ทดลองอ่าน พันคีรีกาลวสันต์ บทที่ 124

บทที่ 124

เผยเซียวหยวนมือเปล่าไม่มีอาวุธ คิดจะไล่ตามไปต่อสู้ระยะประชิด กล่าวสำหรับเขาแล้วกลับจะได้เปรียบ

เพิ่งจะขยับเท้า กลิ่นสาบฉุนก็พุ่งเข้ามา เสือดาวสองตัวที่อดใจรอไม่ไหวตัวหนึ่งอยู่ข้างหน้าตัวหนึ่งอยู่ข้างหลังพากันพุ่งเข้าใส่เขา

เผยเซียวหยวนถูกบังคับให้หยุดฝีเท้าและเคลื่อนตัวไปอยู่หลังเสาต้นหนึ่งที่อยู่ด้านข้าง หลบการโจมตีขนาบข้างของเสือดาวไปได้ชั่วคราว

ประตูศาลปิดดังปัง มีเสียงโซ่กระทบกันดังก้อง

ขณะเดียวกันลูกธนูแหลมคมจุดไฟก็พุ่งเข้ามาจากช่องโหว่บนหลังคาศาลเกิดเสียงดังปึก แล้วปักเฉียงเข้าไปในตัวเสาอย่างแรง

ท่ามกลางเสียงลูกไฟที่พุ่งแหวกอากาศดังพึ่บๆ ไม่ขาดหู ลูกธนูจุดไฟจำนวนมากก็พุ่งลงมาจากช่องโหว่หลังคาดุจสายฝนโถมกระหน่ำ ธงปลายแหลมที่ขาดเปื่อยหลายผืนติดไฟขึ้นมาก่อน เปลวไฟพวยพุ่งขึ้นด้านบน

แสงไฟและควันที่พวยพุ่งขึ้นมาในศาลอย่างฉับพลันทำให้เสือดาวยิ่งคลุ้มคลั่ง

เสือดาวทั้งสองตัวรูปร่างแข็งแรงปราดเปรียว กรงเล็บแหลมคมดุจตะขอ ทั้งดุร้ายและว่องไว ในมือเผยเซียวหยวนไม่มีอาวุธ ขณะพยายามตอบโต้ เสือดาวตัวหนึ่งก็พุ่งเข้ามาตรงหน้า มีเสียงดัง ‘แควก’ กรงเล็บแหลมคมของมันกรีดแขนเสื้อของเขาขาด อีกตัวหนึ่งก็โจมตีจากทางด้านหลัง ประจวบเหมาะกับเวลานี้เองเหนือศีรษะก็มีลูกธนูดอกหนึ่งยิงเข้ามาอีก เผยเซียวหยวนฉากหลบช้าไปเล็กน้อยจึงถูกกัดเข้าที่รองเท้าหุ้มแข้งทีหนึ่ง คนก็ถูกกระชากล้มลงกับพื้น เขาบิดเอว งอเข่ายกเท้าอีกข้างหนึ่งขึ้นมา หันพื้นรองเท้าไปยังเสือดาวที่พุ่งเข้ามาจะกัดคอเขาแล้วถีบหน้าผากมันเต็มแรง เสือดาวถูกถีบกระเด็นกลิ้งไปกับพื้น

ในเวลาเดียวกันนั้นเสือดาวอีกตัวที่เขาเพิ่งหลบไปได้ก็แยกเขี้ยวกางกรงเล็บพุ่งเข้ามาอีกครั้ง

เผยเซียวหยวนคำรามด่าเสียงต่ำว่าสัตว์เดรัจฉาน ครานี้เขาไม่หลบอีก กระโดดขึ้นมาจากพื้น ปลดสายรัดเอวเตี๋ยเซี่ยที่ทำจากหนังสัตว์มากุมไว้ในมือแล้วสะบัดออกไปเหมือนแส้ ฟาดไปยังหัวเสือดาวที่กระโจนเข้าใส่

ด้วยกำลังแรงที่ฟาดออกไปของเขา สายห้อยสิ่งของประดับทองแดงบนสายรัดเอวเตี๋ยเซี่ยก็ไม่ต่างอะไรกับหนามเหล็ก เสือดาวคำรามด้วยความเจ็บปวดแล้วกระโดดหลบ

เผยเซียวหยวนใช้โอกาสสั้นๆ นี้หลบหนี วิ่งไปที่ด้านหลังประตูพยายามดึงให้เปิด แต่พบว่าประตูถูกใส่กุญแจอย่างแน่นหนาจากด้านนอก

ประตูศาลสูงใหญ่และหนักอึ้ง เขาออกแรงกระแทกหลายครั้ง ฝุ่นดินและหินแตกร่วงหล่นลงมาจากด้านบนประตูเนื่องจากแรงกระแทก แต่ก็ไม่สามารถพังประตูได้ ส่วนหน้าต่างนั้นเนื่องจากศาลหลิงก่านแห่งนี้ไม่ใช่ศาลของทางการ ราชสำนักไม่ยอมรับ องค์รัชทายาทจิ่งเซิงลอบสร้างขึ้นเพื่อจะแก้ฝันร้าย ย่อมต้องยิ่งรอบคอบระมัดระวัง เลือกสถานที่ลึกเข้าไปในภูเขา อยู่ระหว่างผนังผาสองด้าน ผนังผาจึงเป็นผนังศาลโดยธรรมชาติและมีประตูใหญ่เปิดได้เพียงบานเดียว ไม่มีหน้าต่าง…เห็นได้ถึงการเลือกสถานที่พบเจอในครั้งนี้อย่างพิถีพิถันของหลี่เหยียน หากเผยเซียวหยวนยอมรับใช้อีกฝ่ายจริงย่อมไม่มีอะไร แต่หากเป็นเรื่องเท็จ เมื่อประตูถูกปิด ไฟถูกจุดขึ้น และมีเสือดาวทั้งสองตัวเข้าโจมตี โอกาสจะรอดชีวิตก็คงริบหรี่

พริบตาเดียวเสือดาวหนึ่งในสองก็กระโจนเข้ามาอีก เผยเซียวหยวนอาศัยควันไฟที่เริ่มหนาทึบในศาลอำพราง อ้อมเสาหลบไปอีกครั้ง

เสือดาวสองตัวนี้ต้องโหยหิวมาสามวันแล้ว ในที่สุดก็มีเหยื่อให้ล่า ทั้งถูกควันไฟกระตุ้นยั่วยุก็ยิ่งคลุ้มคลั่ง ไล่ตามติดไม่ลดละ

ขณะที่หนึ่งในนั้นไล่ตามมาทันแต่ตะครุบพลาดอีกครั้ง เผยเซียวหยวนก็คำรามลั่น คว้าขาหลังข้างหนึ่งของเสือดาวและออกแรงผ่านหัวไหล่เหวี่ยงมันขึ้นไปในอากาศ ขว้างออกไปอย่างแรง เสือดาวกระแทกเข้ากับเสา กระดูกสันหลังแตกในทันทีก่อนจะร่วงลงไปกองกับพื้น เอ็นฉีกและกระดูกแตก ของเสียในร่างกายไหลออกมาพร้อมกัน ส่งเสียงครางอูๆ ด้วยความเจ็บปวดน่าเวทนาออกมาจากลำคอ ไม่สามารถลุกขึ้นได้อีกแล้ว