ทดลองอ่าน เกิดใหม่อีกที ไม่ขอสามีสกุลหลี่ เล่ม 5 บทที่ 1

ถึงอย่างนั้นเสิ่นหยวนก็ยังรู้สึกแปลกใจ เมื่อครู่ซุนมามาไม่ดูมีท่าทางประหลาดใจแม้แต่น้อย กลับคล้ายว่ารู้อยู่ก่อนแล้วว่านางจะพาลวี่อวิ๋นกลับมาส่ง

ด้วยเหตุนี้เสิ่นหยวนคิดแล้วก็หันไปมองชิงเหอพลางสั่งนางว่า “เจ้าอย่าเพิ่งกลับไป อยู่สืบข่าวมาทีว่าวันนี้ที่เรือนใหญ่ใช่เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือไม่”

ชิงเหอรับคำ

เสิ่นหยวนถึงค่อยพาไฉ่เวยเดินไปยังเรือนจิ้งหยวนต่อ

จวบจนถึงเวลาเสิ่นหยวนกินอาหารกลางวัน ชิงเหอถึงได้กลับมา

ทว่ามองเห็นเสิ่นหยวนกำลังกินข้าวอยู่ ชิงเหอจึงมิได้ก้าวมารายงานทันที เพียงแค่ยืนคอยรับใช้อยู่ข้างๆ

อย่างไรก็เป็นเวลาอาหาร จะมารายงานข่าวได้อย่างไรเล่า

แต่เสิ่นหยวนอยากรู้อย่างยิ่งว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่ จึงวางชามและตะเกียบในมือลง ก่อนเอ่ยถามชิงเหอ “เจ้าได้ข่าวอะไรมา”

ครานี้ชิงเหอถึงได้ก้าวมารายงาน “บ่าวถามอยู่หลายคน เริ่มแรกไม่มีผู้ใดกล้าพูด ดูเหมือนว่าไท่ไท่จะออกปากห้ามไม่ให้ใครพูดเรื่องที่เกิดเมื่อเช้าออกไป บ่าวหาตัวสาวใช้นางหนึ่งมา แอบมอบขนมจ้างไส้เมล็ดสนที่ท่านให้บ่าวเมื่อวันก่อนให้นางกิน นางถึงได้ยอมปริปากบอกว่าวันนี้นายท่านไปพบและคุยกับไท่ไท่ พอนายท่านจากไป ไท่ไท่ก็โมโหจนล้มหมอนนอนเสื่อเจ้าค่ะ”

ต่อจากนั้นชิงเหอก็เล่าเรื่องที่หลี่ซิวเหยาพูดกับเจี่ยงซื่อเมื่อเช้านี้ให้เสิ่นหยวนฟังอย่างคร่าวๆ

เสิ่นหยวนได้ยินแล้วมุมปากก็โค้งขึ้นมา

นางไม่ชอบเจี่ยงซื่อเลยจริงๆ ชาติก่อนนางได้รับความลำบากจากฝีมือของเจี่ยงซื่อมาไม่น้อย ชาตินี้ก็ยังติดที่ฐานะแม่สามีอีก กระนั้นแม้นางจะชังน้ำหน้าเจี่ยงซื่อเพียงไร แต่ภายนอกก็ยังต้องให้ความเคารพอีกฝ่าย

คิดไม่ถึงว่าหลี่ซิวเหยาจะถึงกับพูดเรื่องเหล่านี้กับเจี่ยงซื่อตรงๆ ซ้ำยังเป็นการทำเพื่อนาง…

เสิ่นหยวนรู้สึกว่าในใจหวานล้ำยิ่งนัก

นางหันหน้าไปมองแสงอาทิตย์ด้านนอก เพิ่งจะเที่ยงตรง กว่าหลี่ซิวเหยาจะกลับมาก็อีกพักใหญ่ ทว่ายามนี้นางเริ่มจะคิดถึงเขาเสียแล้ว