ทดลองอ่านนิยายวาย Glass and Steel บทที่ 1 #นิยายวาย

บทนำ

ท่ามกลางไฟสงคราม

หลังการล่มสลายของราชวงศ์ชิง จีนเข้าสู่ยุคสาธารณรัฐโดยมีซุนยัดเซ็นเป็นผู้นำ หากเพียงไม่นานรัฐบาลประชาธิปไตยที่มาจากการแต่งตั้งก็ถูกบีบให้มอบอำนาจแก่ผู้นำทางทหารหยวนซื่อข่าย ทั้งประเทศระส่ำระสายเนื่องจากการแบ่งแยกขั้วอำนาจของขุนศึกและการรบพุ่งในดินแดนต่างๆ จนแผ่นดินลุกเป็นไฟ

ปี ค.ศ. 1928 รัฐบาลพรรคชาตินิยมก๊กมินตั๋งภายใต้การนำของเจียงไคเช็กขึ้นครองอำนาจ โดยที่ยังคัดง้างกับพรรคคอมมิวนิสต์ซึ่งเป็นอีกขั้วการเมืองที่กำลังเติบโตขึ้นมามีอำนาจทัดเทียม หากแล้วการต่อสู้ของทั้งสองฝ่ายก็ต้องหยุดชะงักเมื่อกองทัพญี่ปุ่นเริ่มรุกรานแผ่นดินจีน ทั้งกองทัพก๊กมินตั๋งและกองทัพคอมมิวนิสต์จึงต้องหันมาจับมือกันต่อต้านศัตรูจากต่างชาติ

สงครามจีน-ญี่ปุ่นคร่าชีวิตผู้คนไปมากมาย ญี่ปุ่นเข้ายึดดินแดนแมนจูเรียที่อยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือ ตั้งเป็นประเทศแมนจูกัวแยกออกจากแผ่นดินจีนและยกจักรพรรดิปูยี ราชวงศ์ชิงองค์สุดท้ายเป็นจักรพรรดิหุ่นเชิด ปกครองประชาชนอย่างกดขี่ข่มเหงภายใต้เงื้อมเงาของความหวาดกลัว

หลังสงครามยืดเยื้อยาวนาน ในที่สุดแนวร่วมต่อต้านญี่ปุ่นของกองทัพก๊กมินตั๋งและกองทัพคอมมิวนิสต์ก็มีชัยและสามารถขับไล่กองทัพญี่ปุ่นออกไปจากแผ่นดินได้ในปี ค.ศ. 1945

…แล้วความขัดแย้งของสองขั้วอำนาจที่ถูกกดเอาไว้ในช่วงสงครามกับผู้รุกรานก็กลับปะทุขึ้นมาอีกครั้ง

บทที่ 1

เบื้องหลังกระจกใส

จิ่นโจว มณฑลเหลียวหนิง เมืองสำคัญทางยุทธศาสตร์เมืองหนึ่งในดินแดนแมนจูเรีย ตั้งอยู่ไม่ห่างจากทะเล ล้อมรอบด้วยกำแพงสูงตระหง่าน เป็นศูนย์กลางรถไฟและเศรษฐกิจมาตั้งแต่สมัยโบราณ รุ่งเรืองด้วยอุตสาหกรรมทอผ้าและโรงกลั่นน้ำมัน

หลังเป็นอิสระจากกองทัพญี่ปุ่น จิ่นโจวเริ่มก้าวเดินไปข้างหน้าอีกครั้ง ชนชั้นสูงซึ่งเคยถูกกดอยู่ใต้อาณัติผู้รุกรานและเก็บงำทรัพย์สมบัติของตนไว้อย่างมิดชิดเริ่มออกมาลงทุนค้าขาย ร้านค้าสองข้างทางคึกคักไปด้วยผู้คน

รถยุโรปราคาแพงลิบซึ่งมีเพียงไม่กี่คันในมณฑลเหลียวหนิงแล่นเข้ามาจอดหน้าร้านอาหารซึ่งหรูหราที่สุดในเมือง ประตูฝั่งคนขับเปิดออก ร่างสูงเพรียวในชุดสูทสามชิ้นสีเทาทับด้วยเสื้อโค้ตสีน้ำเงินเข้มก้าวลงมา ใบหน้าขาวใต้กรอบเส้นผมสีอ่อนจัดทรงเรียบกริบ ดวงตากลมโตรับกับจมูกโด่งรั้น และริมฝีปากอิ่มที่ดูเหมือนกำลังหยักยิ้มอยู่ในทีดึงดูดสายตาทุกคู่ให้เหลียวมอง เมื่อรวมกับเครื่องแต่งกายและท่าทางปราดเปรียวยิ่งทำให้ดูโดดเด่น

เจ้าตัวก้าวยาวๆ อ้อมรถไปเปิดประตูอีกฝั่ง แล้วยื่นมือให้หญิงสาวในเครื่องแต่งกายแบบตะวันตก ควงแขนกันเดินเข้าร้านอาหาร

“หล่อสวยสมกันจริง ใครน่ะ”

หญิงสาวที่เดินอยู่ริมทางเท้าออกปากอย่างชื่นชมก่อนจะหันไปกระซิบถามเพื่อนของตนซึ่งเดินมาด้วย ภาพชายหญิงที่เพิ่งเดินควงแขนกันเข้าร้านอาหารไปนั้นดูหรูหราและนำสมัย เป็นภาพที่เห็นได้ไม่บ่อยนักในเมืองชายขอบอย่างจิ่นโจว