ทดลองอ่านนิยาย บันไดหยกงาม บทที่ 5

ซ่งเหยารู้นี่เป็นสัญญาณของฮ่องเต้ จึงไม่โต้แย้งอีก เขากราบลงแล้วล่าถอยออกไปทันที

ไทเฮาประทับอยู่บนตั่ง มองซ่งเหยาล่าถอยออกไปด้วยจิตใจห่อเหี่ยว ฮ่องเต้มีท่าทางไม่ค่อยสบายพระทัย ตรงเข้าไปจับพระหัตถ์แล้วเรียกเบาๆ “พระมารดา”

“พวกเจ้า…จะลงโทษเขาอย่างไร” ไทเฮาตรัสถามอย่างสิ้นไร้เรี่ยวแรง

ฮ่องเต้ก้มพระเศียรอยู่ครู่หนึ่ง ตรัสอย่างลังเล “ลูกจะพยายามรักษาชีวิตของเขาไว้”

ไทเฮาหลับพระเนตรลง หางตามีน้ำใสๆ ไหลออกมาเป็นทาง เนิ่นนานผ่านไปจึงเอ่ยปากขึ้นอีกครั้ง “ชายา หนิงอ๋องตั้งครรภ์อยู่ เรื่องนี้นางไม่รู้อะไรด้วยเลย…”

ฮ่องเต้พยักพระพักตร์ “ลูกเข้าใจดี ได้ยินว่าชายาอ๋องเชี่ยวชาญหลักพุทธศาสนา ไม่สู้พระมารดารับนางเข้ามาอยู่ในวัง ให้นางสวดมนต์ภาวนาให้อดีตฮ่องเต้แทนพระมารดา”

ไทเฮารู้นี่เป็นการจัดการอย่างใจกว้างที่สุดของฮ่องเต้แล้ว ความผิดที่หลี่หยวนเพ่ยทำลงไปคือก่อกบฏ นางไม่อาจหวังให้ฮ่องเต้อภัยให้หลี่หยวนเพ่ยมากไปกว่านี้ได้อีก นางโบกพระหัตถ์อย่างอ่อนล้าให้ฮ่องเต้กลับไปเสีย

ฮ่องเต้ก็เหมือนไม่อยากอยู่นานกว่านี้ จึงบอกลาไทเฮาทันที

พอฮ่องเต้จากไป ฉีซู่ก็วิ่งโซซัดโซเซออกมา ฟุบอยู่เบื้องหน้าไทเฮาร้องไห้สะอึกสะอื้น “ไทเฮา! พระมารดา!”

ไทเฮาพยุงนางลุกขึ้น ทั้งสองเกาะกุมมือกัน ต่างน้ำตารินไหล สุดท้ายก็ได้แต่กอดคอกันร้องไห้

“ลูกคนนี้เหตุใดจึงโง่งมเช่นนี้” ขณะนัยน์ตาพร่าเลือนไปด้วยน้ำตา ฉีซู่ได้ยินไทเฮาพึมพำออกมา “เหตุใดเขาจึงโง่งมเช่นนี้ได้”

“พระมารดา” ฉีซู่ถามเสียงสั่น “ท่านอ๋องจะเป็นเช่นไร”

ไทเฮาสั่นพระเศียร น้ำตาร่วงดุจหยาดฝน “อย่าถามข้า ข้าไม่รู้ ฮ่องเต้ยอมละเว้นชีวิตเขาก็…” พูดมาถึงตรงนี้ นางก็ยิ่งรู้สึกเจ็บปวดใจ ทุบอกกระทืบเท้า “ถ้ารู้แต่แรกว่าจะเป็นเช่นนี้ ข้าก็คงตามอดีตฮ่องเต้ไปแล้ว จะอย่างไรก็ดีกว่าวันนี้ต้องมาเห็นเขาเดินไปบนเส้นทางนี้โดยทำอะไรไม่ได้เลย”

ฉีซู่เห็นไทเฮาประเดี๋ยวก็ร้องไห้คร่ำครวญถึงพระโอรส ประเดี๋ยวก็คร่ำครวญถึงอดีตฮ่องเต้ นางจึงไม่ได้ร้องไห้คร่ำครวญอีก เพียงหลั่งน้ำตาอยู่เงียบๆ ในใจของนางรู้สึกเจ็บปวดอ้างว้างเอกาแทบทนไม่ไหว ไม่ต่างจากปีนั้นที่ท่านพ่อจากไป ท่านแม่พานางกลับเมืองหลวง เจ็บปวดรวดร้าวไปถึงส่วนลึกของหัวใจเช่นเดียวกัน หวาดหวั่นอับจนสิ้นไร้หนทางเช่นเดียวกัน…ท่านแม่ไม่อาจรั้งชีวิตท่านพ่อไว้ได้ หรือว่านางก็มีชะตาชีวิตที่ไม่ต่างจากมารดาตน

แต่ท่านแม่ในตอนนั้นแม้จะเศร้าอาดูร แต่ก็ไม่ต้องกังวลถึงชีวิตของพวกนางสองแม่ลูก แต่นาง…ฉีซู่ลูบท้องที่นูนขึ้นมาน้อยๆ ของตน ในนี้มีลูกที่นางตั้งตารอมานานกำลังเจริญเติบโตอยู่ นอกจากหลี่หยวนเพ่ยแล้ว ลูกก็คือคนสำคัญที่สุดในชีวิตของนาง แต่ลูกคนนี้ยังไม่ได้ออกมาลืมตาดูโลกก็กลายเป็นลูกของนักโทษไปแล้ว นางไม่กล้าจินตนาการเมื่อลูกคนนี้ถือกำเนิดมา อนาคตที่รอต้อนรับเขาอยู่จะเป็นเช่นไร หรือ…ลูกคนนี้จะมีอนาคตหรือไม่

โปรดติดตามตอนต่อไป…