ทดลองอ่านนิยาย มเหสีป่วนรัก เล่ม 1 บทที่ 1 – บทที่ 2

พระพันปีนั่งฟังการประชุมอยู่หลังม่าน หลิวเซียนำประชุมราชกิจ เสาหลักทั้งสี่ร่วมบริหาร มีจักรพรรดิน้อยปากยังไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมประทับนั่งอยู่ตรงกลาง พระปิตุลาแยกตัวไปเอ้อระเหยลอยชายอยู่ข้างนอกร่วมกับเหล่าเชื้อพระวงศ์ที่ทำตัวเอ้อระเหยลอยชายยิ่งกว่าอีกจำนวนหนึ่ง และนี่ก็คือสมดุลของราชสำนักในยามนี้ สมดุลที่ผู้คนที่อยู่บนต่างกำลังพยายามทำลายมัน แต่ก็ไม่มีผู้ใดกล้าบุ่มบ่ามลงมือ

เรื่องแต่งตั้งอัครมเหสีของจักรพรรดิน้อย บางทีอาจเป็นหนึ่งในจุดพลิกผันก็เป็นได้

ครอบครัวของหลิวเซีย ประกอบด้วยภรรยาเจ็ด บุตรชายสาม กับหลิวไป๋อวี้หลานสาวห่างๆ อีกหนึ่ง ไม่มีบุตรี

เพราะตลอดช่วงระยะเวลาหลายปีที่ผ่านมา หลิวเซียไม่เคยจำได้ว่าตนเองก็มีบุตรี ดังนั้นฮูหยินและคนอื่นๆ จึงทำตามความประสงค์ของหลิวเซีย เลือกที่จะละเลยการมีตัวตนอยู่ของเด็กสาวผู้นี้

เรื่องนี้ คงต้องเล่าย้อนกลับไปตั้งแต่เมื่อสิบสองปีก่อน

วันหนึ่งเมื่อสิบสองปีก่อน หลังร่วมประชุมราชกิจเสร็จ หลิวเซียก็เดินทางกลับบ้าน ระหว่างทางนั้นฝนตกหนัก เกี้ยวที่เขานั่งมาเปียกโชกไปทั้งหลัง หลิวเซียที่อยู่ภายในเกี้ยวเนื้อตัวเปียกปอนไปกว่าครึ่ง ทันทีที่เดินพ้นประตูคฤหาสน์ เขาก็สะบัดอาภรณ์ตัวยาว มองดูสาวช่างปักคนใหม่ที่กำลังนั่งปักผ้าอยู่ใต้ชายคาบ้าน ท่าทางยามก้มหน้าปักผ้าของนางมิรู้ว่าไปกระทบถูกเส้นเอ็นหรือกล้ามเนื้อมัดไหนของหลิวเซียเข้า หลิวเซียถึงได้เกิดอารมณ์พิศวาสขึ้นมาปุบปับ

ดังนั้นนางจึงถูกเขาปู้ยี่ปู้ยำ

แม้จะกระทำแล้วตลอดทั้งคืน แต่ความใคร่กระหายของหลิวเซียกลับไม่รู้จักจบจักสิ้น

แต่พอเช้าวันที่สอง หลิวเซียก็แทบจะควักลูกตาตัวเองทิ้ง

ที่แท้ช่างปักนางนั้นมีหน้าตาดำสนิท รูปร่างหรือก็อวบอ้วนนัก ยิ่งผนวกกับดวงตาเล็กเรียว รอยยิ้มทึ่มทื่อแล้ว หลิวเซียก็นึกเจ็บปวดจนแทบไม่อยากมีชีวิตอยู่ หลิวเซียเพียรนึกย้อนถึงเหตุการณ์เมื่อคืนวานว่าเหตุใดสตรีเช่นนี้ถึงกระตุ้นอารมณ์ปรารถนาได้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่ไม่ว่าเช่นไรเขาก็นึกไม่ออก

คงเพราะฝนฟ้าคะนองท้องฟ้ามืดดำ เลยทำให้เขาพลาดเห็นแม่ลิงเป็นโฉมสะคราญ

ดังนั้นหลิวเซียจึงได้แต่ยอมรับว่าตัวเองโชคร้าย อีกทั้งยังกลบฝังเรื่องนี้ไว้ในความทรงจำ มิว่าผู้ใดก็ไม่กล้าหยิบเอาเรื่องนี้ขึ้นมาพูดต่อหน้าเขา เพราะเหตุการณ์นี้นับเป็นเหตุการณ์ที่นำความอัปยศอดสูใหญ่หลวงมาสู่ตัวเขาเป็นอันดับสอง รองจากเรื่องถูกจับได้ว่าขโมยกางเกงในเจ้าสาวของเพื่อนบ้านเมื่อครั้งยังเยาว์

หลังเกิดเรื่อง ช่างปักผ้าที่ทั้งดำและอวบอ้วนรายนั้นก็เหมือนจะรู้ตนเองดี ในเมื่อนางไม่ได้หมายฐานะชื่อเสียง และไม่ต้องการทรัพย์สมบัติใดๆ นางจึงทำเพียงรับเงินห้าสิบตำลึงจากฮูหยินใหญ่หลิว ก่อนจะเดินทางออกจากจวนไป นับแต่นั้นเป็นต้นมา นางก็ไม่เคยปรากฏตัวอยู่ในชีวิตของหลิวเซียอีก

เรื่องนี้เกิดขึ้นก่อนที่ฮูหยินสี่จะเข้าจวนสกุลหลิว ดังนั้นฮูหยินห้า หก เจ็ดจึงไม่เคยได้ยินเรื่องนี้มาก่อน

หลังเหตุการณ์นี้ผ่านไปเนิ่นนาน วันหนึ่งขณะที่หลิวเซียกำลังพักผ่อนนอนหลับอยู่ในห้องของฮูหยินใหญ่หลิว ฮูหยินใหญ่หลิวก็พูดถึงเรื่องนี้ขึ้นมาด้วยน้ำเสียงราบเรียบ นางบอกว่าช่างปักผ้านางนั้นให้กำเนิดบุตรสาวแล้ว หลิวเซียก็ ‘อืม’ ออกมาคำหนึ่ง หลังจากนั้นก็ไม่ได้สนใจอะไรอีก

นึกไม่ถึงว่าบุตรีของเขาผู้นี้จะกลายเป็นเครื่องมือชิ้นสำคัญให้เขาต้องเรียกใช้

หลิวเซียพลางคิด นางก็เป็นลูกในไส้ของเขา ถึงอย่างไรก็ย่อมเชื่อถือไว้วางใจได้มากกว่า