ทดลองอ่าน หยกคู่เคียงรักพิทักษ์ฉางอัน บทที่ 1-2

ทว่าทรัพย์สินเพียงเท่านี้วางตรงหน้าจวนกั๋วกงย่อมดูไม่เข้าขั้น บังเอิญสะใภ้ของซูหมัวมัวคลอดบุตรสาว ซูหมัวมัวที่ถูกภูตผีล่อลวงจิตใจจึงลอบนำมาสลับกับแฝดหญิงคนน้อง ทำให้หมิงหวาฉังซึ่งเดิมทีควรเป็นบุตรหลานบ้านชาวนาได้มาเสพสุขลาภยศที่เมืองลั่วหยางนานสิบเจ็ดปี ส่วนคุณหนูจวนกั๋วกงตัวจริงกลับต้องตกอับอยู่กับชาวบ้านสามัญชน หยั่งรากอยู่ชนบทบ้านนอก กลายเป็นเพียงซูอวี่จี้หลานสาวของบ่าวผู้หนึ่ง

สิบเจ็ดปีให้หลังซูอวี่จี้ผู้เติบโตในบ้านชาวนาทว่ายังคงโดดเด่นผู้นั้นรับรู้ทุกสิ่งแล้วก็มาที่สกุลหมิงด้วยตนเอง จวนเจิ้นกั๋วกงจึงค่อยรู้เอาป่านนี้ว่าคุณหนูสายเลือดฮูหยินที่อยู่ร่วมกันมาสิบเจ็ดปีถึงกับเป็นตัวปลอม

หลังความจริงเปิดเผย เสียงเอ็ดอึงก็ดังทั่วสกุลหมิง เจิ้นกั๋วกงถึงขั้นจะให้บ่าวจัดรถม้าส่งหมิงหวาฉังกลับบ้านชาวนาสกุลซูไปเสียเดี๋ยวนั้น สุดท้ายหมิงหวาจางผู้เป็นเจิ้นกั๋วกงซื่อจื่อ*** ไม่อาจทนดู จึงออกหน้ายับยั้งไว้ เจิ้นกั๋วกงจึงได้ฝืนใจเลิกล้มความคิด

ถึงกระนั้นหมิงหวาฉังก็ยังคงถูกขับไล่ไปอยู่เรือนปีกตามยถากรรม ซูอวี่จี้คุณหนูตัวจริงได้กลับคืนสู่วงศ์ตระกูล เปลี่ยนมาใช้สกุลหมิงดังที่ควรจะเป็นแต่แรก ส่วนหมิงหวาฉังในฝันร้ายนั้นก็ยังคงเป็นปลาเค็มไม่เปลี่ยนแปลง ทุกวันกินๆ นอนๆ ไม่มีอะไรที่ปลงไม่ตก

นี่ช่างมีความเป็นหมิงหวาฉังยิ่งนัก ไม่ว่าชีวิตจะราบรื่นหรือมีอุปสรรคล้วนยืนหยัดที่จะไม่ขวนขวายตลอดไป ดังนั้นในคืนวันเพ็ญคืนหนึ่งหลังจากนางนอนลงจึงต้องตายไปอย่างเงียบเชียบ

ถึงขั้นไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตนเองตายได้อย่างไร

หลังสะดุ้งตื่นจากฝันร้าย หมิงหวาฉังหวาดผวาท่ามกลางความมืดพักใหญ่ ความเจ็บปวดราวลำไส้ขาดนั้นคล้ายยังตกค้างอยู่ในร่างกายเนิ่นนานไม่จางหาย นางจับจ้องมุ้งแพรอยู่ครึ่งคืน จวบจนฟ้าสางจึงเพิ่งจะหลับตาลงได้

เพียงแต่ไม่ทันไรนางก็ถูกเจาไฉกับจิ้นเป่าปลุกให้ออกมาคารวะฮูหยินผู้เฒ่าแล้ว

เมื่อคืนคิดอยู่ครึ่งค่อนคืน เช้านี้พอหมิงหวาฉังออกจากห้องจึงเยือกเย็นขึ้นมาก ทว่านางยังคงขบคิดไม่แตกว่าใครกันต้องการจะสังหารนาง เหตุใดจะต้องสังหารนางด้วย

ก่อนหน้าที่หมิงหวาฉังจะถูกเปิดโปงฐานะ นางเป็นเพียงสาวน้อยธรรมดาๆ เป็นบุตรหลานขุนนางที่มีความดีความชอบในเมืองลั่วหยางผู้หนึ่งเท่านั้น เจิ้นกั๋วกงหมิงไหวยวนบิดานางเป็นขุนนางเก่าในรัชสมัยของเกาจงฮ่องเต้ ยามนี้ฮ่องเต้หญิงอู่จ้าวกุมอำนาจปกครอง สกุลหมิงไม่ได้รับความสำคัญอีก ยังดีที่มีร่มเงาของบรรพชนจึงไม่นับว่าตกอับ ในเมืองลั่วหยางตระกูลเช่นนี้สามารถคว้าได้เป็นกำมือ ไม่มีอะไรพิเศษจริงๆ

หวังอวี๋หลันมารดานางเป็นคนสกุลหวังแห่งเมืองไท่หยวน เป็นหนึ่งในห้าแซ่เจ็ดสายตระกูลซึ่งเป็นตระกูลขุนนางเก่าแก่ มีเกียรติภูมิสูงส่งอย่างยิ่ง ทว่าตระกูลขุนนางเก่าแก่ได้ถูกเกาจงฮ่องเต้กับฮ่องเต้หญิงอู่จ้าวกดข่มจนเหลือแต่เปลือกกลวงมานานแล้ว บัดนี้เพียงมีชื่อเสียงชวนฟัง ไม่อาจส่งผลกระทบทางการเมืองใดๆ ได้อีก

