ทดลองอ่าน เสน่หามายาจอมนาง บทที่ 174-175

เผยไหวกวงยิ้ม เขาไม่ควรคิดถึงคำพูดเช่นนั้น เขาไม่คู่ควรกับชีวิตเช่นนั้น เขาไม่คู่ควรกับสิ่งไร้สาระอย่างเช่นการมีอารมณ์เช่นนั้น

เสิ่นหุยหันไปมองเผยไหวกวงที่ปรากฏตัวตรงประตูแล้วยิ้มจนดวงตายกโค้ง “เหตุใดถึงเพิ่งกลับมาเล่า”

ฉีอวี้ยืดคอมองคราหนึ่งแล้วพูดว่า “อวี้เอ๋อร์รู้แล้ว ท่านพ่อบุญธรรมไปซื้อลูกกวาดมาให้พวกเรา!”

เสิ่นหุยลุกขึ้นยืนพลางสั่งให้ตั้งอาหาร เดินไปหยิบกล่องลูกกวาดในมือของเผยไหวกวงอย่างเป็นธรรมชาติแล้วพูดขึ้น

“ถ้าท่านยังไม่กลับมาอีก ข้ากับอวี้เอ๋อร์คงหิวตายแน่แล้ว”

เผยไหวกวงไม่ได้พูดอะไร

เสิ่นหุยเหลือบตามองอย่างประหลาดใจ สำรวจสีหน้าของเผยไหวกวงอย่างละเอียด

“กินมาแล้ว พวกพระองค์เสวยกันเองเถิด” เผยไหวกวงหันหลังเดินไปยังห้องนอนที่ตำหนักด้านข้าง

เสิ่นหุยยืนอยู่ที่เดิมพลางมองกล่องลูกกวาดที่อยู่ในมือ วิธีผูกแถบผ้าต่วนเป็นแบบที่ลั่วซื่อทำเป็นประจำ เสิ่นหุยบอกให้ฉีอวี้ไปกินอาหารเย็นเองก่อน ส่วนนางถือกล่องลูกกวาดเดินไปหาเผยไหวกวง

ตอนที่เสิ่นหุยไล่ตามเข้าไปในห้องนอนของเผยไหวกวง เขากำลังยืนพลิกหาชุดนอนอยู่หน้าตู้เสื้อผ้า เสิ่นหุยเดินเข้าใกล้แล้วกอดเขาไว้จากด้านหลัง วางปลายคางลงบนแผ่นหลังของเขาแล้วถามเสียงอ่อนโยน

“จะไม่กินอาหารกับพวกเราสักนิดหรือ”

เสิ่นหุยใช้กล่องลูกกวาดในมือสะกิดท้องของเผยไหวกวงเบาๆ

เผยไหวกวงหยิบกล่องลูกกวาดจากมือของนางแล้ววางลงด้านข้าง จากนั้นก็หันกลับมามองด้วยสายตาเย็นชา

“เหนียงเหนียงทรงวางแผนจะขัดขวางกระหม่อมไม่ให้อบรมเลี้ยงดูฮ่องเต้น้อยเป็นทรราชคนที่สองอย่างไรหรือ”

ใช้วิธีออดอ้อนของเจ้าเช่นนี้หรือ

“อวี้เอ๋อร์เพิ่งย่างห้าขวบเท่านั้น” เสิ่นหุยยิ้มจนดวงตายกโค้ง “ไม่ว่าตอนนี้นางจะทำอะไรก็ไม่มีใครด่าทอนางว่าเป็นทรราช มีแต่จะด่าทอท่านว่าชักใยควบคุมฮ่องเต้น้อยเท่านั้น”

“แล้วอย่างไร” เผยไหวกวงสีหน้าไม่เปลี่ยนแปลง ยังคงมองนางด้วยสายตาเย็นชา

เสิ่นหุยพูดเบาๆ ด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “อวี้เอ๋อร์ยังเด็กอยู่ ต่อให้ท่านอยากอบรมเลี้ยงดูทรราชสักคน ให้คนอื่นด่าทอว่านางเป็นทรราช เช่นนั้นก็ต้องรอให้นางโตกว่านี้สักนิด สามารถบริหารราชการแผ่นดินได้ด้วยตนเองเสียก่อน”

เผยไหวกวงเงียบไปครู่หนึ่งแล้วจึงถามอีกว่า “แล้วอย่างไร”

เสิ่นหุยยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ “ดังนั้นพวกเราควรไปกินอาหารได้แล้ว”

นางแค่นเสียงแล้วกอดเขาพลางโยกไปมา จากนั้นก็ขมวดคิ้วพูดโอดครวญว่า “ไม่ได้พบหน้ามาครึ่งค่อนวัน พอกลับมาก็เมินเฉยใส่ข้า ท่านไม่คิดถึงข้าบ้างหรือ”

ติดตามตอนต่อไปวันที่ 30 เม.ย. 69