ทดลองอ่าน เสน่หามายาจอมนาง บทที่ 174-175

นางพยายามแสดงบทบาทองค์ชายที่ไม่เป็นที่ชื่นชอบ แต่กลับเป็นที่รังเกียจมากขึ้นเรื่อยๆ ตั้งแต่อายุยังน้อยกว่านี้นางก็สามารถแยกแยะได้อย่างชัดเจนว่ารอยยิ้มที่คนอื่นมอบให้นั้นจริงใจหรือเสแสร้ง ความรังเกียจในแววตาที่คนอื่นมองนางมีสามส่วนหรือสิบส่วน

ความเข้าใจเรื่องความชอบกับความรังเกียจของเด็กนั้นเรียบง่ายมาก นางวิ่งไปเรียกเผยไหวกวงว่าท่านพ่อบุญธรรม เขาเพียงเหลือบมองนางอย่างเย็นชา แต่นางไม่เคยเห็นแววรังเกียจที่คุ้นเคยจากในดวงตาของเขาสักครั้ง

แค่ไม่รังเกียจก็ดีมากแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้นท่านพ่อบุญธรรมก็มีลูกกวาดมากมาย บางครั้งยังมอบให้นางหลายเม็ดอีกด้วย

“ท่านพ่อบุญธรรม เราเดินไม่ไหวแล้ว…” ฉีอวี้ทุบขา

“คลาน”

ฉีอวี้เบ้ปาก ไม่กล้าส่งเสียงอะไรออกมาอีก

นางกำนัลที่เดินตามหลังรีบเข้ามาอุ้มฉีอวี้ไว้ในอ้อมแขนแล้วพานางไปที่ตำหนักเฉียนเหอ

หลังจากเผยไหวกวงพาตัวฉีอวี้ไปแล้ว เสิ่นหุยก็กลับขึ้นชั้นบน ไม่ได้คิดเรื่องนี้อีก แต่เหม่อมองใบรายชื่อสิ่งที่จะฝังร่วมกับอดีตฮ่องเต้

“เหนียงเหนียง ซูกุ้ยเหรินกับจ้าวไฉเหรินส่งของมาให้พระองค์แล้วเพคะ” ถวนหยวนเดินเข้ามา วางกล่องไม้ใบหนึ่งลงบนโต๊ะแล้วเปิดฝาออก “จะทรงรับหรือไม่เพคะ”

สิ่งที่อยู่ในกล่องไม้คือเครื่องประดับวิจิตรงดงามชุดหนึ่ง แม้จะมีมูลค่าไม่สูงนัก แต่ก็เป็นของดีที่สุดที่ซูกุ้ยเหรินกับจ้าวไฉเหรินจะมอบให้นางได้แล้วเช่นกัน

ไม่ว่าใครก็ไม่อยากถูกฝังร่วมกับอดีตฮ่องเต้ทั้งที่อายุยังน้อย

เสิ่นหุยครุ่นคิดสักครู่แล้วสั่งถวนหยวนว่า “ส่งคนไปแต่ละตำหนักแล้วตามสนมชายาทุกคนมา บอกไปว่าข้าจะสรุปรายชื่อสิ่งที่จะฝังร่วมกับอดีตฮ่องเต้”

ถวนหยวนลังเลอยู่ครู่หนึ่งแล้วถามอย่างสงสัยว่า “สนมชายาที่ให้กำเนิดองค์หญิงจะเชิญด้วยหรือไม่เพคะ”

“เชิญ”

ไม่ช้าสนมชายาจากทุกตำหนักต่างรีบรุดมาที่หอนภากว้าง แต่ละคนเร่งฝีเท้า ใบหน้าเต็มไปด้วยความกังวล ตามธรรมเนียมบรรพชนสนมชายาที่ยังไม่มีบุตรหากไม่ถูกฝังร่วมกับอดีตฮ่องเต้ก็ต้องสวดมนต์เฝ้าสุสานหลวงไปชั่วชีวิต แต่สตรีคนใดจะยินดีเล่า ในกลุ่มพวกนางมีหลายคนที่เพิ่งเข้าวังมาได้ไม่นาน ส่วนใหญ่อายุไม่ถึงยี่สิบปี แต่ละคนดวงตาแดงก่ำ ใบหน้าซีดเผือดไม่น่ามอง เวลาเดินฝีเท้าเร่งรีบราวกับเหยียบบนสำลีที่อ่อนยวบไม่มั่นคง ร่างโอนเอนพร้อมที่จะล้มลงได้ทุกเมื่อ

แม้แต่เหล่าสนมชายาที่เคยให้กำเนิดองค์หญิงก็ยังมีสีหน้ากังวลเช่นกัน ดังคำกล่าวที่ว่าโอรสสวรรค์ใหม่ก็เปลี่ยนฟ้าใหม่ วันหน้าพวกนางจะได้อยู่เคียงข้างบุตรสาวในวังได้หรือไม่เป็นเรื่องที่ไม่อาจรู้ได้