บิดากับมารดานางมีบุตรด้วยกันทั้งสิ้นสามคน บุตรชายคนโตไม่อาจเลี้ยงดูให้อยู่รอด ตายจากไปด้วยวัยเพียงสองขวบ บุตรที่เหลืออีกสองคนก็คือฝาแฝดหงส์มังกรคู่นี้

น่าเสียดายที่มารดาลาโลกไปหลังให้กำเนิดฝาแฝดหงส์มังกร นางกับพี่ชายฝาแฝดเพิ่งเกิดมาก็ขาดมารดา บิดาสูญเสียทั้งบุตรและภรรยาจึงทะนุถนอมนางกับพี่ชายอย่างยิ่ง เรียกได้ว่าทั้งรักและตามใจ เพื่อนางกับพี่ชายแล้วบิดาถึงกับไม่แต่งภรรยาใหม่ หลายปีมานี้ทุ่มเทเลี้ยงดูนางกับพี่ชายเท่านั้น ไม่มีแม้แต่บุตรอนุ

แม้บิดาจะสืบทอดบรรดาศักดิ์เจิ้นกั๋วกงมาหลายปี แต่เนื่องจากหมิงเจิ้งซื่อ* ท่านย่าของนางยังอยู่ ท่านอารองหมิงไหวหย่วนที่เกิดจากอนุกับท่านอาสามหมิงไหวหานที่เกิดจากท่านย่าจึงยังพำนักอยู่ด้วยกันไม่ได้แยกบ้าน ท่านอารองกับท่านอาสามล้วนแต่งภรรยาแล้ว ต่างก็มีบุตรทั้งชายและหญิง

นี่คือเรื่องราวเกี่ยวกับคนในสกุลหมิงทั้งหมด นับว่าไม่ซับซ้อน ขณะนั้นหมิงหวาฉังก็คิดขึ้นได้ว่า…บ้านรองกับบ้านสามต้องการจะสังหารนางใช่หรือไม่

มีความเป็นไปได้ ซูหมัวมัวกล้าบังอาจสับเปลี่ยนสายเลือดของจวนกั๋วกง ในตัวหมิงหวาฉังมีสายเลือดที่ต่ำช้าเช่นนี้ไหลเวียนอยู่ จะคู่ควรพำนักอยู่ในสกุลหมิงต่อได้อย่างไร

หรือไม่…ถ้าฆาตกรเป็นซูอวี่จี้คุณหนูตัวจริงผู้นั้นเล่า

ก็ฟังขึ้นเช่นกัน อย่างไรเสียหมิงหวาฉังก็ใช้ฐานะญาติกำมะลอมาเสวยสุขในเมืองลั่วหยางแทนที่อีกฝ่าย ตอนนี้ยังจะทำหน้าหนาเกาะสกุลหมิงต่อ หากอีกฝ่ายจะโมโหลงมือกับนางก็เป็นเหตุผลที่เข้าใจได้

หรือไม่…ก็อาจเป็นเจิ้นกั๋วกงบิดานางกับหมิงหวาจางพี่ชายฝาแฝด

ดูเหมือนทุกคนล้วนมีแรงจูงใจ แต่ก็ไม่มีใครที่ใช่อย่างแน่นอน บ้านรองกับบ้านสามช้าเร็วจะต้องแยกบ้านออกไปจากจวนกั๋วกง ผู้ที่ซูหมัวมัวสับเปลี่ยนคือสายเลือดของเจิ้นกั๋วกง ไม่ใช่ของพวกเขาเสียหน่อย พวกเขาจะสอดมือเข้ามาด้วยเหตุใดกัน หากพูดอย่างไม่น่าฟังสักหน่อย ต่อให้มุ่งหวังในทรัพย์สินบรรดาศักดิ์ บ้านรองกับบ้านสามก็ควรวางยาพิษหมิงหวาจาง มาวางยาพิษนางมีประโยชน์อันใด

คุณหนูตัวจริงซูอวี่จี้บุกกลับมาอย่างดุดัน โค่นล้มคุณหนูตัวปลอมหมิงหวาฉังคนนี้ได้อย่างง่ายดายดั่งหักไม้ผุ นางเป็นเสมือนฝุ่นผงที่ถูกกวาดกระเด็นไปอยู่เรือนปีก อีกทั้งสงบเสงี่ยมเจียมตน ไม่ก่อเรื่องไม่เล่นเล่ห์ อีกฝ่ายมีความจำเป็นอะไรจะต้องขุดรากถอนโคนนางอีกเล่า

ส่วนหมิงหวาจางยิ่งไม่มีความจำเป็นเข้าไปใหญ่ หากเขาอยากให้นางตายจริงๆ แค่เมื่อแรกไม่ต้องยับยั้งเจิ้นกั๋วกงก็พอ ให้นางกลับสกุลซูไปทันทีแล้วค่อยทำให้เกิดอุบัติเหตุระหว่างทางหรือที่สกุลซูก็ได้ รับรองว่านางจะหายสาบสูญไปชนิดที่เทพไม่รู้ผีไม่เห็น เหตุใดเขาจะต้องทำสิ่งที่เกินจำเป็น ให้นางอยู่สกุลหมิงต่อ จากนั้นทำให้ครอบครัวของเขาเองต้องสกปรกแปดเปื้อน