ทดลองอ่าน เสน่หามายาจอมนาง บทที่ 89-90

ปข้างนอก เดินไปพลางพูดไปพลางว่า “กระหม่อมไม่มีนิสัยชอบจับหญิงชราพ่ะย่ะค่ะ”

ผ่านไปครู่ใหญ่เสิ่นหุยจึงนั่งลงอีกครั้ง จ้องมองจุดเงาที่เกิดจากแสงแดดสาดส่องผ่านกิ่งก้านใบไม้ลงมา นางหันหน้ามองไปยังพัดพับบนโต๊ะสี่เหลี่ยม

ตอนเผยไหวกวงจากไป เขาลืมหยิบไปด้วย

เสิ่นหุยหยิบพัดพับมาไว้ในมือแล้วค่อยๆ กางออก พัดพับเรียบง่ายขาวสะอาด หรือว่านางจะเขียนข้อความบนพัดดี

เขียนกลอนบทใดดีหนอ

“มีชีวิตเป็นผู้อัจฉริยะ ตายไปไม่พ้นเป็นวีรบุรุษภูตผี ร่างกายแหลกเหลวไม่หวาดหวั่น ไร้มลทินนั้นแต้มไว้ในโลกา ผ่านทุบตีขัดเกลายังแข็งแกร่ง ต้านทานลมแรงพัดโหมทุกทิศ จันทร์กระจ่างสาดส่องม่านบางเบา สายลมหนาวเย็นสะท้านพัดเสื้อไหว” เสิ่นหุยพึมพำกับตนเองเสียงเบา “ยังมีกลอนดีๆ อะไรอีกที่ให้เขาสามารถอ่านทุกวันเพื่อปลูกฝังจิตวิญญาณและความรู้สึกได้…”