ทดลองอ่าน เสน่หามายาจอมนาง บทที่ 91-92

ไม่ได้พบฮ่องเต้มาสองเดือนกว่า พอได้พบเขาอีกครั้ง เสิ่นหุยก็พบว่าฮ่องเต้ผ่ายผอมลงไปมาก สีหน้าก็ไม่ค่อยดีนัก รอยคล้ำใต้ดวงตาชัดเจน

เสิ่นหุยกับเหล่าสนมชายาทำความเคารพเขาพร้อมกัน ฮ่องเต้บอกว่าไม่ต้องมากพิธี พอมองเห็นเสิ่นหุย ฮ่องเต้ก็ตกตะลึงอย่างเห็นได้ชัด เขาขมวดคิ้วไม่ได้พูดอะไร เพียงก้าวยาวๆ เข้าไปในห้องทำคลอด

เสิ่นหุยเห็นว่าที่ที่ฮ่องเต้เดินผ่าน เหล่าสนมชายาต่างขยับถอยหลังไปอย่างเงียบๆ

ประตูระหว่างห้องชั้นในกับห้องชั้นนอกนั้นไม่เก็บเสียง ดังนั้นคำพูดที่ฮ่องเต้พูดหลังจากเข้ามาในห้องทำคลอดจึงดังออกไปได้อย่างง่ายดาย

“องค์ชายน้อยของเราคลอดหรือยัง” เขาถาม

ลี่ผินยังคงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดจนแทบไม่อยากมีชีวิตอยู่ คำพูดของเขาช่างเป็นคำพูดที่ไร้สาระอย่างยิ่ง

“ฝ่าบาท ฝ่าบาท…” ลี่ผินมองฮ่องเต้ด้วยน้ำตาเอ่อคลอ

“วางใจได้ เจ้าจะไม่เป็นไร ต้องให้กำเนิดองค์ชายน้อยให้เราสำเร็จได้แน่นอน” ฮ่องเต้เอ่ยปลอบนางอย่างอดทนหลายประโยค

ตอนเขามาคิดอยากจะรีบมาเพื่อใช้ไอมังกรปกป้องคุ้มครองให้องค์ชายน้อยคลอดออกมาอย่างปลอดภัย แต่พอมาถึงห้องทำคลอด กลิ่นเลือดที่รุนแรงทำให้เขารู้สึกคลื่นไส้ สภาพที่ไม่น่ามองและเสียงตะโกนของลี่ผินทำให้เขารู้สึกรังเกียจมากขึ้นไปอีก

เขาอยู่ในห้องทำคลอดสักครู่ ความคาดหวังต่อการกำเนิดขององค์ชายน้อยทำให้เขาอดทนกับความอึดอัดในการอยู่ที่นี่ บังคับตนเองให้อยู่ที่นี่ต่อไป

เมื่อเวลาผ่านไปฮ่องเต้มองดูลี่ผินที่กำลังพยายามคลอดบุตร ในใจก็มีความสงสัยผุดขึ้นมาทันใด ครรภ์นี้จะเป็นองค์ชายจริงๆ หรือ

เขาต้องการองค์ชายมากเหลือเกิน

ถึงตอนนี้เขาก็ยังไม่กล้ามั่นใจว่าฉีอวี้เป็นบุตรของเขาหรือไม่ ตามข้อเท็จจริงแล้วก็น่าจะเป็น แต่จะเป็นจริงๆ หรือไม่นั้น ฮ่องเต้ก็ไม่แน่ใจแล้ว ในช่วงหลายปีที่ผ่านมาเขาถามตนเองซ้ำไปซ้ำเช่นนี้มาโดยตลอด

ยามนี้ฮ่องเต้มีบุตรสาวเจ็ดสิบเจ็ดคนแล้ว อันที่จริงเขารู้ดีถึงกลอุบายสกปรกในตำหนักใน มีองค์ชายน้อยหลายพระองค์ตายตั้งแต่เด็กจากการต่อสู้ของเหล่าสตรี แต่ว่าเขาไม่สามารถเพิกเฉยต่อความจริงที่ว่าในบุตรจำนวนหลายสิบคน เขามีบุตรชายเพียงคนเดียวได้

หรือเขาไม่สามารถมีบุตรชายได้จริงๆ

เขารู้ว่าตนเองไม่มีความสามารถจะเป็นฮ่องเต้ได้ ดังคำกล่าวที่ว่าอะไรนะ ฮ่องเต้นั่งครุ่นคิดอยู่นานก็นึกขึ้นได้ว่าคำกล่าวนั้นคือคุณธรรมการกระทำไม่คู่ควรกับตำแหน่ง

แปดปีมานี้เขารู้ดีว่าตนเองไม่ใช่ฮ่องเต้ที่ดี

เช่นนั้นสวรรค์ลงโทษเขาใช่หรือไม่ ไม่ยอมให้เขามีทายาทใช่หรือไม่

ความคิดนี้ซ่อนอยู่ในใจของเขามานานหลายปี เขาไม่เคยพูดออกมา โต้แย้งอยู่ในใจครั้งแล้วครั้งเล่า แต่ไม่ว่าจะโต้แย้งอย่างไร ความคิดนี้ก็ยังซ่อนอยู่ในส่วนลึกที่สุดของหัวใจดังเดิม