ทดลองอ่าน หยกคู่เคียงรักพิทักษ์ฉางอัน บทที่ 58

หมิงหวาฉังรู้สึกว่าเป็นไปได้ “ไม่แน่ว่านั่นอาจเป็นหอเทียนเซียง ไป เดินไปดูกัน”

พวกหมิงหวาฉังล้วนเข็ดขยาดกับเหตุการณ์เมื่อครู่ จึงไม่กล้าเดินกลางถนนใหญ่อีก พากันชิดริมทาง ค่อยๆ เดินไปยังหอเทียนเซียงกันอย่างระมัดระวัง พอเงาร่างลับๆ ล่อๆ สามสายนี้เดินห่างไปไกล เงาร่างอีกสองสายค่อยเดินออกมาจากมุมมืด

เซี่ยจี้ชวนหัวเราะเบาๆ ก่อนเอ่ย “ในเมื่อวางใจไม่ลง เหตุใดไม่ให้พวกนางอยู่ข้างนอก อย่างมากเสร็จภารกิจแล้วกลับไปบอกหานเจี๋ยว่าทำด้วยกันก็ได้”

ความจริงแล้วนี่เป็นวิธีที่ง่ายและเหมาะสมที่สุด ให้แม่นางน้อยที่ยังไม่ออกเรือนสองนางไปหอคณิกาอุกอาจเกินไปจริงๆ หากข่าวนี้แพร่ออกไป หมิงหวาฉังกับเหรินเหยาย่อมไร้หนทางหาคู่ครองเป็นแน่ เกรงว่าชั่วชีวิตนี้จะต้องถูกผู้อื่นติฉินนินทาว่าไม่รักษาจรรยาสตรี

ต่อให้ไม่คำนึงถึงชื่อเสียง ตอนนี้ในหอเทียนเซียงกำลังเผชิญมรสุม มีคลื่นใต้น้ำซัดโหม ปล่อยให้สตรีสองนางเข้าไปก็ไม่ต่างกับเอาชีวิตสองชีวิตไปล้อเล่น

ไม่ว่าในด้านชื่อเสียงหรือความปลอดภัย เข้าหอเทียนเซียงล้วนมีแต่ผลเสียไร้ซึ่งผลดี มองอย่างไรก็ไม่คล้ายกำลังปกป้องน้องสาว

หมิงหวาจางจะไม่รู้ได้อย่างไร เขานิ่งมองเงาหลังบอบบางที่อยู่เบื้องหน้าสายนั้น จวบจนบัดนี้เขายังนึกเสียใจภายหลัง เขาไม่ควรให้นางมาเข้าร่วมภารกิจนี้ ควรหาเรือนที่ปลอดภัยสักหลังให้นางกับเหรินเหยาไปอยู่ในนั้น รอจนเสร็จภารกิจค่อยไปรับพวกนางออกมา

ทว่าท้ายที่สุดเขายังคงข่มกลั้นอารมณ์ชั่ววูบที่จะเรียกพวกนางกลับมา เพียงตอบเซี่ยจี้ชวนเบาๆ “นั่นไม่ใช่สิ่งที่พวกนางต้องการ”

เหตุที่เหรินเหยาเข้าหน่วยเค้าแมวนิลเขาเข้าใจดี นางต้องการจะสืบทอดจวนโหว ได้รับแต่งตั้งเป็นผิงหนานโหวด้วยฐานะสตรี เรื่องเช่นนี้ทั้งออกจากขนบจนชวนตื่นตระหนกและไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน เว้นเสียแต่เบื้องหลังได้ผู้มีอำนาจสนับสนุน หาไม่แล้ว…เทียวหาคนรู้จักสักกี่คน ส่งของกำนัลสักกี่ชิ้นก็เปล่าประโยชน์

ดังนั้น…ภารกิจนี้มีความหมายสำหรับเหรินเหยาเป็นพิเศษ หากภารกิจแรกต้องรามือเพียงเพราะว่าสตรีไม่เหมาะจะเข้าหอคณิกา วันหน้านางจะรับงานอื่นได้อย่างไร ด้วยเหตุนี้ตอนที่ได้ยินว่าจะต้องเป็นหนึ่งในสามคนที่ไปปรากฏตัวในหอเทียนเซียงอย่างเปิดเผย นางจึงเห็นด้วยทันทีโดยไม่แม้แต่จะคิด

นางต้องการสร้างผลงาน ปรารถนาแรงกล้าที่จะพิสูจน์ตนเอง เขาเข้าใจอย่างแจ่มแจ้ง และเพราะเข้าใจอย่างแจ่มแจ้งจึงยิ่งไม่อาจแข็งใจปิดกั้นโอกาสนาง

ส่วนหมิงหวาฉัง จริงอยู่ว่านางไม่มีปณิธานยิ่งใหญ่เช่นเหรินเหยา เพียงอยากรู้ว่าจางจื่ออวิ๋นตายอย่างไร ใครเป็นคนร้าย เขามีหน้าที่ปกป้องนาง ทว่า…นางต้องการการปกป้องเช่นนี้จริงๆ หรือ

ปกป้องไปเสียทุกอย่างไม่ใช่การดูหมิ่นอีกทางหนึ่งหรือไร เขาพยายามกดข่มความรู้สึกตำหนิตนเอง หวาดวิตก และกระวนกระวายที่ใกล้จะท่วมหัวใจเขาจนมิด ยินยอมต่อสู้ด้วยกันสักครั้ง เชื่อมั่นในตัวนางว่ามีความสามารถจะเผชิญหน้ากับอุปสรรคและอันตรายได้

เซี่ยจี้ชวนฟังจบก็หัวเราะคราหนึ่ง “เจ้าใจอ่อนเช่นเคย”

หมิงหวาจางไม่แสดงความเห็น “พวกนางจะเข้าหอเทียนเซียงแล้ว เตรียมตัว เริ่มแผนการขั้นต่อไป”