ทดลองอ่าน กุนซือหญิงพลิกชะตาแคว้น บทที่ 82-83

ถึงตอนนั้นชายาเซินของแคว้นปอย่อมขัดขวางไม่ให้พวกนางพี่น้องกลับแคว้น นางก็จะถือโอกาสผลักเรือตามน้ำ ด้วยการอ้างว่าหลบหนีการล่าสังหารของชายาเซิน และไปที่แคว้นต่างๆ ท่องเที่ยวอย่างสุขสำราญได้แล้ว

ตามความเห็นนาง แคว้นเว่ยก็เป็นสถานที่ที่เอาไว้ใช้ชีวิตอย่างสันโดษได้ไม่เลวเลย มีทิวทัศน์งดงาม ราชวงศ์ให้ความสำคัญกับด้านบุ๋น อีกทั้งยังมีไมตรีอันดีกับแคว้นต้าฉีด้วย ไม่มีอันตรายจากการจะถูกแคว้นอื่นผนวกกลืนได้ตลอดเวลา

หลังจากใคร่ครวญเช่นนี้ การแพ้ชนะในการแข่งขันก็ไม่สำคัญแล้ว ไม่ว่าอย่างไรนางก็คลายความวิตกกังวลเรื่องแคว้นปอได้แล้ว และยังสามารถออกมาพักผ่อนหย่อนใจได้อีก อีกทั้งยังได้ทำความรู้จักกับปราชญ์ผู้มีความสามารถอันยิ่งใหญ่หลายคนในยุคนี้ด้วย นับว่านางไม่เสียทีที่ได้มาในครั้งนี้แล้ว

แต่นางกลับไม่ได้คิดถึงเรื่องการฉวยโอกาสหลบหนีระหว่างทางอะไรเช่นนั้น ตอนนั้นที่อาจารย์มู่เฟิงเลือกศิษย์ที่จะร่วมเดินทาง เดิมทีมีเจียงจือมาด้วย แต่เฟิ่งหลีอู๋กลับขัดขวางไม่ให้เจียงจือร่วมเดินทางออกจากเมืองหลวง อาจเพราะกลัวว่าพวกเขาสองพี่น้องจะลอบหนีไปด้วยกันกระมัง

เจียงซิ่วรุ่นยิ้มเย้ยหยันตนเองคราหนึ่ง นางนำกำหนดเวลาการประลองไปจัดการเตรียมขั้นตอนการประลองลำดับต่อไปของตนเอง

งานชุมนุมหนังสือสระน้ำหมึกปีนี้เป็นเพราะมีแรงสนับสนุนอย่างยิ่งใหญ่ของแคว้นเว่ย การจัดงานจึงยิ่งใหญ่มาก แท่นสูงนั่นยังสร้างขึ้นท่ามกลางทิวทัศน์อันงามตระการตาด้วย

ขณะนี้เป็นต้นฤดูใบไม้ร่วง อากาศในตอนกลางวันกำลังดี ทำให้อารมณ์ของผู้คนปลอดโปร่งโล่งสบายไม่หงุดหงิด

การแข่งขันแรกสุดคือ ‘ขี่ม้า’ สำนักศึกษาลั่วอันเนื่องจากมีศิษย์เข้าร่วมมาก จึงมีสองคนที่เข้าร่วมการแข่งขันนี้ตามจำนวนที่กำหนดไว้ตามเกณฑ์ นอกจากโต้วซืออู่แล้วยังมีสหายร่วมสำนักอีกคนหนึ่งเข้าร่วมแข่งด้วยกัน

เจียงซิ่วรุ่นไม่ต้องเข้าร่วมด้วยย่อมจะนั่งอยู่บนที่นั่งในที่สูงชมดูความครึกครื้น ตอนที่นางมองเห็นคนที่นั่งอยู่ในที่นั่งสูงฝั่งตรงข้ามก็ยิ้มไม่ค่อยออกเสียแล้ว

ที่แท้คนที่นั่งชมการแข่งขันอยู่ข้างกายบุตรชายของเว่ยอ๋องก็คือคุณชายแคว้นเหลียง…หลิวเพ่ยนั่นเอง

ดูท่าอาการบาดเจ็บของหลิวเพ่ยฟื้นตัวได้ไม่เลวเลย เขานั่งบนที่นั่งผู้ชม กำลังหัวเราะพูดคุยกับบุตรชายของเว่ยอ๋องอยู่ และบิดาสุดที่รักของนางก็น่าจะทักทายกับคนของแคว้นเว่ยแล้ว กำลังนั่งอยู่บนที่นั่งผู้ชมร่วมกับแม่ทัพเซิน คอยมองหาโอกาสสนทนากับทายาทแคว้นเว่ยอยู่

เพียงแต่แคว้นเหลียงขณะนี้สถานการณ์ของแคว้นไม่สดใส ปออ๋องเองก็คร้านจะประจบประแจงเอาใจหลิวเพ่ย

ความผูกพันลึกซึ้งระหว่างบิดาและบุตรในชาติก่อน เวลานี้กลับไม่ได้มีให้เห็น