ทดลองอ่าน โปรดยิ้มตอบข้าด้วยไมตรี บทที่ 6

วันต่อมาเสี่ยวหยวนเป่าก็เอาก้อนทองก้อนหนึ่งกลับมา ก้อนทองก้อนนั้นเป็นรูปดอกเหมย น่ารักเรียบง่าย ก้อนเล็กๆ เช่นนี้เกรงว่าจะหนักครึ่งตำลึง ได้ หลินฟางโจวจ้องจนตาโตแล้ว นางถามเสี่ยวหยวนเป่าเสียงเบา “นี่เจ้าเก็บมาได้หรือว่าขโมยมา”

“หูซื่อหลางให้มา”

“ทำไมเขาต้องให้ก้อนทองกับเจ้า”

“ข้าช่วยเขาทำการบ้าน”

หลินฟางโจวพูดไม่ออกอยู่นาน ผ่านไปครู่หนึ่งนางก็ยังรู้สึกว่าตนเองไม่เข้าใจอยู่ดี “เจ้าช่วยเขาทำการบ้าน เขาก็เลยให้ก้อนทองกับเจ้า?”

“ในถุงเงินเขามีแค่ก้อนทอง”

“ดังนั้นก็เลยให้ก้อนทองกับเจ้า?”

“อืม”

หลินฟางโจวพูดกับตนเอง พลันเกิดความรู้สึกยินดีที่อธิบายไม่ได้ขึ้นมา “ที่แท้ก็ไม่ใช่แค่เด็กบ้านข้าที่โง่นี่”

นางเล่นกับก้อนทองเล็กๆ พร้อมพูดขึ้นมา “ข้าเก็บไว้ก่อนแล้วกัน ถ้าเขากลับมาขอคืนจากเจ้า เจ้าค่อยคืนให้เขา!”

เสี่ยวหยวนเป่าคัดค้าน “การบ้านก็ทำให้ไปแล้ว การแลกเปลี่ยนถือว่าเสร็จสิ้น ของสิ่งนี้ก็ไม่ควรส่งคืน”

หลินฟางโจวพลันนึกเสียใจขึ้นมาทันทีที่ตอนนั้นนางไม่ตั้งใจเรียนหนังสือให้ดี หากนางตั้งใจเรียนแล้ว นางต้องได้รู้จักคนโง่เขลาเช่นนี้อีกมากแน่

กิจการทำการบ้านแทนของเสี่ยวหยวนเป่ายิ่งทำก็ยิ่งใหญ่โตขึ้น หลินฟางโจวพบว่าเสี่ยวหยวนเป่ารับของตอบแทนจากการทำการบ้านให้ได้เรื่อยเปื่อยมาก ทองก็รับ เงินก็รับ อีแปะก็รับ ถึงขั้นมีอยู่ครั้งหนึ่งเขารับไข่ไก่สองฟองกลับมา บอกว่าเป็นเพราะอีกฝ่ายไม่มีเงินชั่วคราวจึงใช้ไข่ไก่สองฟองนี้มาติดค้างไว้ก่อน รอมีเงินแล้วค่อยมาแลกไข่ไก่กลับไป

หลินฟางโจวไม่รู้ว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ดี ลึกๆ ก็รู้สึกว่าเรื่องไม่ดีที่นางเคยทำนั้นได้ย้อนกลับมาลงที่ตัวเสี่ยวหยวนเป่าแล้ว แต่ก่อนนางมักจะทำตัวไร้สาระ ตอนที่นางไม่มีเงินจ่ายค่าอาหารก็มักจะลงบัญชีเอาไว้

วิธีทำการบ้านของเสี่ยวหยวนเป่าก็ยิ่งหลากหลายขึ้นเช่นเดียวกัน ตอนเริ่มแรกเพียงแค่ช่วยสหายในห้องคัดตัวอักษร ต่อมาก็กลายเป็นรับเขียนโคลงคู่หรือแต่งกลอนง่ายๆ แทน ถึงขั้นแอบทำภาษามือช่วยสหายในห้องตอบคำถามอาจารย์ในห้องเรียน…โชคดียิ่งนักที่เขาคิดวิธีหาเงินเช่นนี้ออกมาได้

เพียงแค่เรื่องทำการบ้านแทนนี้เสี่ยวหยวนเป่าก็สามารถหาเงินกลับมาได้ไม่น้อยเลยจริงๆ หลินฟางโจวนำเงินเหล่านั้นมาเก็บรวมไว้ในที่เดียวกัน หลังจากนั้นนางก็พบว่าในระยะเวลาอันรวดเร็ว เพียงแค่หนึ่งเดือนเสี่ยวหยวนเป่าก็สามารถหาเงินได้เท่ากับค่าแรงของนางหนึ่งปีแล้ว

นอกจากเสี่ยวหยวนเป่า จิ่ววั่นก็มักจะหารายได้มาให้กับครอบครัว กระต่ายที่จิ่ววั่นคาบกลับมานั้น ส่วนเนื้อจะถูกนางกับเสี่ยวหยวนเป่านำมาทำกิน ซึ่งช่วยประหยัดเงินค่าอาหารไปได้มาก ขณะที่หนังกระต่ายก็สามารถเอาไปตากแล้วเก็บเอาไว้ได้ พอถึงฤดูหนาวก็นำไปขายได้เงิน

ยอดเยี่ยม! หลินฟางโจวพลันรู้สึกภาคภูมิใจ ทั้งเด็กทั้งนกเค้าแมวล้วนแต่ยอดเยี่ยมทั้งสิ้น