ทดลองอ่าน โปรดยิ้มตอบข้าด้วยไมตรี บทที่ 3

หลินฟางโจวหอบแตงหวานกลับไปที่บ้านแล้วผ่าครึ่ง โดยแบ่งให้เสี่ยวหยวนเป่ากินครึ่งหนึ่ง

หลินฟางโจวทั้งกินแตงหวาน ทั้งเล่าเรื่องอันน่าหดหู่ของตนเองให้เสี่ยวหยวนเป่าฟังไปด้วย หลังจากเล่าจบแล้วนางก็เอ่ยถามเขา “เจ้าเคยเห็นเสือหรือไม่”

เขากินแตงหวานอย่างไม่รีบร้อน เมื่อได้ยินนางถามก็พยักหน้า “เคยเห็น”

“ไม่ใช่ในรูปภาพตอนวันขึ้นปีใหม่นะ เป็นเสือตัวเป็นๆ เลย”

“เคยเห็น” เสี่ยวหยวนเป่ายังคงยืนยันเช่นเดิม

นางโบกมือไปมาอย่างไม่เชื่อ “เหลวไหลน่า หากเจ้าเคยเห็นเสือจริงๆ เสือก็ต้องจับเจ้ากินไปนานแล้วสิ”

“เสือที่ข้าเคยเห็นล้วนถูกขังไว้ในกรง” เสี่ยวหยวนเป่าพูดมาถึงตรงนี้ จู่ๆ เขาก็เงยหน้าขึ้นพร้อมกับหรี่ตาลง “ข้ามีวิธีแล้ว”

ช่วงเวลากลางวันหลินฟางโจวก็มาถึงที่ว่าการ

พานเหรินเฟิ่งรู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง ตนให้ปัญหายากๆ แก่หลินฟางโจวก็เพียงแค่อยากจะสั่งสอนเขาเท่านั้น ไม่เคยคาดหวังเลยว่าเขาจะสามารถคิดหาวิธีแก้ปัญหาได้ ที่คาดไม่ถึงยิ่งกว่าก็คือเขาคิด ‘แผนอันยอดเยี่ยม’ ขึ้นมาได้อย่างรวดเร็วเช่นนี้…

พานเหรินเฟิ่งนั่งตัวตรงพลางจัดชุดพร้อมกับเอ่ยถาม “ครั้งนี้เจ้าคงไม่คิดจะให้หล่อช้างหรอกนะ”

“ไม่ใช่ขอรับ ใต้เท้าโปรดวางใจ รับรองว่าวิธีของข้าน้อยในครั้งนี้ได้ผลแน่นอน!”

“อ้อ ไหนลองพูดมาซิ”

“ใต้เท้า…” หลินฟางโจวลูบท้องตนเองพร้อมกับหัวเราะเสียงแห้ง

พานเหรินเฟิ่งพลันคิดไปถึงตอนที่ตนเองถูกสองเทพสังหารกดดัน ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่ารอยยิ้มของเจ้าหนุ่มผู้นี้ดูอย่างไรก็ช่างละโมบ

ช่างเถอะ เพื่อชาวบ้าน ข้าจะอดทนแล้วกัน!

ด้วยเหตุนี้พานเหรินเฟิ่งจึงเอ่ยถามด้วยสีหน้าที่เป็นมิตรมากขึ้น “เจ้าอยากได้อะไรล่ะ”

“ใต้เท้า ข้าน้อยยังไม่ได้กินอะไรเลย”

พานเหรินเฟิ่งเริ่มสงสัยขึ้นมาบ้างแล้วว่าเป้าหมายที่แท้จริงของหลินฟางโจวใช่เพียงมาขอกินอาหารหรือไม่ แต่เพื่อชาวบ้าน…เขาจะอดทนไว้!

ดังนั้นพานเหรินเฟิ่งจึงให้คนจัดเตรียมอาหารให้เรียบร้อย ทั้งสองคนนั่งลงประจำที่ กินไปพลางพูดคุยไปพลาง หลายวันแล้วที่หลินฟางโจวไม่ได้กินอิ่ม เมื่อเห็นของที่วางอยู่บนโต๊ะนางก็ราวกับโจรบ้ากามที่มองเห็นสาวงาม ไม่สนใจหน้าตาตนเองสักนิด

เดิมทีพานเหรินเฟิ่งนั้นก็เป็นบัณฑิตผู้รู้หนังสือผู้หนึ่ง เมื่อเขาเห็นมารยาทบนโต๊ะอาหารของหลินฟางโจวแล้วก็รู้สึกรังเกียจเสียจนกลอกตาใส่ทันที

หลินฟางโจวกินไปด้วยพูดไปด้วย “ใต้เท้า ท่านเคยได้ยินเรื่องยาสลบมาบ้างหรือไม่ เพียงหนึ่งหยิบมือเล็กๆ ก็สามารถทำให้บุรุษตัวโตคนหนึ่งล้มลงได้ ยาสลบนี้สามารถใช้ได้กับสุนัข แมว หมู หมาป่า ข้าน้อยคิดว่ากับเสือตัวนั้นก็น่าจะใช้ได้ผลเช่นเดียวกัน”