ทดลองอ่าน เสน่หามายาจอมนาง บทที่ 176-177

ก่อนหน้านี้เผยไหวกวงออกจากตำหนักตากอากาศ ตอนกลับมาถึงตำหนักเฉียนเหอก็เห็นเสิ่นหุยกำลังเอนกายอยู่บนตั่งยาว กำลังเลือกแบบลวดลายอย่างพิถีพิถัน

“กลับมาแล้วหรือ” เสิ่นหุยเงยหน้าขึ้นมองเขาแล้วยิ้ม “รีบมาช่วยข้าเลือกสักนิดเถิด”

เผยไหวกวงเดินไปดูคราหนึ่ง เห็นเสิ่นหุยกำลังเลือกแบบลวดลายเสื้อผ้าเด็กอยู่

“กำหนดคลอดของชั่นจูใกล้เข้ามาแล้ว ถึงแม้จะไม่ขาดอะไร แต่ข้าก็อยากทำชุดเด็กให้นางเองสักชุด”

“งานเย็บปักของเหนียงเหนียงนั้นอย่าทรงทำเลยดีกว่า”

เสิ่นหุยถลึงตาใส่เขาคราหนึ่ง

เผยไหวกวงจึงชี้ไปที่ภาพหนึ่งอย่างไม่ใส่ใจ

“ท่านเลือกส่งเดช” นางดึงมือของเผยไหวกวงให้เขามานั่งลงข้างกายแล้วเริ่มพลิกสมุดภาพตั้งแต่หน้าแรก “มาช่วยเลือกกับข้าสักนิด นี่เป็นเสื้อผ้าหลานชายที่น่ารักของท่านเชียว”

เสิ่นหุยเพิ่งสระผมเสร็จ ผมยาวที่สยายลงมาคลุมไหล่มีกลิ่นหอมอ่อนๆ เผยไหวกวงขยับเข้าไปดอมดมใกล้ๆ ท่าทางราวกับได้รับการปลอบประโลม จึงฝืนใจช่วยเสิ่นหุยเลือกแบบลวดลายอย่างตั้งใจ

ผ่านไปนานพอสมควรซุ่นเหนียนก็เข้ามารายงานแล้วยื่นใบรายชื่อที่เผยไหวกวงต้องการมาให้

เผยไหวกวงไม่ได้สังหารใครมานานแล้ว เขาจึงให้ซุ่นเหนียนรวบรวมรายชื่อชุดใหม่แล้วจะไปสังหารคนเพื่อความสำราญสักนิด

เผยไหวกวงอ่านอย่างเกียจคร้าน “ซย่าเซิ่ง เคยเป็นขุนนางขั้นสี่ แต่ตายในคุกเพราะทำความผิด บุตรชายของเขาป่วยตายระหว่างถูกเนรเทศ เหลือบุตรสาวคนเดียวที่ยามนี้กลายเป็นนางกำนัล ชื่อว่า…”

ซย่าชั่นจู

“นั่นอะไรหรือ” เสิ่นหุยมองมาอย่างสงสัย