ทดลองอ่านนิยายวาย Glass and Steel บทที่ 1 #นิยายวาย

หญิงสาวอีกคนมองตามก่อนจะหันไปตอบ

“คุณชายหลี่เฟยหมิง คุณชายรองบ้านสกุลหลี่อย่างไรล่ะ ตระกูลนี้ร่ำรวยมาก เป็นเจ้าของโรงงานทอผ้าที่ใหญ่ที่สุดในเมือง แล้วเห็นว่ายังมีโรงถลุงเหล็กที่เสิ่นหยางด้วย ฝ่ายหญิงดูเหมือนจะเป็นบุตรสาวของบ้านสกุลเว่ยหรือไม่ก็สกุลหวู่ ฉันก็ไม่ค่อยแน่ใจหรอก คุณชายหลี่เปลี่ยนคู่ควงบ่อย มีผู้หญิงสวยๆ อยู่ข้างตัวตลอด”

คนฟังพยักหน้ารับรู้

“คุณชายเจ้าสำราญของสกุลหลี่นี่เอง เคยได้ยินชื่อมานาน เพิ่งจะได้เห็นตัวจริงก็วันนี้”

ผู้ที่ถูกเอ่ยถึงไม่ได้ยินเสียงซุบซิบ ร่างโปร่งควงแขนหญิงสาวข้างกายเดินเข้าไปในห้องโถงเพดานสูง ด้านบนประดับด้วยโคมไฟแชนเดอเลียจากยุโรป ซึ่งในยามกลางคืนจะเปิดไฟให้เห็นแสงระยิบระยับสะท้อนลงบนฟลอร์เต้นรำ แต่ในช่วงกลางวันทางร้านจะจัดโต๊ะเอาไว้รับรองลูกค้าที่มากินอาหาร

ชายหนุ่มขยับเก้าอี้ให้หญิงสาวที่มาด้วยทรุดนั่งตามธรรมเนียมตะวันตก ก่อนจะเดินไปนั่งตรงข้าม รับเมนูจากบริกรมาเปิด

“วันนี้มีอะไรแนะนำบ้างไหม อาซิง”

เขาถามอย่างเป็นกันเอง บริกรซึ่งคุ้นเคยกันดีตอบกลับ “เราเพิ่งได้เนื้อลูกวัวมาเมื่อเช้า คุณชายหลี่จะรับเป็นสเต๊กมีเดียมแบบที่ชอบไหมขอรับ”

“อืม อันนั้นก็ได้” ลูกค้าประจำพยักหน้า เขาเอ่ยถามหญิงสาวที่มาด้วยกันว่าจะรับอะไรแล้วช่วยสั่งอาหารให้ ก่อนจะสะกิดถามบริกรเบาๆ

“มีใครฝากข้อความอะไรให้ฉันไหม”

คนถูกถามครุ่นคิด “ไม่มีนะขอรับ”

บริกรซึ่งเป็นชายหนุ่มวัยเดียวกันเอ่ยตอบโดยไม่มีท่าทางแปลกใจ ร้านอาหารแห่งนี้เป็นจุดนัดพบของชนชั้นสูงในเมืองจิ่นโจว ซ้ำยังขึ้นชื่อเรื่องการบริการ หลายครั้งที่มิตรสหายหรือแม้แต่คู่รักลับๆ จะฝากข้อความไว้กับพนักงานเพื่อให้แจ้งแก่ลูกค้าอีกคน

คุณชายหลี่แอบกระซิบถามเขาไม่ให้คู่ควงได้ยินเช่นนี้ เห็นทีคงกำลังรอข่าวจากหญิงสาวคนอื่น

คุณชายรองสกุลหลี่ขมวดคิ้วเมื่อรู้ว่าไม่มีข้อความจากคนที่รออยู่ แต่แล้วใบหน้าเรียวก็คลี่ยิ้ม กลบเกลื่อนอาการพิรุธของตนจากสายตาหญิงสาวที่นั่งอยู่ตรงข้าม เขาชวนเจ้าหล่อนชิมอาหารจานหรู พูดคุยกันเรื่องสัพเพเหระ ก่อนจะจ่ายเงินแล้วลุกออกมาจากร้านเมื่อจบมื้อ

เขาไปส่งคุณหนูตระกูลสูงคนนั้นที่บ้านแล้วจึงค่อยขับรถกลับบ้านของตน หากเพียงแค่ก้าวเท้าเข้าไปที่โถงของคฤหาสน์ทรงยุโรปหลังใหญ่ คนรับใช้ซึ่งรออยู่แล้วก็รีบเข้ามารายงาน

“คุณชายคะ มีทหารมาขอพบค่ะ”

ร่างสูงโปร่งชะงักกึก แต่ยังไม่ทันได้เอ่ยอะไร นายทหารชั้นสัญญาบัตรคนหนึ่งก็เดินตามหลังคนรับใช้ของเขามา ใบหน้านิ่งสนิทนั้นเอ่ยเสียงขึงขังไม่เปิดทางให้ปฏิเสธ

“คุณชายหลี่เฟยหมิง ผมได้รับคำสั่งจากผู้กองหยางเหวินอี้ให้มาเชิญคุณชายไปพบที่กรมครับ ผู้กองมีธุระอยากสอบถาม รบกวนคุณชายช่วยตามผมมาด้วย”