี้หลิงใหญ่หลวงเพียงนี้ เขายังคงไม่ยินดี

วันหน้าได้พบกับชุยจี้หลิงอีกควรจะปฏิบัติกับอีกฝ่ายอย่างไร แล้วไหนจะต้องกล่าวขอบคุณอีกฝ่ายอีก

แค่คิดถึงเหตุการณ์นั้น เจียงเทียนโย่วก็รู้สึกรับไม่ได้แล้ว

เจียงเทียนโย่วจึงกล่าวกับฮูหยินผู้เฒ่าเจียงว่า “ท่านแม่ ขอกล่าวอย่างไม่ปิดบังท่าน อันที่จริงชุยจี้หลิงผู้นี้ ลูกเห็นเขาแล้วรู้สึกขัดหูขัดตายิ่ง คิดว่าท่านคงได้พบเขาแล้วกระมัง รูปโฉมดูขาวสะอาดสะอ้าน ทั้งยังผอมโซ มีลักษณะของทหารเสียที่ใดกัน ก่อนหน้านี้เขาเป็นเพียงที่ปรึกษาในจวนหนิงอ๋องแท้ๆ มิต่างอันใดกับการเป็นพ่อบ้านของจวนหนิงอ๋อง เป็นบัณฑิตผอมโซที่วันๆ จับแต่ด้ามพู่กัน ช่วยจัดการงานจุกจิกจำนวนหนึ่งที่เกี่ยวข้องกับราชสำนักแทนหนิงอ๋องก็เท่านั้น น้องสาวของเขาคืออนุภรรยาของโอรสองค์ที่สามของหนิงอ๋อง”

พูดถึงตรงนี้เจียงเทียนโย่วก็ลดเสียงลง “ท่านเองก็ทราบว่าฝ่าบาทองค์ปัจจุบันเดิมทีเป็นทายาทสายรอง ซ้ำยังไม่เป็นที่ชมชอบของท่านอ๋อง ต่อมาไม่รู้เกิดอะไรขึ้น ชุยจี้หลิงผู้นั้นถึงได้ทิ้งพู่กันเข้าร่วมกองทัพ ยามนำทัพออกรบล้วนนำหน้าพลทหารทุกครั้งราวกับว่าไม่ต้องการชีวิตแล้วอย่างไรอย่างนั้น ซ้ำยังได้รับชัยชนะใหญ่หลายครั้งด้วย ภายหลังท่านอ๋องสิ้น เขาถึงกับใช้อุบายสังหารซื่อจื่อแล้วสนับสนุนฝ่าบาทองค์ปัจจุบันขึ้นเป็นหนิงอ๋องแทน เรื่องหลังจากนั้นคิดว่าท่านน่าจะทราบหมดแล้ว ฝ่าบาทองค์นี้บุกยึดเมืองหลวง ขึ้นครองราชย์เป็นฮ่องเต้ หลังภรรยาร่วมผูกผมสิ้นใจก็ยกน้องสาวของชุยจี้หลิงขึ้นเป็นฮองเฮา ส่วนชุยจี้หลิงก็ถึงกับได้เป็นผู้บัญชาการมณฑลทหาร ซ้ำยังได้รับบรรดาศักดิ์จิ้งหนิงโหว แต่อันที่จริงในใจทหารอย่างลูกและคนอื่นๆ ล้วนดูถูกเขา รู้สึกว่าเขาเป็นเพียงบัณฑิตธรรมดาผู้หนึ่ง มีเพียงฝ่าบาทที่ทรงเชื่อถือเขา ถึงได้ให้เขาเป็นผู้บัญชาการมณฑลทหาร มิเช่นนั้นเขาจะนับเป็นอันใดได้ ไม่แน่ว่าจะสู้ลูกไม่ได้ด้วยซ้ำไป”